ΚΚΕ

 

90 Χρόνια

 

Χαφιεδισμού και Προδοσίας

 

 

Για κάοιον ανύοτο εριηγητή της ελληνικής ρωτεύουσας αοτελεί μια έκληξη η ρώτη του εαφή με το μέγαρο του ΚΚΕ στον Περισσό. Σε μια υοβαθμισμένη εριοχή των Αθηνών —και μακριά αό το κέντρο της— έρχεται αντιμέτωος με μια φαραωνικού ύφους και μεγέθους θωρακισμένη κατασκευή.

Σε μια εριοχή με τριτοκοσμικού τύου ολυώροφες "αοθηκευτικές" κατοικίες ανθρώων έρχεται αντιμέτωος με ένα κτίριο, το οοίο μοιάζει με την ολυτελή έδρα κάοιας μεγάλης ολυεθνικής εταιρείας. Αυτό είναι το ερίφημο "Σίτι του Λαού". Ένα κτίριο ιο "θωρακισμένο" αό την αμερικανική ρεσβεία και ολύ ιο εντυωσιακό αό την ταεινή έδρα του λουτοκρατικού "κατεστη­μένου", ου βρίσκεται στη Ρηγίλλης.

Αυτά όλα είναι αράξενα. Τι συμβαίνει; Οι αντιιμεριαλιστές έχουν "κέντρο ειχειρήσεων" ιο θωρακισμένο αό τους ιμεριαλιστές; Ποια ανάγκη τους εξυηρετούν; Οι ιμεριαλιστές, για αράδειγμα, κινδυνεύουν αό τους λαούς και είναι αόλυτα φυσικό να έχουν ανάγκη την ροστασία των σιδηρόφρακτων κτιρίων. Έχουν ανάγκη τις δεκάδες κάμερες, για να αρακο­λουθούν τα συμβαίνοντα στο ερίγυρο του κτιρίου, ροκειμένου να μην αιφνιδιαστούν. Κινδυνεύουν ανά άσα στιγμή να γίνουν θύματα εισβολής αό τα ολλά εξοργισμένα και εξαθλιωμένα θύματά τους.

Το "Σίτι του Λαού" ανήκει στο ΚΚΕ. Ανήκει στους φερόμενους σαν ροστάτες των φτωχών εργαζομένων. Έχουν αυτοί οι "ροστάτες" τις ίδιες ανάγκες με τους ιμεριαλιστές, ώστε να χτίζουν τα ίδια σιδηρόφρακτα "κελύφη"; Φυσιολογικά αυτό το "σίτι" ούτε όρτες δεν θα έρεε να έχει, εφόσον η ρόσβαση του λαού στο "σίτι" του θα έρεε να είναι δεδομένη. Φυσιολογικά οι ερισσότεροι χώροι του θα έρεε να έχουν σχεδιαστεί με τρόο τέτοιο, ου να εξυηρετεί τις ανάγκες φτωχών εργαζομένων, οι οοίοι βρίσκονται στα όρια των όοιων αναγκών τους.

Η "χωροταξία" του "Σιτιού του Λαού" θα έρεε δηλαδή να εκφράζει την ιδεολογική άοψη του ΚΚΕ και άρα την αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων. Η γραφειοκρατία του να εξαντλείται στη νομική υοστήριξη εργαζομένων, οι οοίοι αντιμετωίζουν ροβλήματα στους χώρους εργασίας τους και στη συλλογή χρημάτων, ώστε να υάρχει δυνατότητα αλληλοβοήθειας μεταξύ των εργαζομένων. Να έχει χώρους εστιατορίων για φθηνά γεύματα ανέργων, τα οοία θα ροέκυταν αό εισφορές φτωχών εργαζομένων υέρ ανέργων εργαζομένων, οι οοίοι για ένα κρίσιμο διάστημα έχουν ανάγκη αό την ααλλαγή κάοιων εξόδων. Να έχει χώρο για να μορούν οι φτωχοί εργαζόμενοι να αφήνουν τα αιδιά τους, όταν αυτοί θα έτρεχαν για το μεροκάματο. Να έχει χώρο για να μορούν τα αιδιά των φτωχών εργαζομένων να έχουν ρόσβαση στη σύγχρονη τεχνολογία.

Τι εριμένει δηλαδή κάοιος να δει, όταν ακούει για "Σίτι του Λαού"; Να γίνεται μια διαχείριση των κοινών όρων του λαού υέρ του λαού. Να γίνεται μια "ρότυη" κομμουνιστική διαχείριση των κοινωνικών ροβλημάτων, για να "καταγγελθούν" οι ανεάρκειες και η αναισθησία της καιταλιστικής κοινωνίας και βέβαια να "διαφημιστεί" το κομμουνιστικό ροϊόν. Μια διαχείριση-"υόσχεση" για το ώς αντιλαμβάνεται το ΚΚΕ την εξουσία. Αό τη στιγμή ου το ΚΚΕ έχτισε αυτό το μεγαθήριο, έρεε να του δώσει τον ειθυμητό "χαρακτήρα". Έρεε να του δώσει μια ιδεολογική ταυτότητα.

Η αλληλεγγύη δηλαδή μεταξύ των εργαζομένων να έχει εκεί μέσα τουλάχιστον μια ρακτική εφαρμογή, η οοία θα λειτουργεί "καταγγελτικά" ως ρος τους άλλους και "καθοδηγητικά" ως ρος τους ομοίους. Μόνον γι' αυτόν τον λόγο έχει νόημα ύαρξης ένα τέτοιο κατασκευαστικό "κτήνος". Να δημιουργηθεί μια υοδομή, όου σε μικρή κλίμακα θα γίνεται μια εφαρμογή της κομμουνιστικής ολιτικής. Να ροσφέρει στα αιδιά των εργαζομένων αυτά τα οοία εξασφαλίζουν οι λούσιοι μέσω των εριουσιών τους. Αυτά δηλαδή ου εξασφαλίζουν οι λούσιοι με χρήματα, τα οοία δεν έχουν οι φτωχοί. Παιδικούς σταθμούς, ρόσβαση στην τεχνολογία του ίντερνετ κλ., σε όλους τους Έλληνες και όχι μόνον στα στελέχη του Περισσού.

Μια τέτοια εφαρμογή θα μορούσε να γίνει ένα "ρότυο" για την εφαρμογή της ίδιας τακτικής και σε άλλες όλεις της Ελλάδας. Το "Σίτι του Λαού" στην Αθήνα να λειτουργεί ως ρότυο για ένα ανάλογο "σίτι" στην Κόρινθο ή τη Φλώρινα. Γιατί να τα κάνει αυτά το ΚΚΕ στο "Σίτι του Λαού"; Για να υοκαταστήσει τον ρόλο της Πολιτείας; Όχι βέβαια. Μορεί να το κάνει για να "διαφημίσει" τον εαυτό του και να "υογραμμίσει" και να εισημάνει την αουσία της Πολιτείας. Για να δείξει το ιδεολογικό "δίκιο" του αέναντι σ' αυτόν ου "καταγγέλλει" για κακοδιαχείριση της κοινωνίας.

Μόνον ένα τέτοιο νόημα έχει μια τέτοια φαραωνική κατασκευή. Να "δείχνει" στον εραστικό ολίτη ότι το ΚΚΕ κατανοεί λήρως τα ροβλήματα της κοινωνίας. Τα κατανοεί καλύτερα αό τα κοινά αστικά κόμματα και έχει και ανάλογες ροτάσεις είλυσής τους. Να "δείχνει" ότι με τα ελάχιστα μέσα ου διαθέτει σαν κόμμα ροσαθεί και καταφέρνει σε μια μικρή κλίμακα να ροσφέρει αυτά τα οοία ειβάλει η ιδεολογία του. Με συμβολικό τρόο να "δείξει" αυτά τα οοία είναι υοχρεωμένη να κάνει η Πολιτεία και δεν τα κάνει —κατά τη γνώμη του ΚΚΕ— για λόγους ιδεολογίας. Να δείξει ότι είναι θέμα ιδεολογίας η οιότητα ζωής των ολιτών.

Με την καθημερινή του λειτουργία να "αοδείξει" ότι μορούν να γίνουν με ολύ εύκολο τρόο χρήσιμα ράγματα, τα οοία έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι και δεν γίνονται υ ευθύνη της Πολιτείας. Γι' αυτόν τον λόγο χτίζεις ένα μεγαθήριο και όχι για να έχει ολυτελές γραφείο η Πααρήγα. Γι' αυτόν τον λόγο χτίζεις μεγάλες αίθουσες και όχι για να συνεδριάζουν οι εαγγελματίες διαδηλωσάκηδες. Γίνεται τίοτε α' όλα αυτά στον Περισσό;

Δεν δικαιολογείται δηλαδή αυτή η γιγαντιαία εγκατάσταση αοκλειστικά για την κάλυψη των αναγκών της κομματικής γραφειοκρατίας. Δεν δικαιολογεί ένα κόμμα του μίζερου 5% ένα τέτοιο "κτήνος". Δηλαδή τι θα έχτιζαν, αν είχαν οσοστά ανάλογα μ' αυτά των δύο μεγάλων κομμάτων; Τι θα έχτιζαν, αν έαιρναν την εξουσία και άρα τη διαχείριση των κρατικών ταμείων; Το "αλάτι" του ομοϊδεάτη τους Τσαουσέσκου στο Βουκουρέστι;

Το ίδιο αράξενη είναι και η χλιδή ου "αονέει" το ίδιο το κτίριο. Το κτίριο αυτό δεν είναι μόνον τεράστιο, αλλά και εξωφρενικά ολυτελές. Τι συμβαίνει; Τα άειρα χρήματα αό τις εισφορές των εργαζομένων και τις κρατικές ειχορηγήσεις γίνονται ακριβά χαλιά και γυαλιστερά γραφεία; Εκεί μέσα εργάζονται οι υοτιθέμενοι ροστάτες των φτωχών και των κατατρεγμένων αυτού του κόσμου; Είναι δυνατόν αυτοί οι οοίοι "συμάσχουν" με τους αναξιοαθείς αυτού του κόσμου να ερατάνε σε ιο αχιές μοκέτες αό αυτές ου ατάνε οι εκμεταλλευτές του κόσμου; Είναι δυνατόν τα ροβλήματα των φτωχών εργατών να μελετώνται άνω σε γραφεία αό ξύλο καρυδιάς; Είναι να ροβληματίζεσαι δηλαδή.

Είναι ροφανές ότι κάοιοι μας "δουλεύουν". Δεν υάρχει άλλη εξήγηση. Προφανώς είναι βλάκες οι βιομήχανοι, ου ταλαιωρούνται με τα βρόμικα εργοστάσια για να γίνουν λούσιοι. Αν το ζητούμενο είναι να ζεις μέσα στη χλιδή, συμφέρει ερισσότερο να αριστάνεις τον "ατέρα" των φτωχών εργαζομένων και να έχεις ταυτόχρονα και τη συμάθειά τους, αρά να είσαι βιομήχανος εκμεταλλευτής και να έχεις αέναντί σου το μίσος τους. Είναι κορόιδα δηλαδή οι εκμεταλλευτές, ου ζουν φτωχότερα αό τους "εργατοατέρες" και ταυτόχρονα έχουν κακό "όνομα".

Όλα αυτά τα αράδοξα και τα αράξενα έχουν την εξήγησή τους. Το ΚΚΕ ήταν άντα ένα "όργανο" του φασισμού. Κάοτε το λήρωναν οι Σοβιετικοί και ως εκ τούτου είχαν λόγο να το ροστατεύουν με ισχυρές εγκαταστάσεις ειέδου ρεσβειών και τώρα το ληρώνουν κάοιοι άλλοι. Αλά, για κάοιον ου δεν έχει γνώσεις, αυτά δεν φαίνονται. Γι' αυτόν τον λόγο θεωρούμε και σφάλμα του ΚΚΕ την εικόνα της "έδρας" του. Αοτελεί ροϊόν νεολουτίστικης αφέλειας, ου ροκαλεί ζημιά.

Όταν έχτιζαν το "σίτι", δεν σκέφτηκαν το ιο αλό. Δεν τους συμφέρει να έχουν "εικόνα", η οοία δεν συνάδει με τον λόγο τους. Δεν τους συμφέρει να δείχνουν λούσιοι, όταν ζούνε λούσια, "εμορευόμενοι" την ανθρώινη φτώχεια. Δεν μορείς να ας με "σμόκιν" σε ένα εργοστάσιο, για να ουλήσεις "ευαισθησία" και συναδελφικότητα στους εργάτες. Το "σμόκιν" αοκαλύτει αυτά τα οοία κρύβει ο λόγος. Τι αοκαλύτει; Ότι δεν έχεις σχέση μ' αυτούς στους οοίους αευθύνεσαι. Περισσότερο μοιάζεις μ' αυτούς ου μισούν αρά μ' αυτούς ου θεωρούν όμοιούς τους. Εκεί την άτησαν οι ηγέτες του ΚΚΕ. Δεν μιμήθηκαν τους αμόνηρους Εβραίους, οι οοίοι, όσο ιο ολύ λουτίζουν, τόσο ιο εξαθλιωμένοι φροντίζουν να δείχνουν.

Γι' αυτόν τον λόγο θεωρούμε λάθος την ειλογή του ΚΚΕ να κτίσει το "Παλάτι της Πααρήγα" άσχετα αν το ονομάζει "Σίτι του Λαού". Του ΚΚΕ, ου εδώ και έναν ερίου αιώνα ζει λούσια, αριστάνοντας τον ροστάτη των φτωχών. Του ΚΚΕ των ολυεκατομ­μυριούχων συνδικαλιστών, ου "αγωνίζονται" για τα δίκια των φτωχών εργατών. Του ΚΚΕ, ου εισράττει εκατομμύρια ευρώ αό το σύστημα και μόνον όταν ρόκειται να ελεγχθεί αό αυτό δεν του έχει "εμιστοσύνη".

Το κτίριο του Περισσού "εριγράφει" με μεγάλη φλυαρία όλα όσα δεν μορεί να γνωρίζει κάοιος αό την είσημη ιστορία. "Αοκαλύτει" ράγματα, τα οοία για έναν σχεδόν αιώνα μένουν καλά κρυμμένα. Το κτίριο δηλαδή αό μόνο του αοκαλύτει την "ιστορία" του ΚΚΕ και αυτή η "ιστορία" δικαιολογεί το κτίριο. Η κρυμμένη "ιστορία" του ΚΚΕ. Αό αυτήν την "ιστορία" μορεί κάοιος ν' αντιληφθεί το "μυστήριο" του Περισσού. Του "θωρακισμένου" και ειβλητικού "Σιτιού του Λαού".

Αυτό θα ροσαθήσουμε να κάνουμε σ' αυτό το σημείο. Θα ροσαθήσουμε να "ερατήσουμε" στη νεότερη ελληνική ιστορία μέσα αό τα "χνάρια" τού ΚΚΕ. Το σύνολο της ορείας της Ελλάδας αό τον εμφύλιο μέχρι την Νέα Τάξη το έχει "βαδίσει" και το ΚΚΕ. Αό την αόλυτη βρετανική "κηδεμονία" μέχρι τη σημερινή εοχή ο φασισμός του ελληνικού κράτους έχει άει χέρι-χέρι με το φασιστικό ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ είναι το μοναδικό κομμουνιστικό κόμμα στον κόσμο, το οοίο βάδισε το σύνολο της "ορείας" της κομμουνιστικής ιστορίας μέχρι σήμερα. Ειβίωσε όλων των καταστάσεων και έφτασε μέχρι τις ημέρες μας να διεκδικεί συμμετοχή σε εθνικές και ευρωαϊκές εκλογές χωρίς καμία αλλαγή και άντα κάτω αό τα ίδια σύμβολα.

Όου ο κομμουνισμός έαιξε βρόμικα "αιχνίδια" εις βάρος των λαών και υέρ του φασισμού, το ΚΚΕ συμμετείχε. Εδώ βέβαια είναι και το αράδοξο στην ερίτωσή του. Το ΚΚΕ έχει μεγαλύτερη φασιστική ιστορία ακόμα και αό το ΚΚΣΕ το μητρικό υοτίθεται σύστημα της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτό είναι το αράδοξο. Το "αλεουδάκι" είναι γηραιότερο αό τη μαμά "αλεού". Το ΚΚΕ εμλεκόταν σε φασιστικά αιχνίδια ριν καν την "ειτυχή" εανάσταση της Ρωσίας κι εξακολουθεί να τα αίζει ακόμα και μετά την τώση της Σοβιετικής Ένωσης.

Το ΚΚΕ είναι αναμεμιγμένο σε ιμεριαλιστικά αιχνίδια —όως ήταν αυτό της "αόσχισης" της Μακεδονίας— ολύ ριν υάρξει η Σοβιετική Μόσχα. Έαιρνε εντολές αό άλλα "κέντρα", τα οοία κατεύθυναν όλους τους έμμισθους και ροδοτικούς "Λούξεμουργκ" αυτού του κόσμου ολύ ριν το κάνουν οι "ατερούληδες" της Μόσχας. Στη συνέχεια ανέβηκε στο σοβιετικό "άρμα" και ειβίωσε εμφυλίων, αλατιών, χούντων, μεταολιτεύσεων και φιλοδοξεί να κάνει το ίδιο και στην Νέα Τάξη. Κανένας και οτέ δεν αείλησε ραγματικά την ειβίωσή του. Ακόμα κι όταν δήθεν το είχαν θέσει υό σκληρό "διωγμό", στην ραγματικότητα το ροστά­τευαν.

Θα εξετάσουμε το ΚΚΕ με μεγάλη ροσοχή και για έναν άλλο ολύ αλό λόγο. Θα ρέει να εντοίσουμε τον λόγο για τον οοίο έχει κατορθώσει να έχει τόσο μεγάλη ικανότητα ροσαρμογής σε ράγματα και καταστάσεις. Το όλο μυστικό είναι ότι ΚΚΕ δεν ήρε οτέ την εξουσία και αρέμεινε άντα ένα "εργαλείο" των φασιστών στην Ελλάδα.

Γιατί αυτό είναι σημαντικό, ώστε να το διαχωρίσουμε αό τα κομμουνιστικά κόμματα του υόλοιου κόσμου; Γιατί αυτός ο "υηρέτης" άντα αίρνει ειδικά χαρακτηριστικά, για να μορεί να υηρετεί τα "αφεντικά" του, χωρίς να κρίνεται οτέ ως κακό "αφεντικό" το ίδιο. Το κομμουνιστικό κόμμα της Βουλγαρίας, για αράδειγμα, δεν είχε την ίδια δυνατότητα. Πήρε την εξουσία, "κρίθηκε" για τη συμεριφορά του, καταδικάστηκε αό τον βουλγαρικό λαό και "έσβησε". Δεν μορούσε να ειβιώσει στην Νέα Τάξη.

Το ΚΚΕ έαιζε έναν συγκεκριμένο "εριφερειακό" ρόλο και εφόσον δεν "καταδικάστηκε", μορεί κι εξακολουθεί να τον αίζει. Η τύχη του, δηλαδή, ήταν ότι δεν άλλαξε ρόλο, ώστε να κριθεί με την "τώση" του κομμουνισμού. Δεν είδε κανένας τον Φλωράκη να εξοντώνει χιλιάδες Ελλήνων, όως είδαν τον "σύντροφο" και όμοιό του Τσαουσέσκου. Δεν είδε κανένας την Πααρήγα να είναι "διευθύντρια" κάοιου γκουλάγκ, ώστε να τη "θυμάται" ως τέτοια μετά την "τώση" του συστήματος στο οοίο ίστευε. Όλοι αυτοί δεν έγιναν τέτοιοι, όχι εειδή δεν ήθελαν, αλλά εειδή δεν μόρεσαν. Στερήθηκαν τα "μεγαλεία" των συντρόφων του Ανατολικού μλοκ, αλλά σήμερα αολαμβάνουν το γεγονός ότι δεν κρίθηκαν γι' αυτά ου θα ήθελαν να "κάνουν" αλλά δεν "μόρεσαν".

Έχοντας αυτήν την ολυτέλεια, μορούν κι εξακολουθούν να υάρχουν. Υηρετούσαν τον φασισμό ως "υηρέτες" και τον υηρετούν και σήμερα. Φασίστες άντα υάρχουν και άρα άντα υάρχει ανάγκη για υηρετικό "ροσωικό". Αυτό εκμεταλλεύεται το ΚΚΕ και γι' αυτό ειβιώνει. Κάοτε υηρετούσε Ρώσους και σήμερα δεν το ενοχλεί να υηρετεί Αμερικανούς. Αν μορούν να ληρώνουν τα "αχιά" χαλιά, δεν υάρχει ρόβλημα. Αν μορούν να εξασφαλίζουν κρατικές ειχορηγήσεις, δεν υάρχει ρόβλημα. Αν μορούν να εξασφαλίζουν χιλιάδες θέσεις εργασίας στον κρατικό μηχανισμό για τα στελέχη του, άλι δεν υάρχει ρόβλημα. Η "κατσαρόλα" του ΚΚΕ να γεμίζει και αό εκεί και έρα δεν τους ενδιαφέρουν οι λετομέρειες. Πώς θα ληρωθούν διαφορετικά τα δίδακτρα της νεαρής Πααρήγα στο Κολέγιο; Είναι τώρα ώρα για αυτοκριτικές, ου θα οδηγήσουν στην εριέτεια του μεροκάματου; Το είε άλλωστε και η ίδια η Πααρήγα. Τι θα κάνει η "ξεχωριστή" κόρη της, αν δεν σουδάσει σε κάοιο αό τα ανάκριβα αμερικανικά κολέγια; Ό,τι κάνουν τα αιδιά του λαού;

Αλά είναι τα ράγματα για τη γραμματέα του ΚΚΕ και βέβαια και για τα υόλοια μεγαλοστελέχη του. Ο λαός είναι "εριουσία" τους και όχι όμοιός τους. Τα στελέχη του ΚΚΕ είναι λούσιοι "εργατολόγοι" και όχι εργάτες. Έχουν διαφορετικές ανάγκες αό αυτούς τους οοίους υοτίθεται ροστατεύουν. Αυτοί θέλουν να ληρώσουν τα διάφορα Χάρβαρντ και όχι αλά να βρούνε δουλειά. Αυτοί θέλουν τα εκατομμύρια των βουλευτικών μισθών και όχι τα ει­δό­ματα των ανέργων. Είναι "εντομολόγοι" και όχι "έντομα", για να αρκούνται στην ειβίωση και την ανααραγωγή. "Έντομα" είναι οι εργάτες γι' αυτούς τους ειστήμονες της "εντομολογίας".

Αυτή είναι η ιδιομορφία του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ είναι "έμορος" της εργατικής ροβληματι­κότητας. Αυτό είναι ου γνωρίζει να διαχειρίζεται και αό αυτό λουτίζει. Αυτό το γνωρίζει το ίδιο και το γνωρίζουν και όλοι όσοι ιμεριαλιστές ειθυμούν την "υηρεσία" του. ς εκ τούτου μορεί και ροσαρμόζεται στις ανάγκες των εκάστοτε αφεντικών. Των όοιων αφεντικών. Το μεροκάματο του "ειστήμονα" να βγαίνει.

Αλλάζει το σύστημα και μαζί του αλλάζουν και τα χαρακτηριστικά του υηρέτη του. Ό,τι "κουστούμι" εξυηρετεί την εξουσία, αυτό το κουστούμι "φοράει" το ΚΚΕ. Όταν το σύστημα ήταν σκληρό και δολοφονικό, το συνέφερε το ΚΚΕ να εμφανίζεται σαν ο σκληρός "εαναστάτης" με το κονσερβοκούτι. Όταν το σύστημα δεν μορούσε να είναι τέτοιο, το συνέφερε το ΚΚΕ να είναι ο ααιτητικός και τεμέλης "δημόσιος" υάλληλος. Σήμερα, ου το σύστημα έχει αλλάξει άλι τα χαρακτηριστικά του, ευνόητο είναι ότι ααίτησε αό το "δουλικό" ΚΚΕ να ροσαρμοστεί στις νέες ανάγκες.

Αυτή είναι η ιδιομορφία του ΚΚΕ. Παίρνει άντα τα χαρακτηριστικά ου του δίνουν τα αφεντικά του. Τα ξένα αφεντικά του. Τα αφεντικά τα οοία ειλέγουν την ηγεσία του. Την ηγεσία με τα "ειδικά" χαρακτηριστικά, τα οοία μεταφέρονται αυτούσια και στον κομματικό μηχανισμό. Άλλο ήταν το ΚΚΕ του Ζαχαριάδη, άλλο το ΚΚΕ του Φλωράκη και άλλο το ΚΚΕ της Πααρήγα. Αυτοί οι οοίοι ειλέγουν τους Ζαχαριάδηδες, τους Φλωράκηδες ή τις Πααρήγες, το κάνουν για συγκεκριμένους λόγους, εφόσον κάθε φορά έχουν διαφορετικούς στόχους. Έτσι λειτουργεί το ΚΚΕ και γι' αυτόν τον λόγο τούς είναι χρήσιμο.

"Πλάθεται" και αυτό του ειτρέει να ροσαρμόζεται στις εοχές. Ένας ραγματικός "χαμαιλέοντας" της ολιτικής μας "ανίδας". Έχει μια σταθερή βάση οαδών, η οοία δεν αυξομειώνεται θεαματικά και αό εκεί και έρα, λόγω δόγματος, λειτουργεί με τον ειλεγμένο τρόο. Μια βάση αγράμματων, αφελών και δυστυχών ανθρώων, οι οοίοι αλά δίνουν "όγκο" σε μια ροδοτική κομματική ιεραρχία. Μια ιεραρχία, η οοία συμεριφέρεται κατ εικόνα και κατ ομοίωση του εκάστοτε γραμματέα του κόμματος και βέβαια "εξαργυρώνει" την υακοή της με διάφορους τρόους. Μορεί ανά την Ελλάδα κάοιοι φτωχοί ΚΚΕδες να εινάνε, αλλά μέσα στον Περισσό είνα δεν γνωρίζουν τι σημαίνει. Εκεί άντα βρίσκονται οι λύσεις, ου συμφέρουν τα στελέχη. 

 

 

Το ΚΚΕ του Νικολάκη

 

Το ελληνικό κομμουνιστικό κόμμα άντα λειτουργούσε και σε μεγάλο βαθμό εξακολουθεί να λειτουργεί κατ εικόνα και καθ ομοίωσιν του "θεού" του και εαγγελματία αρχηγού του. Του Νίκου του Ζαχαριάδη. Του γνωστού Νικολάκη της Ασφάλειας. Άρα, για να καταλάβουμε τόσο την εικόνα όσο και την ουσία αυτού του κόμματος, θα ρέει να γνωρίζουμε την εικόνα και την ουσία του αρχηγού του. Ο Νικολάκης λοιόν ήταν μια ιδιόμορφη ερίτωση. Ήταν ο αόλυτος ορισμός αυτού ου εκφράζει ο όρος "κατακάθι" της κοινωνίας. Ένας ραγματικά τενεκές ξεγάνωτος, όως θα έλεγε και ο σύντροφος Χαρίλαος. Κραυγαλέα αγράμματος, συνειδητά τεμέλης, κατ εάγγελμα χαφιές και κατά ερίσταση δολοφόνος.

Αυτός ο άνθρωος έρασε σχεδόν όλη του τη ζωή σε ροθάλαμους της εξουσίας. Υηρέτησε και εξυηρέτησε σχεδόν τους άντες. Αό τον Στάλιν και τους Ρώσους μέχρι τους Άγγλους και την τοική Ασφάλεια. Το καθοριστικό στοιχείο, το οοίο ήταν κι αυτό ου τελικά καθόρισε ολόκληρη τη ζωή του, ήταν η αγωνία του να αραμείνει αρχηγός του ΚΚΕ. Το μόνο είτευγμα της ζωής του. Όλη του η αγωνία ήταν να διατηρεί το ΚΚΕ σ' εκείνη την κατάσταση, ου θα το καθήλωνε στη δική του εξουσία, εφόσον το αντιλαμβανόταν ως ροσωική του εριουσία.

Μόνον αυτό τον ενδιέφερε, εφόσον γνώριζε ότι με τα ροσόντα τα οοία διέθετε δεν είχε και ολλές ειλογές στη ζωή του. Μόνον σε μια τέτοια συμμορία θα μορούσε ν' αναγνωριστεί ως αρχηγός. Δεν είχε τα στοιχειώδη ροσόντα να διακριθεί ούτε σε καφενεία, όου συχνάζουν φορτοεκφορτωτές. Αυτό ου άντα "ουλούσε" στα συντρόφια του ήταν ο σχεδιασμός ειβίωσης του κόμματος. Μορούσε και το "ουλούσε", γιατί αλούστατα είχε τις διαβεβαιώ­σεις των αφεντικών του ότι θα το κατάφερνε.

Αυτή η ανεάρκεια φυσικών ροσόντων, σε συνδυασμό με τη μόνιμη αγωνία του για την ηγεσία του κόμματος, τον έκανε ανασφαλή, καχύοτο και τελικά εικίνδυνο. Εικίνδυνο όχι τόσο για τους ιδεολογικούς εχθρούς του όσο για τους ίδιους τους ιδεολογικούς συντρόφους του. Έχοντας τις "λάτες" του ίδιου του Στάλιν —και βέβαια και της Ασφάλειας— αυτό ήταν εύκολο να το ετύχει. Εξόντωνε τους εχθρούς του, ριν αυτοί σηκώσουν κεφάλι. Έχοντας το "χρίσμα" του Πνεύματος της Μόσχας, εέβαλε το δόγμα, το οοίο τον ήθελε αδιαμφισβήτητο αρχηγό. Αρχηγό "θεϊκής" υόδειξης. Όοιος δεν σεβόταν το δόγμα, ονομαζόταν αιρετικός και τα υόλοια τα αναλάμβανε η Ασφάλεια.

Οι μόνοι ΚΚΕδες ου κακοοιήθηκαν ραγματικά αό την Ασφάλεια ήταν οι εχθροί του Ζαχαριάδη. Όλοι οι υόλοιοι αλά έαιρναν μέρος σε μια στημένη αράσταση κατ εντολή του Νικολάκη και της Μόσχας. Αυτό έλεγε το δόγμα και αυτό ήταν υοχρεωμένοι να κάνουν. Αναγκαστικά έρεε να κάνουν μια θητεία στη φυλακή. Το "αγροτικό" του κόμματος. Όσο ιο ολύ έκαναν φυλακή, τόσο ιο ολλά τα κομματικά "ένσημα". Όσο ιο ολλά τα "ένσημα", τόσο ιο ψηλά στην ιεραρχία. Οι φιλοδοξίες δηλαδή των στελεχών του ΚΚΕ ερνούσαν μέσα αό το "αγροτικό" των φυλακών.

Νικολάκης, Στάλιν και Ασφάλεια συνέθεταν ένα ομοιογενές μλοκ συμφερόντων, το οοίο δεν διασαζόταν σχεδόν οτέ. Ό,τι συνέφερε τον Νικολάκη, συνέφερε και τον Στάλιν και βέβαια την Ασφάλεια. Τι συνέφερε τον Νικολάκη; Να αραμένει το κομμουνιστικό κόμμα στο αόλυτο κοινωνικό εριθώριο και να λειτουργεί δογματικά. Να "αειλεί" δήθεν με εανάσταση και να ειδίδεται σε δήθεν κατασκοευτικές και αντεθνικές δραστηριότητες. Αυτή η κατάσταση το καθήλωνε στα "υόγεια" και το έθετε υό τη νόμιμη βία του συστήματος.

Αυτή η εικόνα συνέφερε τους άντες. Γιατί συνέφερε τον Νικολάκη; Γιατί με τον τρόο αυτόν μεγιστοοιούσε την αξία της "ραμάτειας" του. Είχε αξία αυτό ου "ουλούσε" και το οοίο ήταν η ασφάλεια των "εαναστατών" συντρόφων του. Των "εαναστατών", οι οοίοι στην ορεία αναγκαστικά έρεε να γίνουν ροδότες της ατρίδας τους και άρα να θέσουν τους εαυτούς τους στην ομηρία αυτών ου θα μορούσαν να τους ροστατεύσουν. Αυτή η αντεθνική εικόνα του ΚΚΕ συνέφερε τον Ζαχαριάδη και για έναν άλλο λόγο. Με αυτόν τον τρόο λειτουργίας του κόμματος αέκλειε αό τις τάξεις του το σύνολο των ικανών και χαρισματικών ανθρώων. Των ανθρώων, ου δεν ήθελαν να διακρίνονται στα "υόγεια", ου δεν ήθελαν να ροδίδουν την ατρίδα τους και βέβαια ου δεν ήθελαν τις μόνιμες "αρτίδες" με την Ασφάλεια.

Εξαιτίας αυτού του τρόου λειτουργίας του το ΚΚΕ μονίμως "ψάρευε" στελέχη αό τον άτο της κοινωνίας. Χαρίλαους και Αλέκες. Το "κατακάθι". Εκεί όου ο αρχηγός του ήταν ασυναγώ­νιστος. Ποιο "κατακάθι" θα μορούσε να συναγωνιστεί τον "έναν και μοναδικό" Ζαχαριάδη; Χαφιές να ήταν, θα είχε αέναντί του χαφιέ και δολοφόνο. Χαφιές και δολοφόνος να ήταν, θα είχε αέναντί του χαφιέ, δολοφόνο και ροδότη. Ακόμα κι αυτά τα "κολοσσιαία" ροσόντα να είχε, θα είχε αέναντί του τον εκλεκτό του Στάλιν και εκεί θα τελείωνε η όοια σύγκριση. Πραγματικά ασυναγώνιστος.

Αυτός λοιόν ο αράνομος αρχηγός αοφάσισε να βγάλει το ΚΚΕ στην "αρανομία". Αυτός ο τρόος λειτουργίας του ΚΚΕ ήταν ο μόνος ου συνέφερε τον Ζαχαριάδη. Η νομιμότητα του ΚΚΕ δεν συνέφερε τον αράνομο Ζαχαριάδη. Τη νομιμότητα, ου έτυχαν άλλα κομμουνιστικά κόμματα στην Ευρώη, δεν την εεδίωκε ο Ζαχαριάδης, γιατί αλούστατα τον έθιγε. Ο Ζαχαριάδης δεν ήταν αλά ένας καταδιωκόμενος ολιτικός ηγέτης. Ο Ζαχαριάδης ήταν ένας φυγόοινος δολοφόνος. Είχε δικαστεί και είχε καταδικαστεί αό το κακουργιοδικείο Πειραιά για έναν φόνο. Τον φόνο κάοιου Γεωργοααδάτου.

Αν το ΚΚΕ ειζητούσε τη νομιμότητα, τότε θα καταστρεφόταν ο Ζαχαριάδης. Σε μια τέτοια ερίτωση θα έρεε ν' αναζητήσει άλλο αρχηγό και ο Ζαχαριάδης θα έρεε με τη σειρά του είτε να εγκαταλείψει τη χώρα σαν αλός φυγόοινος είτε να φυλακιστεί με κοινούς οινικούς. Να φυλακιστεί μακριά αό "συντρόφια" και άρα υό διαφορετικές συνθήκες. Να φυλακιστεί σε κελιά, όου δεν θα είχε ομοϊδεάτες υηρέτες και τα μαχαιρώματα και η βία μεταξύ των κρατούμενων ήταν μια καθημερινότητα. Ο Ζαχαριάδης είχε μάθει τη φυλακή με όρους VIP. Μια φυλάκιση με room service συντρόφων. Μια φυλάκιση με κοινούς οινικούς δεν θα του άρεσε καθόλου.

Η νομιμότητα δηλαδή του ΚΚΕ θα σήμαινε είτε τη φυλάκιση του αρχηγού του, σε ερίτωση ου αυτός θα αρέμενε στη χώρα, είτε την αναγκαστική εξορία του με ταυτόχρονη αώλεια της ηγεσίας του κόμματος. Αυτό όμως, όως αντιλαμβανόμαστε, δεν συνέφερε τον Ζαχαριάδη και γι' αυτό δεν ειδιώχθηκε οτέ. Μάλιστα, όσο ιο ολύ αγωνιούσε για την ηγεσία, τόσο ιο ολύ βύθιζε το ΚΚΕ στην αντεθνική δραστηριότητα, για να το διατηρεί υό την ομηρία του.

Με ρακτικές, τις οοίες συναντά κάοιος στον υόκοσμο και με έναν αφόρητο καταναγκασμό, έμλεκε τα στελέχη του σε ραγματικά αντεθνικές ράξεις, για να μορεί στη συνέχεια να τα εκβιάζει. Όσο ιο ικανό και άρα αειλητικό για τον ίδιο ήταν ένα στέλεχος, τόσο ιο ολύ το "έσρωχνε" στην αρανομία, για να δοκιμάσει την "ίστη" του. Αν ενέδιδε, καθηλώνονταν για άντα στην ομηρία του και αν δεν ενέδιδε, ο Ζαχαριάδης γιόρταζε την "αοκάλυψη" ενός νέου κρυτοφασίστα. Ένας ραγματικός Αλ Καόνε. Όως ο Καόνε έβαζε τα νέα στελέχη του να συμμετάσχουν σε δολοφονίες ενώιον μαρτύρων, για να τα "κρίνει" για την αφοσίωσή τους, έτσι έκανε και ο Ζαχαριάδης.

Εύκολα λοιόν αντιλαμβανόμαστε ότι ένα μεγάλο χρονικό μέρος της αρανομίας του ΚΚΕ δεν οφειλόταν στη βούληση των δεξιών ελληνικών κυβερνήσεων, αλλά στη βούληση του αρχηγού του. Του αρχηγού του, ο οοίος μονίμως "αναζητούταν" αό την Ασφάλεια. Του διάσημου αρχηγού, ου κατά σύμτωση, κάθε φορά ου συλλαμβανόταν, κανένας στην Ασφάλεια δεν θυμόταν να τον στείλει φυλακή για το κοινό έγκλημα το οοίο είχε διαράξει και όχι γι' αυτά τα οοία υοτίθεται ίστευε. Να τον στείλει φυλακή με τους δολοφόνους, τους βιαστές και τους ορτοφολάδες και όχι με τα συντρόφια, για να κάνει τον "VIP" της φυλακής.

Ένα αό τα ιο φαιδρά φαινόμενα της μόνιμης "καταδίωξής" του ήταν το εξής. Ο Νικολάκης, εκτός των άλλων ψυχοσωματικών ροβλημάτων του, είχε ροβλήματα και με τα δόντια του. Κάθε φορά ου χρειαζόταν θεραεία, η Ασφάλεια συμτωματικά τον συλλάμβανε. Μόλις θεραευόταν με κρατικά μέσα, κατάφερνε και ως δια μαγείας ξέφευγε αό τα χέρια της. Τρομερό. Ο φαφούτης Χουντίνι της εανάστασης.

Όμως, η αράνομη λειτουργία του ΚΚΕ εκτός αό τον Ζαχαριάδη συνέφερε ταυτόχρονα τόσο την Ασφάλεια όσο και τον Στάλιν. Την Ασφάλεια τη συνέφερε, γιατί είχε ένα μόνιμο άλλοθι για αραβίαση των συνταγματικών νόμων και των δικαιωμάτων των ολιτών. Όλων των ολιτών. ς μηχανισμός καταστολής, ο οοίος υηρετούσε φασιστικά καθεστώτα, είχε ανάγκη την ελευθερία των κινήσεών της, εφόσον η σκληρή καταστολή ήταν ζωτικής σημασίας για εκείνα τα καθεστώτα. Στο όνομα της εθνικής ασφάλειας μορούσε να συλλαμβάνει και να τιμωρεί τον οοιονδήοτε για τον οοιονδήοτε λόγο. Του έβαζε μια ετικέτα "κομμουνιστή" και μορούσε να του διαλύσει τη ζωή.

Με τον τρόο αυτόν εξασφάλιζε το άλλοθι για τα άντα. Μαινόβγαινε στα σίτια των ολιτών και τους τρομοκρατούσε. Συλλάμβανε ραγματικούς δημοκράτες και τους βασάνιζε. Όοιος για τον οοιονδήοτε λόγο ενοχλούσε το καθεστώς με τη δραστηριότητά του ή τις αόψεις του, στην καλύτερη γι' αυτόν ερίτωση ταλαιωρούνταν με το άλλοθι της κομμου­νιστικής και αντεθνικής δράσης. Είχαν εκαιδεύσει τα όργανα καταστολής και τρομοκρατούσαν τους ολίτες ανά άσα στιγμή. Το ΚΚΕ ήταν το "φάρμακο" για όλες τις ασθένειες.

Παντού χρησιμοοιούνταν και αντού έφερνε το ειθυμητό αοτέλεσμα. Αμφισβητούσες το Παλάτι; Δεν το έκανες αό δημοκρατική ευαισθησία και άρα δεν ήσουν δημοκράτης. Το έκανες εκ του ονηρού, εξυηρετώντας ιδεολογικά συμφέροντα και άρα ήσουν κρυτοκομμουνιστής και στη χειρότερη ερίτωση μέλος του αράνομου ΚΚΕ. Μισούσες και κατήγγειλες τον βρετα­νι­κό ή αμερικανικό ιμεριαλισμό; Δεν το έκανες αό ατριωτισμό και άρα δεν ήσουν ατριώτης. Το έκανες εκ του ονηρού, εξυηρετώντας ιδεολογικά συμφέροντα και άρα ήσουν κρυτοκομ­μουνιστής και άρα φιλοσοβιετικός. Ακόμα και την υοκριτική ικανότητα της Βουγιουκλά­κη ν' αμφισβητούσες, κάοιοι θα μορούσαν να σε χαρακτηρίσουν σαν κρυτοκομμουνιστή.

Αυτή η ρακτική χρησιμοοιούνταν κυρίως για να υάρχει έλεγχος του λεγόμενου αριστερού χώρου. Κύριος στόχος ήταν να ελέγχεται η εσωτερική αντίδραση. Γιατί; Γιατί η αντίδραση γεννά ηγέτες. Στόχος αυτής της ρακτικής ήταν να μην γεννιούνται ηγέτες, ου θα μορούσαν να αειλήσουν τους χαφιέδες της Δεξιάς, οι οοίοι μονοωλούσαν την ηγεσία του χώρου. Χαφιέδες τύου Παανδρέου, Λαμράκηδων, ου, αό διορισμένοι λακέδες και έμμισθοι ροαγανδιστές των Άγγλων, εμφανίστηκαν σαν "γέροι της Δημοκρατίας" και λάτρεις της ελευθεροτυίας.

Εξαιτίας του ΚΚΕ δηλαδή η Ασφάλεια της Δεξιάς είχε άντα λυμένα τα χέρια της. Με τη μόνιμη αειλή του "χαρακτηρισμού" τρομοκρατούσε όλους τους ολίτες, για να τους ειθαρχεί και ταυτόχρονα έκανε εκκαθαρίσεις στον χώρο της Αριστεράς. Με τρομοκρατημένους τους Έλληνες οι Αμερικανοί μορούσαν να είναι ήσυχοι. Οι λακέδες τους θα κυβερνούσαν μόνιμα και η όοια αντίδραση θα μορούσε ν' ανατυχθεί θα ατασσόταν εν τη γενέση της. Ο κόσμος στη φασιστική Ελλάδα είχε γυρίσει ανάοδα. Οι φασίστες έλεγχαν τα άντα α' όλες τις λευρές. Οι φασίστες ροστάτευαν τη "δημοκρατία" α' όλες τις λευρές. Οι βασιλικοί φασίστες "ροστάτευαν" τη δημοκρατία αό τους κομμουνιστές και οι ΚΚΕδες φασίστες "αγωνίζονταν" για τη δημοκρατία εναντίον των βασιλικών. Πολλοί "ατέρες" για μια δημοκρατία η οοία δεν υήρχε.

Για να διαιωνίζεται αυτή η δυνατότητα της Ασφάλειας να ελέγχει τον κόσμο, αναγκαστικά και η ίδια έκανε εξυηρετήσεις στον Ζαχαριάδη. Φυλάκιζε και σκότωνε τους εσωκομματικούς αντιάλους του. "Καταδίωκε" μονίμως το ΚΚΕ, αλλά συλλάμβανε μόνον όσους της υοδείκνυε ο Ζαχαριάδης. Μικρό το κόστος για μια τόσο μεγάλη εξυηρέτηση. Τα εγκλήματα, ου συνέφεραν τον Ζαχαριάδη, τα χρεωνόταν η "εάρατος" Δεξιά και οι σύντροφοι όχι μόνον "δικαιώνονταν", άλλα έσευδαν να ροσκυνήσουν τον μεγάλο αρχηγό και ροστάτη.

Τέλος, η αρανομία του ΚΚΕ συνέφερε και τον ίδιο τον Στάλιν. Έχοντας στον "στάβλο" του τον αρχηγό του, μορούσε να το κατευθύνει αόλυτα. Βολευόταν δηλαδή αό την ροσωική του αρανομία. Αυτό μάλλον ήταν και το μεγάλο ροσόν του Ζαχαριάδη αέναντι στους ανταγωνιστές του. Γι' αυτόν τον λόγο αοτελούσε την κύρια ειλογή του Στάλιν. Ο Στάλιν είχε ανάγκη τον Ζαχαριάδη και ο Ζαχαριάδης είχε ανάγκη τον Στάλιν. Αν ο Ζαχαριάδης διαφωνούσε με τις εντολές του, ήταν τελειωμένος. Είτε θα τον έστελναν στη Σιβηρία είτε θα τον έστελναν "ακέτο" στην Ελλάδα για φυλάκιση. Μ' αυτό το ροσόν έγινε Γραμματέας του ΚΚΕ εις βάρος του Χαϊτά. Ο Στάλιν βολευόταν ερισσότερο αό τον Ζαχαριάδη και έστειλε τον Χαϊτά να εθάνει κάου στη Σιβηρία. Όλη η "δημοκρατία" του ρολεταριάτου σε λήρη εφαρμογή.

Με τον τρόο αυτόν ο Στάλιν είχε άντα ένα εργαλείο έτοιμο να υακούσει στην οοιαδήοτε εντολή συνέφερε τον ίδιο και βέβαια τους Αμερικανούς συνεταίρους του. Τι συνέφερε τους Αμερικανούς; Να κυριαρχεί ο φασισμός στην Ελλάδα και να καταστέλλεται η κοινωνική αντίδραση. Ποιος μορούσε να τους εξασφαλίσει αυτήν τη δυνατότητα; Το αράνομο ΚΚΕ με τη δραστηριότητά του. Το εικίνδυνο ΚΚΕ, ου ξεκίνησε τον εμφύλιο και δολοφόνησε χιλιάδες Έλληνες. Το ΚΚΕ, ου έμοιαζε με τον Ζαχαριάδη. Αυτό έλυνε τα χέρια των αμερικανόφιλων φασιστών, ου ταλαιωρούσαν τον ελληνικό λαό. Αυτό εμφάνιζε τους Αμερικανούς σαν "εγγυητές" της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Όλοι ευχαριστημένοι αό την "εαναστατικότητα" των ΚΚΕδων.

Υό αυτήν την κατάσταση βλέουμε ότι συνέφερε αόλυτα τον Στάλιν ένα μικρό και αράνομο ΚΚΕ, γιατί με τον τρόο αυτόν μορούσε να το ελέγχει αόλυτα μέσω του εκβιασμού. Με εντολές, ου ααιτούσαν ροδοτική δράση, "λέρωνε" τα στελέχη του ΚΚΕ και στη συνέχεια τα εκβίαζε. Με άνευ λόγου και σκοού ψευδοκατασκοικές δραστηριότητες, στις οοίες τους ανάγκαζε να ειδίδονται, τους αειλούσε στη συνέχεια με "κάρφωμα". Έναν ρος έναν γνώριζε ο Στάλιν τους Έλληνες ΚΚΕδες. Με αυτόν τον τρόο ο Στάλιν είχε ένα ιστό "εργαλείο" σε μια "χρήσιμη" γι' αυτόν χώρα.

 

 

 

Τι έκανες στον όλεμο Νικολάκη;

 

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν η ιο οδυνηρή εμειρία στη σύγχρονη ιστορία του ελληνικού έθνους. Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες άφησαν τα κόκαλά τους στα μέτωα των μαχών μετά αό μια άνιση μάχη με ανίσχυρους ιμεριαλιστές. Ακολούθησε μια ολέθρια κατοχή, η οοία στοίχισε τη ζωή σε ακόμα ερισσότερους Έλληνες. Πείνα, αρρώστιες και κακουχίες "θέριζαν" στην κυριολεξία τον ελληνικό λαό. Κι όμως αυτός ο λαός βρήκε το κουράγιο και τη δύναμη όχι μόνον ν' αντισταθεί, αλλά και να διεκδικήσει μόνος του την ελευθερία του.

Την εοχή εκείνη της είνας, του θρήνου και του αίματος για τον ελληνικό λαό κάοιοι Έλληνες δεν υέφεραν. Ποιοι ήταν αυτοί; Οι λακέδες των ιμεριαλιστών. Όλων των ιμεριαλιστών. Οι γερμανόδουλοι δοσίλογοι είχαν βολευτεί στον κρατικό μηχανισμό και "ευημερούσαν" υό την ροστασία των ναζιστών. Οι αγγλόδουλοι δοσίλογοι "μαύριζαν" στις όχθες του Νείλου υό την ευγενική χορηγία των ροστατών τους. Όλοι οι μετέειτα ρωταγωνιστές της μεταολεμικής εοχής ανήκαν σ' αυτήν την συνομοταξία. Είτε ήταν δοσίλογοι, οι οοίοι υό τη ναζιστική ευεργεσία αέκτησαν χοληστερίνη στην ερίοδο της μεγάλης είνας, είτε ήταν ηλιοκαμένοι αραθεριστές του Νείλου. Παανδρέου, Καραμανλήδες, Βενιζέλοι, Παάγοι, Ράλληδες, Πάγκαλοι και το κακό συναάντημα την έβγαλαν "ζάχαρη" στην ιο οδυνηρή ερίοδο της ελληνικής ιστορίας.

Αυτοί όμως δεν ήταν οι μόνοι. "Ζάχαρη" την έβγαλε εκείνη τη δύσκολη εοχή και ο εαγγελματίας "εαναστάτης" Ζαχαριάδης. Αυτός τον όλεμο τον έρασε στην κατασκήνωση του Νταχάου. Σε ειδική τέρυγα με άλλους ολύτιμους για τους ιμεριαλιστές αράγοντες. Σε τέρυγα με μητροολίτες, καθηγητές ανειστημίων και άλλων ολύτιμων για τους ιμεριαλιστές ανθρώων. Ο ιο αγράμματος ανάμεσα σε μορφωμένους αστούς. Το θαύμα των θαυμάτων αόλαυσε στο Νταχάου ο Ζαχαριάδης. Γύρω-γύρω είνα και στην κατασκήνωση χοληστερίνη. Γύρω-γύρω θάνατος και στην κατασκήνωση ασφάλεια. Γύρω-γύρω "έβρεχε" βόμβες και οβίδες και στην κατασκήνωση "έβρεχε" σοκολάτες και τσιγάρα. Γύρω-γύρω έεφταν δόντια αό την είνα και ο Νικολάκης τα έφτιαχνε με την κορυφαία γερμανική τεχνογνωσία.

Ο Νικολάκης δεν "μόρεσε" να συμμετάσχει στην εθνική αντίσταση. Ήταν ολύ δειλός και ολύ τεμέλης για ν' ανέβει στο βουνό. Ακόμα όμως κι αν το ήθελε, δεν θα αφηνόταν να το κάνει, γιατί ήταν ολύ ολύτιμος για τα μεταολεμικά σχέδια των "αφεντικών" του. Εδώ όμως υάρχει η εξής ιδιομορφία. Οι ανάγκες του Στάλιν εέβαλαν την ροστασία του "αρχηγού", αλλά το κόμμα έρεε αναγκαστικά ν' ανέβει στο βουνό, γιατί αυτό ειθυμούσε ο Στάλιν.

Έρεε το κόμμα ν' ανέβει στο βουνό, για να αρασύρει τους Έλληνες στην αντίσταση, εφόσον η Σοβιετική Ένωση δεχόταν είθεση και είχε ανάγκη αντιερισασμού. Για όσο διάστημα ο Χίτλερ δεν ειτίθονταν στη Σοβιετική Ένωση, οι ΚΚΕδες δεν ενδιαφέρονταν για την ελευθερία της Ελλάδας. Την κατάκτηση της ατρίδας τους τη θεωρούσαν ένα ασήμαντο ενδοκαιταλιστικό ρόβλημα, το οοίο δεν τους αφορούσε. Η σημαία των ναζιστών κυμάτιζε στην Ακρόολη και οι ΚΚΕδες έλεγαν μεταξύ τους ότι "είναι φίλοι μας οι Γερμανοί".

Έρεε να ειτεθούν οι Γερμανοί στη Σοβιετική Ένωση, για να γίνουν εχθροί τους. Μόλις δέχθηκε είθεση η Σοβιετική Ένωση, βγήκαν στους δρόμους να αριστάνουν τους ατριώτες, για να αρασύρουν τον κόσμο στην αντίσταση. Να τον αρασύρουν, ώστε εν αγνοία του να βοηθήσει τα σοβιετικά αφεντικά. Στην κυριολεξία να τον αρασύρουν. Γι' αυτόν τον λόγο οι διεθνιστές ΚΚΕδες εινόησαν και τον τίτλο του ΕΑΜ με το συνθετικό "Εθνικό", το οοίο ήταν εχθρικό με την ιδεολογία τους. Αυτό ήταν εκ του ονηρού.

Ήταν σαν μια μουσουλμανική οργάνωση να καλούσε χριστιανούς σε "σταυροφορία", για να τους αρασύρει στον αγώνα. Ήταν σαν μια χριστιανική οργάνωση να καλούσε μουσουλμάνους σε "Τζιχάντ", για να τους αρασύρει στον αγώνα. Όση σχέση έχει ένας χριστιανός με την έννοια "Τζιχάντ" άλλη τόση έχει ένας ΚΚΕς με την έννοια "Εθνική Αντίσταση". Γι' αυτόν τον λόγο λέμε ότι ήταν εκ του ονηρού η εινόηση των ΚΚΕδων του τίτλου ΕΑΜ.

Έστω κι έτσι αρέσυραν τον λαό στη μαζική αντίσταση, χωρίς όμως να έχουν λύσει όλα τα ροβλήματά τους. Πώς θα ανέβει το κόμμα στο βουνό, όταν ο "αρχηγός" του δεν μορούσε να το οδηγήσει; Όταν είναι αοδεδειγμένα ολύ κουτός, για ν' αναλάβει την ηγεσία τού ένολου αγώνα, ολύ δειλός, για ν' αντέξει την κριτική γενναίων συμολεμιστών και ολύ τεμέλης, για ν' αντέξει τις κακουχίες; Το ρόβλημα λύθηκε εύκολα. Ο Ζαχαριάδης δήθεν θα φυλακιζόταν, ώστε να υάρχει αντικειμενική δυσκολία στη συμμετοχή του στην αντίσταση και για το κρίσιμο διάστημα την ηγεσία του κόμματος θα την αναλάμβανε κάοιος άλλος.

Σ' ό,τι αφορά το ρώτο, ήταν εύκολο να γίνει διαραγμάτευση μεταξύ των εμλεκομένων μερών. Ο Ζαχαριάδης, ως αρχηγός του ΚΚΕ, ήταν ολύτιμος για ολλούς και κανένας δεν θα αρνιόταν να τον ροστατέψει, ακόμα κι αν μεταξύ των ιμεριαλιστών υήρχε σύγκρουση. Για τον Στάλιν και τους Αμερικανούς είδαμε ότι ήταν ολύτιμος και αυτό το αντιλαμβανόμαστε. Εξίσου ολύτιμος ήταν όμως και για τους ναζιστές, γιατί μορούσαν, σε ερίτωση ήττας τους, να τον διαραγματευτούν, γνωρίζοντας τη χρησιμότητά του στους αντιάλους τους.

Όμως, το μεγάλο ρόβλημα ήταν άλλο. Ποιος θα ηγούταν του ΚΚΕ στη δύσκολη ερίοδο; Αν αυτός ο άνθρωος τα κατάφερνε στο βουνό, θα μορούσε ν' αειλήσει τον Ζαχαριάδη και να τον γκρεμίσει αό τον θρόνο του. Ήταν η μόνη ερίοδος ου ο Ζαχαριάδης θα έρεε να αραδώσει την αρχηγία σε άλλον. Αυτός ο άλλος θα έρεε να είναι αρκετά σκληρός, για ν' αντέξει στις κακουχίες του βουνού και αρκετά βλάκας, για να μην το εκμεταλλευτεί. Αυτός ο ηγέτης με τα ειδικά ροσόντα για την ειδική αοστολή βρέθηκε και ήταν ο Σιάντος. Ήταν ο μόνος ου δεν ενεργοοιούσε τα ένστικτα του Ζαχαριάδη. Ο μόνος ου δεν έκανε την ανασφάλειά του εφιαλτική.

Ο Σιάντος ήταν ένα ολύ ενδιαφέρον ρόσωο. Ενδιαφέρον αό ανθρωολογικής αόψεως. Θα μορούσε να ει κάοιος ότι ήταν άτυχος, εειδή γεννήθηκε ολύ νωρίς. Αν υήρχε σήμερα, θα ήταν διάσημος και ιθανόν λούσιος. Διάσημος, εξαιτίας του National Geographic. Γιατί; Γιατί ιθανόν να ανήκει στο είδος Homo Erectus, το οοίο αοτελεί τον χαμένο "κρίκο" της ανθρώινης εξέλιξης. Ο "κρίκος", ου συνδέει τον Homo Sapiens με τους κοινούς Ουραγκοτάγκους. Τέσσερα χρόνια στο βουνό, δεν έμαθε να ξεχωρίζει το βουνό αό τον κάμο. Τέσσερα χρόνια "στρατηγός", δεν μόρεσε να διαβάζει στρατιωτικούς χάρτες. Τέσσερα χρόνια ανάμεσα σε άειρους ανθρώους υό συνθήκες συντροφικότητας, δεν έκανε ούτε έναν φίλο.

Αυτός ο άνθρωος έκανε αοκλειστικά και μόνον ό,τι του είχαν ει να κάνει. Θα μορούσε να είχε τελειώσει ο όλεμος κι αυτός να μείνει στο βουνό, εειδή κάοιοι θα "ξεχνούσαν" να τον ειδοοιήσουν να κατέβει. Το μόνο ράγμα ου έκανε αυτοβούλως, ήταν να μισεί θανάσιμα τον Άρη Βελουχιώτη. Μέχρι εκεί έφτανε το μυαλό του. Ο κύριος ρόλος του ήταν να αρακολουθεί τα συμβαίνοντα στο βουνό και να δίνει λήρη αναφορά στα αφεντικά του. Αυτά ακριβώς τα συμβαίνοντα στα βουνά της Ελλάδας ήταν ου ανησυχούσαν τους άντες. Γιατί; Γιατί θα μορούσαν να κάνουν ανέφικτο τον μεταολεμικό σχεδιασμό τους. Θα μορούσαν να ανατρέψουν τα σχέδια των ιμεριαλιστών.

Η Ελλάδα ήταν η μόνη ευρωαϊκή χώρα, η οοία βρέθηκε υό ναζιστική κατοχή και δεν "αελευθερώθηκε" αό τους συμμάχους. Μόνη της αελευθερώθηκε. Ακόμα και στην εοχή της ναζιστικής αντοδυναμίας, το μεγαλύτερο μέρος της χώρας ήταν ελεύθερο. Γιατί; Γιατί είχε δημιουργήσει έναν θηριώδη ΕΛΑΣ ενός αλλαϊκού ΕΑΜ. Έναν ΕΛΑΣ, ο οοίος έφτασε σε σημείο να μορεί ν' αναμετρηθεί σε τακτική μάχη με τον γερμανικό στρατό κατοχής.

Όταν λοιόν στα άλλα ευρωαϊκά κράτη οι Αγγλοαμερικανοί ολεμούσαν τους ναζιστές, για να τους διώξουν αό τις κτήσεις τους και αντιμετωίζονταν αό τους λαούς σαν αελευθε­ρωτές, στην Ελλάδα συνέβαιναν άλλα ράγματα. Στην Ελλάδα δεν συγκρούονταν οι ναζιστές με τους Αγγλοαμερικανούς "αελευθερωτές". Δεν μήκαν οι "αελευθερωτές" στη χώρα ως φίλια ρος τον λαό δύναμη αελευθέρωσης. Στην Ελλάδα οι ναζιστές διαραγματεύονταν με τον ΕΛΑΣ, για να μορέσουν να εγκαταλείψουν τη χώρα, χωρίς να υοστούν συντριβή. Να γλιτώ­σουν το μακελειό αρακαλούσαν. ς εκ τούτου οι Αγγλοαμερικανοί δεν μορούσαν να μουν στην Ελλάδα ως φίλια δύναμη. Δεν είχαν την ευκαιρία να "ουλήσουν" στον ελληνικό λαό αελευθέρωση και "σωτηρία".

Ο ΕΛΑΣ δέσοζε σε όλη τη χώρα και όλα έδειχναν ότι δεν θα άφηνε τους Γερμανούς να φύγουν χωρίς θρήνο. Ήταν αοφασισμένος να τους τιμωρήσει για τα εγκλήματά τους. Το χειρότερο όμως ήταν άλλο. Δεν έδειχνε την ρόθεση ν' ανοίξει την "όρτα" στους Αγγλοαμερικανούς να μουν. Δεν υήρχε λόγος σε μια αελευθερωμένη χώρα να μουν ξένες "αελευθερωτικές" στρατιωτικές δυνάμεις. Σ' αυτό το σημείο βρισκόταν ο ανικός, γιατί αυτές οι δυνάμεις ήταν ααραίτητες, για να εδραιώσουν τον μεταολεμικό σχεδιασμό. Οι αραθεριστές του Νείλου βρίσκονταν με τις βαλίτσες στο χέρι έξω αό μια ατρίδα, η οοία αρνιόταν να τους δεχθεί σαν "αελευθερωτές". Ακόμα λίγο να κάθονταν στον Νείλο και θα μαύριζαν ιο ολύ αό τους Φελάχους.

Αυτός όμως ο ΕΛΑΣ δεν ήταν "ορφανός". Είχε έναν ηγέτη. Έναν λαμερό, ευφυή και δημοφιλή ηγέτη. Τον ερίφημο Άρη. Ο Άρης ήταν ένας διαγραμμένος ΚΚΕς και με τη δόξα ου αέκτησε κατά τη διάρκεια της αντίστασης ήταν ρυθμιστικός αράγοντας των εξελίξεων. Ο Άρης θα μορούσε ν' αοφασίσει ράγματα, τα οοία δεν συνέφεραν τους ιμεριαλιστές. Θα μορούσε ν' αοφασίσει να "λιανίσει" τον υοχωρούντα και ανικοβλημένο γερμανικό στρατό. Θα μορούσε ν' αοφασίσει να "λιώσει" τους δοσίλογους συνεργάτες των Γερμανών. Θα μορούσε τέλος ν' αοφασίσει να κλείσει για άντα την "όρτα" στους αόντες αγγλόδουλους.

Αν δηλαδή ο Άρης δεν ελεγχόταν, υήρχε κίνδυνος για τους ιμεριαλιστές. Ό,τι συμφωνία κι αν έκαναν μεταξύ τους, ο Άρης μορούσε να την ακυρώσει. Συμφώνησε ο Στάλιν με τον Τσόρτσιλ να αραδώσει την Ελλάδα στους Άγγλους; Δεν είχε νόημα η συμφωνία, αν δεν συμφωνούσε ο Άρης. Ο ΕΛΑΣ ήταν αρκετά εξολισμένος και με ανελλήνια διασορά, ώστε να μην αφήσει τους Άγγλους να εανέλθουν στην Ελλάδα. Συμφώνησε ο Στάλιν με τον Τσόρτσιλ να δρομολογήσουν εμφύλιο όλεμο; Δεν είχε νόημα, αν ο Άρης δεν συμφωνούσε. Ο εμφύλιος είναι όως ένας χορός. Ααιτεί δύο, για να έρθει εις έρας. Πώς θα γινόταν εμφύλιος, όταν εκείνη την εοχή εθνικός στρατός δεν υήρχε και τα άντα τα έλεγχε ο ΕΛΑΣ; Εμφύλιος μεταξύ του λαού και μερικών χιλιάδων δοσίλογων και ταγματασφαλιτών δεν γίνεται. Συμφώνησε ο Στάλιν με τον Τσόρτσιλ να διατηρήσουν το φασιστικό κατεστημένο της χώρας, εειδή τους βόλευε; Δε είχε νόημα, αν ο Άρης δεν συμφωνούσε. Μια "βόλτα" του ΕΑΜ στην Αθήνα και οι γερμανοτσολιάδες θα διακοσμούσαν τις κολώνες του τραμ.

Εχθρός των άντων έγινε ο Άρης. Στόχος των άντων έγινε ο Άρης. Εκείνη την εοχή αοφάσισαν να χρησιμοοιήσουν εναντίον του το μεγάλο τους "όλο". Το "όλο", ου είχαν αοθηκευμένο στο Νταχάου. Τον Νικολάκη. Αοστολή του Νικολάκη ήταν να εξοντώσει τον Βελουχιώτη, να ανακτήσει τον αόλυτο έλεγχο του ΚΚΕ, ώστε ν' αναγνωρίσει την εξουσία των "αραθεριστών" και στη συνέχεια να "καελώσει" το ΕΑΜ, ώστε να το διχάσει και να οδηγήσει τους Έλληνες στον εμφύλιο. Το τελευταίο ήταν εύκολο να γίνει. Αν κατάφερνε να ταυτίσει το ΕΑΜ των Ελλήνων ατριωτών με το ΚΚΕ των "τρωκτικών" και των ρωσώδουλων, ήταν εύκολο να δρομολογηθούν οι συνθήκες του εμφυλίου. Αν διχαζόταν ο ένολος κόσμος του ΕΑΜ, ήταν εύκολο το εμφύλιο μακελειό. Αυτό ήταν το ζητούμενο.

Οι "αραθεριστές", με την εκ Μόσχας ειβεβλημένη ολιτική στάση του ΚΚΕ, θα νομιμοοιούνταν σαν δημοκράτες και με τη χρήση του κρατικού μηχανισμού θα δημιουργούσαν τον έναν όλο της σύγκρουσης. Στη συνέχεια ο Νικολάκης αό αέναντι θα αρίστανε τον εα­να­στάτη, δημιουργώντας τον άλλο όλο. Ο λαός, μέσα αό συνθήκες τυφλής και ροβοκατό­ρικης βίας αό τις δύο ένολες λευρές, θα διχάζονταν και μέσα στο χάος θα ροκαλούνταν σύγκρουση της κλίμακας ου βόλευε τους ιμεριαλιστές.

Οι οδυνηρές συνέειες αυτής της σύγκρουσης ήταν το μοναδικό ζητούμενο του εμφυλίου. Μοναδικός στόχος του εμφυλίου ήταν η "αιμορραγία" του ελληνικού λαού. Τίοτε άλλο. Ο ελληνικός εμφύλιος είχε ως αοκλειστικό στόχο αλά να εξουθενωθεί λήρως ο ελληνικός λαός, ώστε να μην αντιδρά στον ιμεριαλισμό των Άγγλων. Να μην έχει δυνάμεις και κουράγιο να αντιδρά στην εξουσία των ντόιων δούλων τους. Να μην αντιδρά στους ίδιους φασίστες, ου τον ρόδωσαν κατά τη διάρκεια του ολέμου και θα τον ξαναρόδιδαν μετά αό αυτόν. Ο εμφύλιος έγινε, για να "σωθούν" όλοι οι δοσίλογοι των Γερμανών και οι δούλοι των Άγγλων στην Ελλάδα.

Αό τη στιγμή ου ο Στάλιν είχε συμφωνήσει με τους Άγγλους και τους Αμερικανούς στο μοίρασμα του κόσμου και άρα στο να αραμείνει η Ελλάδα στη "σφαίρα" ειρροής της Δύσης, έρεε να εξυηρετήσει τον σχεδιασμό. Να τον εξυηρετήσει με όλα τα όργανα ου διέθετε στην Ελλάδα και άρα το ΚΚΕ. Του χάριζαν Πολωνίες, Τσεχοσλοβακίες, Ουγγαρίες, με ροϋόθεση την "αντιαροχή" της Ελλάδας. Τι θα έκανε; Του χάριζαν τη μισή Ευρώη και θα διεκδικούσε το βαλκανικό "οικόεδο"; Αό εκεί και έρα τα άντα ήταν θέμα διαδικασιών. Αυτός θα έκανε ό,τι του ζητούσαν οι Άγγλοι, ροκειμένου να το αοκτήσουν. Δεν αρκούσε η βούλησή του για την αράδοση της Ελλάδας, γιατί οτέ δεν του ανήκε.

Το ρόβλημα ήταν ότι ο ελληνικός λαός αντιδρούσε στους Άγγλους. Δεν τους ήθελε και μαζί μ' αυτούς δεν ήθελε και τους δούλους τους. Άρα έρεε οι συνέταιροι-εργολάβοι του νέου κόσμου να "ισοεδώσουν" το οικόεδο. Έρεε να εξουθενώσουν αυτόν ου αντιδρούσε στον σχεδιασμό τους και ήταν ο ιδιοκτήτης του και άρα ο ελληνικός λαός. Σ' αυτόν τον στόχο μορούσε να τους εξυηρετήσει ο Στάλιν και εκεί τους εξυηρέτησε. Τα κοινά τους συμφέροντα τους έκαναν να λειτουργούν ως κοινοί αλήτες του δρόμου. Ο Στάλιν μέσω ΚΚΕ θα έιανε τα "χέρια" των Ελλήνων και ο Τσόρτσιλ μέσω των δοσίλογων θα τους "γρονθοκοούσε" μέχρι θανάτου.

Γι' αυτόν τον λόγο έγινε ο εμφύλιος και όχι γιατί υήρχε το κομμουνιστικό "όραμα". Ένας κατά αραγγελία εμφύλιος με ροαοφασισμένο αοτέλεσμα. Ο ιο άδικος και αναίτιος εμφύλιος στην ιστορία του κόσμου. Οι μόνοι ου γνώριζαν τι ραγματικά συμβαίνει ήταν οι χαφιέδες και οι δούλοι των ξένων, είτε αυτοί οι ξένοι ήταν Άγγλοι είτε Ρώσοι. Όλοι οι άλλοι ούτε καν υοτεύονταν τι συνέβαινε. Στην ραγματικότητα οι δημοκράτες αλληλοσαράσσονταν μεταξύ τους υό την καθοδήγηση των δοσίλογων και των ΚΚΕδων.

Αυτό ήταν το κόλο της Μάμουσκας. Τι σημαίνει αυτό; Το εξής αλό. Αν το ΕΑΜ ήταν το σύνολο του ελληνικού λαού, ου αντιστεκόταν στους Γερμανούς κατακτητές και άρα η μεγάλη "Μάμουσκα", στο εσωτερικό της υήρχε η ολύ μικρότερη "Μάμουσκα" του ΚΚΕ. Μια "Μάμουσκα", αυτόνομη, μικρή και μυστικοαθής, η οοία έαιρνε κατ ευθείαν εντολές αό τη Μόσχα και συνεννοούνταν κρυφά με τους δοσίλογους.

Εκείνη η μικρή "Μάμουσκα" εκμεταλλεύτηκε τη στρατηγική της θέση μέσα στο ΕΑΜ και το οδήγησε στα χέρια των εχθρών του. Το ΕΑΜ, το οοίο αντιαθούσε τους ιμεριαλιστές, οδηγήθηκε αό το ΚΚΕ στα χέρια τους. Με υογραφή του ΚΚΕ αραδόθηκε ο ελληνικός λαός στα χέρια των δοσίλογων. Αέκτησε "νόμιμη" κυβέρνηση, χωρίς καν να ερωτηθεί και βέβαια χωρίς να ψηφίσει. Στη συνέχεια το ΚΚΕ, ως δομή και άρα ως μικρή "Μάμουσκα", διαχωρίστηκε αό το ΕΑΜ, για να "ειστρέψει" και μέσα στο χάος να διεκδικήσει και άλι μέρος του ΕΑΜ. Αντέδρασε στην κυβέρνηση, την οοία το ίδιο είχε νομιμοοιήσει με την υογραφή του και αρίστανε τον "εαναστάτη".

Αυτό ήταν το κόλο. Το ΚΚΕ αρέδωσε αυθαίρετα και καταστατικά αράνομα τη "Μάμουσκα" στους δοσίλογους, για να την ξαναδιεκδικήσει. Γιατί; Για να τη "σάσει". Δεν "έσαζε" διαφορετικά το ενιαίο μέτωο των Ελλήνων, το οοίο δεν βόλευε ούτε τους δοσίλογους ούτε το ΚΚΕ. Την αρέδωσε στα "χέρια" των ιμεριαλιστών, για να μορεί στη συνέχεια να βάλει και τα δικά του "χέρια" και να την τραβούν μέχρι να τη "σάσουν". Ο ένας έιασε τη μία άκρη και ο άλλος την άλλη και κατόιν τραβούσαν ο καθένας ρος το μέρος του, αριστάνοντας τους εχθρούς. Με αυτόν τον έξυνο τρόο, αυτό, το οοίο δεν ανήκε σε κανέναν αό τους δύο, βρέθηκε στα χέρια τους.

Αλά ράγματα. Το ΚΚΕ βοήθησε τους δοσίλογους να άρουν μέρος του ΕΑΜ και βοηθήθηκε αό αυτούς να άρει για λογαριασμό του αυτό το οοίο θα αέμενε. Αρκούσε μια υογραφή αό τον ρώτο και μερικές σφαίρες στα Δεκεμβριανά αό τους δεύτερους. Οι ρώτοι μήκαν εικεφαλείς της δράσης και οι δεύτεροι εικεφαλείς της αντίδρασης. Τόσο οι μεν όσο και οι δε, ενώ δεν αντιροσώευαν σχεδόν κανέναν, βρέθηκαν ξαφνικά εικεφαλείς δύο μεγάλων τμημάτων του ελληνικού λαού.

Αυτά τα κομμάτια του διχασμένου ΕΑΜ, το οοίο αντιροσώευε το όλον, αλληλο­σαράχθηκαν μεταξύ τους στον εμφύλιο. Αό την λευρά του ΚΚΕ την ρώτη φάση του κόλου την έαιξε ο Σιάντος και τη δεύτερη φάση την έαιξε ο Ζαχαριάδης. Ο ρώτος χρεώθηκε την ροδοσία να αραδώσει το ΕΑΜ και ο δεύτερος την ροβοκάτσια να το ξαναδιεκδικήσει. Ο ρώτος αρέδωσε τη μία "άκρη" του ΕΑΜ στους δοσίλογους και ο δεύτερος τραβούσε αό την άλλη. Αό την λευρά των δοσίλογων την ρώτη φάση την έαιξε ο Σκόμι και τη δεύτερη ο δούλος του ο Παανδρέου.

Αό εκεί και έρα ήταν όλα θέμα χρόνου να συμβούν. Πρώην ΕΑΜίτες συμολεμιστές ήταν αυτοί οι οοίοι αλληλοσκοτώνονταν στα βουνά. Αυτοί, ου μέχρι τότε ολεμούσαν αό κοινού για την Ελλάδα και την ελευθερία, βρέθηκαν ο ένας "αέναντι" αό τον άλλο να ολεμούν για κόμματα και ιδεολογίες. Όλοι εναντίον όλων, χωρίς στην ραγματικότητα να γνωρίζουν οιος ήταν ο στόχος της σύγκρουσης. Δοσίλογοι και ΚΚΕδες ήταν αυτοί οι οοίοι κατεύθυναν τον λαό στον εμφύλιο, για να είναι σίγουροι ότι θα βγάλει τα "μάτια" του. Αυτός ο "στημένος" εμφύλιος θα μονιμοοιούσε τους αγγλόδουλους στην εξουσία του ελληνικού κράτους-Μανανία και θα εξουθένωνε την αντίδραση του ελληνικού λαού. Οι ΚΚΕδες αλά θα έαιρναν το "μεροκάματο" της ειβίωσης αό τον Στάλιν, ο οοίος συνεργαζόταν με τους Άγγλους.

Το αοτέλεσμα του εμφυλίου δηλαδή ήταν ροδιαγεγραμμένο και αλά θα τον άφηναν να εξελίσσεται μέχρι εκείνο το σημείο, ου ο ελληνικός λαός θα έεφτε στα "γόνατα" να ζητήσει έλεος αό τους βασανιστές του. Ο ελληνικός λαός, ου τους είχε εκνευρίσει θανάσιμα. Ο ελληνικός λαός, ο οοίος, αρασυρμένος αό τον ενθουσιασμό του για τα αντιστασιακά ειτεύγματα του δικού του ΕΑΜ, είχε το "θράσος" να ζητήσει την ελευθερία του και να αειλήσει με βία τα "αφεντικά" του. Όλα τα "αφεντικά" του.

Ο Νικολάκης ήταν έτοιμος να τους εξυηρετήσει όλους αυτούς. Ο εμφύλιος ήταν η εξυηρέτηση ου ήθελαν όλοι αυτοί και ο Νικολάκης ήταν έτοιμος να τους τον ροσφέρει. Με καινούργια δόντια άψογης γερμανικής τεχνολογίας και με μερικά αραανίσια κιλά αό τις "κακουχίες" της κατασκήνωσης, δήλωσε αρών. Με εντολές κατ ευθείαν αό τον Στάλιν καβάλησε το ρώτο καιταλιστικό αμερικανικό αερολάνο ου του διέθεσαν και ήρθε στην Ελλάδα ο αρχηγός των ρολεταρίων. Ο ιο χλιδάτος ΚΚΕς της εοχής.

Πανηγύριζε ο Ριζοσάστης. Στο φύλλο της 30ης Μαΐου του 1945 ανήγγειλε την άφιξη του "ήρωα". Πραγματικός ήρωας, εφόσον στην ολυτελή φυλακή του μορούσε να τρώει όλο το φαγάκι του και να ενεργείται κανονικά. Ανακοινώθηκε βέβαια η άφιξή του στην Ελλάδα και όχι ο τρόος άφιξης. Ο "ήρωας" είχε ειστρέψει στην Ελλάδα, αλλά δεν χρειαζόταν να μάθει και ο λαός οιοι και με τι μέσον τον κουβάλησαν.

Εέστρεψε στην λέον κατάλληλη ώρα. Ούτε νωρίτερα α' ό,τι έρεε ούτε αργότερα. Την υοχρεωτική για τους ιμεριαλιστές συμφωνία της Βάρκιζας τη χρεώθηκε ο Νεάντερταλ Σιάντος και άρα ο Ζαχαριάδης ήταν ααλλαγμένος αό μια ιθανή αμφισβήτηση των ομοϊδεατών του κομμουνιστών για δειλία και ροδοσία, στη μοναδική κατά τη γνώμη τους "ευκαιρία" για ένολη εανάσταση. Το ΚΚΕ με συνοτικές διαδικασίες αναγνώρισε τους "αραθεριστές" σαν νόμιμους εκροσώους ολιτικών δυνάμεων, οι οοίες δεν υήρχαν. Αομόνωσε, στοχοοίησε και τελικά κατέδωσε τον Βελουχιώτη, ώστε να τον σκοτώσουν οι ταγματασφαλίτες και να "χρεωθούν" αυτοί τον θάνατό του.

Αυτό τους βόλευε όλους. Οι Δεξιοί χρεώνονταν τον θάνατο του Άρη και οι ΚΚΕδες μορούσαν να "ιστωθούν" τη θυσία του, άσχετα αν οι ίδιοι ήταν αυτοί οι οοίοι τον "σκότωσαν" ολύ ριν τον ετύχουν οι σφαίρες των ταγματασφαλιτών. Αυτή η "ίστωση" χρειαζόταν στον Ζαχαριάδη, γιατί το ΕΑΜ θα γινόταν στόχος του. Ζωντανός ο Άρης ήταν ο μισητός και αντιδραστικός "μιζέριας". Ζωντανός δεν ανήκε στην "εριουσία" του ΚΚΕ, εφόσον ήταν διαγραμμένος αό τις τάξεις του. Πεθαμένος όμως είχε τεράστια αξία. Πεθαμένος μορούσε να γίνει ακόμα και "μάρτυρας" του ΚΚΕ. Πεθαμένος μορούσε να γίνει το ιο λαμερό εριουσιακό του "στοιχείο".

Αφού ο Νικολάκης "ξεφορτώθηκε" τον Άρη, στη συνέχεια μερίμνησε για τα του οίκου του, όως έκανε άντα. Αυτό ήταν κάτι ου άντα τον αασχολούσε. Σ' εκείνη την ερίοδο της ανωμαλίας, μέσω των χαφιέδων του, ροσαθούσε να εξαφανίσει ό,τι τον ενοχλούσε. Δεν άφηνε κανέναν να εωφεληθεί της αουσίας του. Πολύ ριν ξεκινήσει για Ελλάδα —και μέσα αό το Νταχάου— είχε δρομολογήσει τις εκκαθαρίσεις στο εσωτερικό του κόμματος, ώστε να μην βρει αντίσταση στην ειστροφή του.

Τότε εξοντώθηκε και ο Μανώλης Μανωλέας, ο οοίος είχε την αφελή έμνευση να νικήσει τον "αρχηγό" στις ροολεμικές εκλογές. Όσοι ΚΚΕδες, είτε εωφελούμενοι αό την αουσία του είτε αό την αδυναμία του Σιάντου να τους ελέγξει είτε αρασυρμένοι αό τη λάμψη του Βελουχιώτη, είχαν τολμήσει να τον κρίνουν, "μυστηριωδώς" έχασαν τις ζωές τους. Η οργάνωση ΟΠΛΑ είχε αναλάβει, κατόιν δικών του υοδείξεων, να "ξεφορτωθεί" τους αιρετικούς.

Ο Ζαχαριάδης είχε ειστρέψει στην Ελλάδα ιο ισχυρός αό την ερίοδο ου είχε φύγει. Αό εκεί και έρα στόχος του ήταν να κηλιδώσει θανάσιμα την εικόνα του ΕΑΜ. Αό ού ροκύτει αυτό το συμέρασμα; Αό την ιστορική εξέλιξη των γεγονότων. Το ΕΑΜ διέλυσε με είσημη ράξη διάλυσης το 1945. Μια τυική διαδικασία, εφόσον μετά τη συνθήκη της Βάρκιζας και την αοχώρηση των Γερμανών έαυε να έχει ισχύ η καταστατική του διακήρυξη.

Η διακήρυξη —η οοία του έδινε ρόλο και άρα δικαίωμα ύαρξης μέχρι την αελευθέρωση αό τους Γερμανούς και τη διενέργεια εκλογών με στόχο την "είλυση" του Πολιτειακού ζητήματος— έαψε να έχει ισχύ, εφόσον έαψε να έχει στόχους. Η αελευθέρωση και το δημοψήφισμα για το Πολιτειακό ζήτημα ήταν οι καταστατικοί του στόχοι, ου του εέτρεαν να λειτουργεί ως "μέτωο". Αυτοί οι στόχοι εέτρεαν σε όλους τους Έλληνες ανεξαρτήτως ιδεολογίας να συμμετέχουν σ' αυτό.

Αό τη στιγμή ου αυτοί οι στόχοι "ειτεύχθηκαν" —όως ειτεύχθηκαν— δεν είχε νόημα ύαρξης και άρα δυνατότητα ειβίωσης το ΕΑΜ. Ο Γερμανοί είχαν φύγει και το ΚΚΕ —κατ εντολή του Στάλιν— είχε αρακάμψει το δημοψήφισμα και είχε "λύσει" μόνο του το Πολιτειακό ζήτημα ερήμην του λαού. Εκμεταλλεύτηκαν οι ΚΚΕδες τις ηγετικές τους θέσεις στο ανεθνικό μέτωο και το "καέλωσαν". Με τη βοήθεια των Άγγλων ρόδωσαν τους χιλιάδες αγωνιστές, οι οοίοι έχυσαν το αίμα τους για να αελευθερωθεί η ατρίδα μας και να εξασφαλίσουν στον λαό το δικαίωμα να έχει "λόγο" για την εόμενη μέρα.

ς εκ τούτου το ΕΑΜ ήταν ουσιαστικά διαλυμένο αό τον Φεβρουάριο του 1945. Δεν είχε στόχο, ου να δικαιολογεί την ύαρξή του και βέβαια το καταστατικό του. Μέτωο ήταν και όχι κόμμα. Πανεθνικό μέτωο χωρίς ιδεολογία και όχι κόμμα με ιδεολογία. Μέτωο όμως, χωρίς κοινούς για τους συμμετέχοντες στόχους, αύει να είναι μέτωο. Το ουσιαστικό της διάλυσης έγινε και τυικό, όταν το ΕΑΜ το διέλυσε και εισήμως ο καθ ύλην υεύθυνος γι' αυτό και αυτός ήταν ο φυσικός του ηγέτης, ο Άρης Βελουχιώτης.

Αό εκεί και έρα οι εξελίξεις ήταν εξαιρετικά γρήγορες. Μέσα σε ελάχιστους μήνες όχι μόνον το ΕΑΜ δεν υήρχε, αλλά δεν υήρχε και ο ίδιος ο ηγέτης του. Ο Άρης ήταν αό τα μέσα του Ιουνίου του 1945 νεκρός. Ο Άρης δεν υήρχε σχεδόν ένα χρόνο ριν την έναρξη του εμφυλίου. Όμως, στο μικρό διάστημα αό τη συμφωνία της Βάρκιζας έως τη θανάτωση του αρχηγού του, συνέβησαν ολύ καθοριστικά ράγματα.

Το ΕΑΜ και η ραγματική του ηγεσία ήρθαν σε ρήξη με το ΚΚΕ, το οοίο υό τις "ευλογίες" των Άγγλων αρίστανε τη νόμιμη ηγεσία του ΕΑΜ. Που αρίστανε τη νόμιμη με την αναγνώριση των Άγγλων ηγεσία. Η ηγεσία δηλαδή της μεγάλης "Μάμουσκας" ήρθε σε ρήξη με την ηγεσία της μικρής "Μάμουσκας". Μια ρήξη σκληρή, εφόσον το ΚΚΕ υό τις εντολές του Στάλιν έσερνε to EAM αυθαίρετα όου συνέφερε τους Άγγλους. Γι' αυτόν το λόγο άλλωστε σ' εκείνο το διάστημα τον "ρολετάριο" Σιάντο τον κουβαλούσαν με εγγλέζικες λιμουζίνες και τον ροστάτευαν με αγγλική σωματοφυλακή. Ο δεύτερος ιο "χλιδάτος" ΚΚΕς της εοχής μετά τον "αεροορικό" Ζαχαριάδη.

Όλα αυτά γίνονταν για έναν και μόνο σκοό. Το ΚΚΕ μόνο του και αυθαίρετα θα υέγραφε τη συμφωνία της Βάρκιζας για λογαριασμό του ΕΑΜ και γι' αυτόν τον λόγο ήρθε σε σύγκρουση με το ΕΑΜ. Το ΚΚΕ μόνο του αοφάσιζε αυτό, ου το καταστατικό του ΕΑΜ ροέβλεε να το αοφασίσει ο λαός μέσω δημοψηφίσματος. Οι κομματικοί χαφιέδες υό τον Σιάντο υέγραψαν στο όνομα μιας οργάνωσης, η οοία είχε ως φυσικό της ηγέτη έναν ρώην κομμουνιστή και εκατοντάδες αντικομμουνιστές καεταναίους.

Με την υογραφή του ΚΚΕ αρακάμφθηκε όλο το καταστατικό του ΕΑΜ. Μόνο του το ΚΚΕ ήγε και "ψήφισε" για έναν ολόκληρο λαό, τον οοίο φυσικά δεν αντιροσώευε. Ο Σιάντος ήταν ο αόλυτα ισχυρότερος "megaψηφοφόρος" στην ελληνική ιστορία. "Ψήφισε" μόνος του για όλους τους Έλληνες και για όλα τα θέματα ου τους αφορούσαν. Η "ψήφος" του όχι μόνον έδωσε αοτέλεσμα δημοψηφίσματος, αλλά "έβγαλε" και κυβέρνηση. Το ΚΚΕ έκανε ρωθυουργό τον Παανδρέου. Τον "διορισμένο" αό τους Άγγλους ρωθυουργό. Τον Παανδρέου, ου εκείνη τη στιγμή δεν αντιροσώευε ούτε έναν Έλληνα. Αυτό ήταν το έγκλημα του ΚΚΕ. Οι χαφιέδες, υό την αγγλική ροστασία, "καέλωσαν" τους ήρωες.

Όλα αυτά όμως έγιναν ριν θανατωθεί ο Βελουχιώτης το 1945. Στα μέσα του Ιουνίου του ιδίου χρόνου δεν υήρχε τίοτε. Ούτε το ΕΑΜ ούτε ο αρχηγός του. Το ΚΚΕ δεν έχει λέον εμόδια και αρχίζει και μεθοδεύει τον εμφύλιο κατ εντολή του Στάλιν. Με μοσχοβίτικες εντολές και λονδρέζικες λίρες αρχίζουν και "χτίζουν" την εθνική συμφορά. Με τη "σκιά" του ΕΑΜ να λανάται σε όλη τη χώρα και με τον ηγέτη του νεκρό αρχίζουν τα "αιχνίδια" εις βάρος των Ελλήνων.

Σ' αυτό το διάστημα ήταν ολύτιμος ο Νικολάκης. Ο Νικολάκης θα αναλάμβανε τη δεύτερη φάση του κόλου της "Μάμουσκας". Αυτός θα ήταν ο ηγέτης της ανεξαρτητοοιημένης και ορατής λέον "Μάμουσκας" του ΚΚΕ, ου θα δίχαζε τους Έλληνες, για να διεκδικήσει και άλι μέρος του ΕΑΜ και να "κρυφτεί" μέσα σ' αυτό, ώστε να το κατευθύνει στον αλληλοσαραγμό. Αυτός ήταν ο ρόλος του "λαμρού" ηγέτη του ΚΚΕ. Να εξασφαλίσει στο μικρό και μισητό ΚΚΕ ένα μεγαλύτερο λαϊκό "κέλυφος", ώστε να μορέσει να ραγματοοιηθεί εμφύλιος. Μόνο του το ΚΚΕ όχι εμφύλιο δεν μορούσε να ροκαλέσει, αλλά ούτε μια λατεία δεν μορούσε να γεμίσει.

Ο "βιασμός" του ΕΑΜ, ου οδήγησε στον τεχνητό διχασμό της μεγάλης "Μάμουσκας", ξεκίνησε αό τον ηγέτη του ΚΚΕ και το ίδιο το ΚΚΕ σε μια ολύ συγκεκριμένη στιγμή, σε έναν ολύ συγκεκριμένο χώρο. Σε οιο ΕΑΜ μίλησε ο Νικολάκης στο Παναθηναϊκό Στάδιο; Πρώην ΕΑΜίτες ατριώτες κάθε ιδεολογίας ήταν το ακροατήριό του και εκείνοι συγκεντρώθηκαν στο Στάδιο για μια αλή εετειακή εκδήλωση μιας ιδιαίτερα λαμερής και ηρωϊκής για τους Έλληνες εριόδου. Συγκεντρώθηκαν εκεί οι άντες, για να τιμήσουν νεκρούς κι αγαημένους. Συγκεντρώθηκαν οι άντες και γι' αυτό εκεί υήρχαν τα άντα.

Κάτω αό την αόλυτη κυριαρχία των ελληνικών εθνικών συμβόλων σ' εκείνη την εκδή­λωση υήρχαν τα άντα. Αό ρώσικες σημαίες μέχρι βρετανικές και γαλλικές. Όσες φωτογραφίες κι αν δούμε εκείνης της εκδήλωσης, δεν βλέουμε ουθενά κομμουνιστικά σύμβολα. Ακόμα και στις διαφημιστικές αφίσες της εκδήλωσης εκείνης δεν έβαλαν ούτε ίχνος κομμουνιστικών συμβόλων.

Γιατί δεν υήρχαν τα κομμουνιστικά σύμβολα του ΚΚΕ; Γιατί δεν θα ήγαινε ο κόσμος σε μια τέτοια ερίτωση. Γιατί οι Έλληνες δεν ήταν κομμουνιστές. Γιατί οι ΕΑΜίτες δεν ήταν κομμουνιστές και ειδικά δεν ήταν ΚΚΕδες. Γιατί οι ΕΑΜίτες ήταν ατριώτες και τους ενοχλούσε η υοταγή του ΚΚΕ στη Μόσχα. Οι ερισσότεροι αό αυτούς χάρη στο ΚΚΕ ήταν αντικομμουνιστές. Οι ΕΑΜίτες σχεδόν στο σύνολό τους μισούσαν τους ΚΚΕδες, εφόσον τους είχαν ταυτίσει με τους χαφιέδες κομισάριους. Τους μισούσαν, όσο μισούσε ο ρώσικος λαός τους κομισάριους του Στάλιν.

Αό τον αρχηγό Άρη μέχρι το τελευταίο χωριατόαιδο του αγώνα, όλοι είχαν ρόβλημα μ' αυτούς, γιατί το αντικείμενο του δικού τους "αγώνα" ήταν ο χαφιεδισμός. Οι ΚΚΕδες δεν ολεμούσαν. Οι ΚΚΕδες εριφέρονταν ανάμεσα στους ολεμιστές με τα μλοκάκια τους. Ας ψάξει κάοιος να βρει ού ολέμησε ο "καετάνιος" Χαρίλαος. Αναγκαστικά τους ανέχονταν όλους αυτούς, ρος χάρη του κοινού υοτίθεται αγώνα. Πολεμούσαν άφοβα στις ιο ανθρωοκτόνες μάχες και φοβούνταν ερισσότερο τον χαφιέ του ΚΚΕ, ου καθόταν στην ασφάλεια των μετόισθεν, εριμένοντας να τους κρίνει. Μιλούσαν και γελούσαν οι ολεμιστές μεταξύ τους μέχρι να εμφανιστεί ο χαφιές και να βυθιστούν στη βουβαμάρα. Ο αόλυτος ορισμός της έκφρασης "'ολοι μαζί αντάμα και ο ψωριάρης χώρια".

Γι' αυτόν τον λόγο δεν χρησιμοοιήθηκαν κομμουνιστικά σύμβολα, ροκειμένου να διοργανωθεί η μεγάλη εκδήλωση του ΕΑΜ στο Στάδιο. Σ' εκείνη τη μεγαλειώδη και αλλαϊκή εκδήλωση ο Νικολάκης ήταν ένας αλά καλεσμένος ανάμεσα σε άρα ολλούς άλλους. Αλά αεύθυνε έναν χαιρετισμό, ως ο αρχηγός ενός κόμματος, το οοίο συμμετείχε στο ΕΑΜ. Ενός κόμματος, το οοίο ιδεολογικά μορεί να έβρισκε αντίθετη τη συντριτική λειοψηφία των Ελλήνων, αλλά ου σ' εκείνη την ερίοδο είχε συστρατευτεί σε έναν κοινό σκοό. Όλοι "χωρούσαν" σε ένα "άχρωμο" ιδεολογικά ανεθνικό "μέτωο" και άρα "χωρούσε" και το ΚΚΕ.

Ο αρχηγός του αεύθυνε έναν χαιρετισμό, ου θα μορούσε ν' αευθύνει ο κάθε αράγοντας, ο οοίος αντιροσώευε έναν θεσμικό ή άλλο φορέα, ου, ακόμα κι αν δεν είχε συμμετάσχει στην αντίσταση, μορούσε να τη "γιορτάζει". Αό έναν φασίστα Αρχιείσκοο μέχρι έναν γραφικό αρχηγό ροσκόων. Όλοι έχουν δικαίωμα να γιορτάζουν και να "χαιρετούν" σε μια αλλαϊκή φιέστα. Η ροαγάνδα όμως του ΚΚΕ και των αφεντικών του εμφάνισε εκείνη την εκδήλωση σαν εκδήλωση του ΚΚΕ. Εμφάνισε τον Νικολάκη σαν ηγέτη, ου αευθυνόταν στους οαδούς του, ενώ αυτό δεν συνέβαινε.

Αό ευγένεια χειροκροτήθηκε ο αρχηγός του ΚΚΕ. Αό την ευγένεια ενός μεγαλόψυχου και γενναίου λήθους, ου δεν είχε λόγο να μολύνει τη γιορτή του με μικρορέειες. Σε άλλη ερίτωση δεν είχε κανέναν λόγο ν' ακούσει τον Νικολάκη. Κανέναν αολύτως. Αν εκείνη η εκδήλωση γινόταν υό τα σύμβολα του ΚΚΕ, αλά θα αοτύγχανε. Ήρωες των βουνών, ου σακατεύτηκαν για την ατρίδα, δεν θα ήγαιναν να χειροκροτήσουν τον "φιλοξενούμενο" του Νταχάου και κραυγαλέα σχεδόν ροδοτικά ρωσόδουλο Νικολάκη.

Οι δημοκράτες ατριώτες δεν είχαν λόγο να άνε. Οι κτηματίες, οι αστοί και οι εργάτες, οι οοίοι συνέθεταν το ατριωτικό ΕΑΜ, δεν θα ήγαιναν στο Στάδιο να χειροκροτήσουν τον διορισμένο αό τον Στάλιν αρχιρολετάριο. Οι αοδεδειγμένα γενναίοι και με το αίμα της καρδιάς τους ελεύθεροι δεν θα ήγαιναν να χειροκροτήσουν το θλιβερό δουλικό του "ατερούλη". Αυτοί ήταν η κύρια μάζα του ΕΑΜ και όχι τα ολιγάριθμα "τρωκτικά" των υογείων των όλεων, ου εικοινωνούσαν με τη Μόσχα.

Εξαιτίας όμως εκείνης της ΕΑΜικής εκδήλωσης, την οοία "καέλωσε" το ΚΚΕ, ο Νικολάκης άρχισε τα αιχνίδια. Άρχισε να εμφανίζεται σαν αρχηγός του ΕΑΜ. Πανηγύριζε ο Ριζοσάστης για τη μεγαλειώδη συγκέντρωση. Γιατί ανηγύριζε για μια αλλαϊκή συγκέντρωση, η οοία δεν τον αφορούσε; Για να την εμφανίσει σαν κομμουνιστική; Μήως για να δώσει τη δυνατότητα στην εφημερίδα "Ακρόολη" των δοσίλογων να κάνει το ίδιο;

Σε οιο ΕΑΜ και με οια ιδιότητα έδωσε εντολή ο Νικολάκης να "αέχει" αό τις εκλογές του Μαρτίου του 1946; Έναν χρόνο μετά τη διάλυσή του. Υήρχε ΕΑΜ τότε; Ήταν αρχηγός του ο Νικολάκης, ώστε να έχει το δικαίωμα να του δίνει εντολές; Ποιος λήρωσε εκείνη την τεράστια "διαφημιστική" καμάνια του ψευδοΕΑΜ; Σε οια τυογραφεία τυώθηκαν εκείνα τα ολυτελή για τα δεδομένα της εοχής έντυα;

Είναι ροφανές ότι αυτοί οι οοίοι τα λήρωσαν ήταν αυτοί ου τους συνέφερε να τα ληρώσουν. Ξένοι, δοσίλογοι και μαυραγορίτες λήρωσαν εκείνα τα έντυα του ΚΚΕ. Τα "ονηρά" έντυα, ου ρότειναν την αοχή. Πώς αοδεικνύεται ότι ήταν ονηρά; Γιατί σε αόφαση του "αρχηγού" του ΚΚΕ τα διαφημιστικά έντυα ου ρότειναν την αοχή δεν είχαν ουθενά τα κομμουνιστικά σύμβολα; Αυτός ου δίνει την "εντολή", δεν ρέει να "υογράφει" τα ενημερωτικά έντυα;

Γιατί η "διαταγή" του Ζαχαριάδη ρος το ΕΑΜ δεν συνοδευόταν αό τα λογότυα του ΚΚΕ; Ποιους συνέφερε σ' εκείνες τις εκλογές η αοχή του ΕΑΜ; Η αοχή του αχανούς ΕΑΜικού κόσμου, ου είχε αέναντί του μερικούς τρομοκρατημένους δοσίλογους και μερικά λαμόγια του Νείλου; Ακόμα και η "σκιά" του διαλυμένου ΕΑΜ μορούσε να κερδίσει σ' εκείνες τις εκλογές. Γιατί δεν αφέθηκε να τις διεκδικήσει; Γιατί δεν αφέθηκε να εκμεταλλευτεί το συντριτικό του λεονέκτημα, ου ήταν ο όγκος του;

Όταν κάοιος είναι ισχυρός, δεν αεμολεί τα όλα του. Γιατί ο κόσμος του ΕΑΜ να μην άει να ψηφίσει; Γιατί να μην άει και με την ψήφο του να "ακυρώσει" την υογραφή του Σιάντου, δίνοντας μια νόμιμη κυβέρνηση στους Έλληνες; Πώς αλλιώς θα έδειχναν την ραγματική τους δύναμη οι δημοκράτες, αν δεν το έκαναν στις εκλογές; Η λειοψηφία της Βουλής θα ήταν ειλογές του ΕΑΜικού κόσμου. Οι μισοί καετάνιοι του βουνού θα γίνονταν βουλευτές. Εκατό βουλευτές θα μορούσε να άρει αυτό ου αντιροσώευε το ΕΑΜ, όως ο ίδιος ο Νικολάκης εκτίμησε εκ των υστέρων.

Άνθρωοι, ου με το αίμα τους αέδειξαν τον ατριωτισμό τους, θα γίνονταν βουλευτές. Η ιο τίμια, ατριωτική και γενναία Βουλή στην ιστορία του ελληνικού κράτους. Άρα, γιατί ροτάθηκε στο ΕΑΜ η αοχή; Για να νομιμοοιήσει σαν νικητές εκείνων των εκλογών τις μειοψηφίες; Να νομιμοοιήσει δηλαδή τα αφεντικά του Νικολάκη; Να τους εμφανίσει σαν νόμιμους δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες, ου θα μορούσαν να άρουν τις ολέθριες αοφάσεις;

Αυτός ήταν ο ρόλος του Νικολάκη. Γι' αυτόν τον λόγο βιάζονταν να τον στείλουν στην Ελλάδα και τον έστειλαν αεροορικώς. Αό τη στιγμή ου κηλίδωσε το ΕΑΜ και δήθεν του έδωσε "γραμμή" για τις εκλογές, ήταν εύκολο να ροκαλέσει τη σύγχυση στον λαό και να ταυτίσει το ΕΑΜ με ένα κομμουνιστικό μόρφωμα.

Με την αυθαιρεσία του το δίχασε, το οδήγησε σε ολυδιάσαση και το εμφάνισε σαν όργανο του ΚΚΕ. Το εμφάνισε σαν την οργάνωση του Σιάντου. Το ιο λαμερό συλλογικό είτευγμα του ελληνικού λαού εμφανίστηκε σαν μια οργάνωση ενός homo erectus. Αό εκεί και έρα ήταν θέμα χρόνου να ξεκινήσει η τελευταία ράξη του δράματος και άρα ο εμφύλιος. Ήταν θέμα χρόνου οι "νόμιμα" εκλεγμένοι άρχοντες να άρουν "δημοκρατικά" την εξουσία και να χρησιμοοιήσουν τη δύναμη του κρατικού μηχανισμού εις βάρος του λαού.

Με την "υογραφή" του ΚΚΕ έγιναν "νόμιμοι" και στη συνέχεια με τα όλα του ΚΚΕ αέκτησαν το "άλλοθι" να ειβάλουν τη "δημοκρατία". Έτσι ξεκίνησε ο εμφύλιος. Όλα "στημένα". Δοσίλογοι και ταγματασφαλίτες κρύφτηκαν ίσω αό τον κρατικό μηχανισμό και αέκτησαν τη νομιμότητα για να τσακίσουν τους Έλληνες. Οι ΚΚΕδες εξυηρετούσαν αυτήν την ολιτική. Ό,τι βόλευε την ροαγάνδα της σύγκρουσης, αυτοί το έκαναν.

Αυθαίρετα οικειοοιήθηκαν τον όρο ΕΑΜ και τον Άρη. ΕΑΜίτες λέει ήταν ολλοί αό τους ολεμιστές του κομμουνιστικού "Δημοκρατικού Στρατού", υονοώντας ράγματα. Υονοώντας ότι ΕΑΜ και ΚΚΕ είχαν ειδική σχέση μεταξύ τους. Γιατί οι ολεμιστές του εθνικού στρατού τι ήταν; ΕΑΜίτες δεν ήταν κι εκείνοι; Αό τη στιγμή ου στην ροηγούμενη φάση της εθνικής ανστρατιάς οι άντες ήταν ΕΑΜίτες, ευνόητο είναι ότι και στην εόμενη φάση του διχασμού οι ίδιοι άνθρωοι θα ήταν στα αντίαλα στρατόεδα.

Δεν έφυγαν αό τη χώρα οι Έλληνες, για να ολεμήσουν μεταξύ τους οι δοσίλογοι με τους κομμουνιστές. Τους Έλληνες έβαλαν να σκοτωθούν μεταξύ τους και άρα τους ΕΑΜίτες. Οι φασίστες καί των δύο λευρών αλά "ηγούνταν". Αυτήν την κοινή ΕΑΜική ραγματικότητα, ου αφορούσε και τις δύο λευρές, δεν την αντιμετώισαν με τον ίδιο τρόο. Η λευρά του ΚΚΕ την αοδέχθηκε, για να καηλευτεί το ΕΑΜ, ενώ η άλλη λευρά δεν την αοδέχθηκε, για να το "κηλιδώσει" και να το δυσφημήσει. Το "χάρισε" στο ΚΚΕ, για να μορεί να το διαβάλλει.

Δεν συνέφερε τους δοσίλογους να υάρχει το ανεθνικό ΕΑΜ —και άρα η ιστορία του— γιατί αυτή η ιστορία τους εξέθετε. Σε μια τέτοια ερίτωση μαζί με το ΕΑΜ θα ειβίωναν μέσα στον χρόνο και οι στόχοι του, αλλά και οι εχθροί του και άρα και οι δοσίλογοι και άρα οι ίδιοι. Το ΕΑΜ τους δυσφημούσε ως ροδότες, ενώ η σύγκρουση με το ΚΚΕ τους "διαφήμιζε" σαν "δημοκράτες". Αυτά τα δύο ράγματα συνδύασαν και εμφάνισαν ένα βολικό γι' αυτούς ΚΚΕδικο ΕΑΜ. "Χάρισαν" το ΕΑΜ στο ΚΚΕ και έκαναν τη δουλειά τους. Το αοτέλεσμα; Σύγχυση και αραληροφόρηση. Ακόμα και σήμερα οι Έλληνες δεν γνωρίζουν την ιστορία τους. Εξήντα χρόνια μετά την κρίσιμη ερίοδο και οι ερισσότεροι γνωρίζουν μόνον τα ψέματα της ροαγάνδας. Της ροαγάνδας καί των δύο λευρών, ου συνεταιρίστηκαν, για να μας βάλουν στον εμφύλιο.

Νομίζουν ότι το ΕΑΜ συμμετείχε στον εμφύλιο και "έσφαζε" με τα κονσερβοκούτια, ενώ το ΕΑΜ δεν υήρχε καν στην εοχή του εμφυλίου. Κάθονται κι ακούνε τη Γραμματέα του ΚΚΕ να μιλάει για το ΕΑΜ, σαν να ερόκειτο για ένα αράρτημα του ΚΚΕ όμοιο με την ΚΝΕ, ενώ το ΚΚΕ ήταν αυτό ου ρόδωσε το ΕΑΜ, ακριβώς εειδή δεν του ανήκε. Όλα αυτά έγιναν συνειδητά αό τις δύο λευρές, ροκειμένου να βάλουν τους Έλληνες στον αδελφοκτόνο εμφύλιο. "Έχτισαν" την κατάσταση του διχασμού κι έτσι ξεκίνησε ο εμφύλιος. Τα ψέματα αρέσυραν τους Έλληνες και ο εφιάλτης έγινε αναόφευκτος.

Αό εκεί και έρα, για τους ίδιους λόγους ου δεν συμμετείχε ο Νικολάκης στον αελευθερωτικό αγώνα, δεν συμμετείχε και στον εμφύλιο. Ήταν ολύ δειλός, για να θέσει τον εαυτό του σε κίνδυνο. Ήταν ολύ τεμέλης και στο βουνό οι κομμουνιστές ροβλεόταν να τρέξουν ολύ για να σωθούν, σε έναν εκ των ροτέρων χαμένο εμφύλιο. Προβλεόταν είσης είνα, ου θα τους ανάγκαζε να τρώνε και βελανίδια και τα made in Germany δόντια του Νικολάκη ήταν ολύ ακριβά, για να αφεθούν στη φθορά. Ταυτόχρονα ήταν ολύτιμος και για τη μεταολεμική ερίοδο και άρα ήταν αδύνατον τα αφεντικά του να τον αφήσουν να ρισκάρει τη ζωή του, ακόμα κι αν το ήθελε, ου δεν το ήθελε.

Ο Νικολάκης και άλι με συνοτικές διαδικασίες "σώθηκε". Πάλι "ζάχαρη" την έβγαλε στην αυλή του Στάλιν, δικαιώνοντας και το όνομά του. Άρχοντας μεταξύ των "συντρόφων". Όταν οι σύντροφοι έτρεχαν στον Γράμμο και στο Βίτσι για να σωθούν, αυτός διάλεγε τα μαλακότερα στρώματα στη Μόσχα. Η αλιά αρανομία του αρχηγού, ου έκανε αράνομο το κόμμα του, έγινε ακόμα ιο μεγάλη.

Ο ένας φόνος του "αρχηγού", ου στην ροολεμική εοχή έσρωχνε το ΚΚΕ στην αρανομία, με τον εμφύλιο έγινε εκατόμβη θυμάτων, ου έκανε το ίδιο το ΚΚΕ εγκληματικό και άρα αράνομο. Ο Νικολάκης ήταν ευτυχής. Έλεγχε τους άντες και τα άντα. Εγκληματίας ο ίδιος, εγκληματίες οι σύντροφοί του και εγκληματικό το κόμμα του. Δεν είχε λέον μόνον αυτός βουτηγμένα τα χέρια του στο αίμα, αλλά και το κόμμα του. Δεν ήταν μόνον αυτός αράνομος, αλλά και το κόμμα. Μορούσε να εκβιάζει τους άντες. Μορούσε να είναι ηγέτης του ΚΚΕ εφ όρου ζωής.

Αό εκεί και έρα η συνεργασία με την Ασφάλεια ήταν τέλεια. Όοιος αειλούσε τον Νικολάκη, έεφτε στα "νύχια" της Ασφάλειας. Όως γινόταν σε όλη τη διάρκεια της αρχηγίας του. Όοιος ΚΚΕς είτε αειλούσε την ρωτοκαθεδρία του Νικολάκη είτε αειλούσε ν' αλλάξει το ίδιο το ΚΚΕ και να του δώσει μια ιο ευρωαϊκή εικόνα και άρα να το κάνει ιο ανοικτό στην κοινωνία και στον κόσμο γενικότερα, ήταν εχθρός των άντων και εξοντωνόταν.

Όως εξοντώθηκε ο σύντροφος Μανωλέας, έτσι γινόταν και μεταολεμικά. Ολόκληρο Βελουχιώτη καθάρισαν, θα είχαν ρόβλημα με τον Μελογιάννη; Μόνον οι Σιάντηδες, οι Χαρίλαοι και οι Αλέκες θα μορούσαν να είναι οι "άντ αυτού" ηγέτες του κόμματος. Οι φίρμες του National Geographic.

Με αυτό το συγκεκριμένο ζαχαριαδικό ΚΚΕ οι ιμεριαλιστές και οι ντόιοι φασίστες έλεγχαν ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Προστάτευαν το φανερό ΚΚΕ με τις φανερές αντεθνικές του ράξεις, για να αειλούν όλους τους υόλοιους. Είχαν εκαιδεύσει ακόμα και τους ιο αγράμματους ασφαλίτες να το κάνουν αυτό. Κάθε φορά ου άκουγαν κάοιον να λέει τα "μη ρέοντα" για το φασισταριό, ήγαιναν και του ψιθύριζαν στο αυτί ότι τον υοτεύονταν ως "κρυτοκομμουνιστή".

Τρομοκρατούσαν όλο τον κόσμο μ' αυτήν την ρακτική. Όως κάνουν οι ανώμαλοι στα άρκα, για να τρομάξουν τα αφελή αιδιά. "Μήως είσαι κρυφοομοφυλόφιλος; Περατάς αράξενα και η φωνή σου ακούγεται ερίεργη". Αυτό έκαναν και οι ασφαλίτες. "Μήως είσαι κομμουνιστής και δεν το ξέρεις κι εσύ ο ίδιος; Αυτά ου λες ακούγονται αράξενα. Για συμμαζέψου".

Ποιος ξέρει όσοι φουκαράδες δημοκράτες ίδρωσαν και μόνον στο άκουσμα του ροβληματισμού του "χωροφύλαξ". Του αγράμματου και βίαιου "χωροφύλαξ". Του τενεκέ, ου για τρεις κι εξήντα δεν γνώριζε οιους εξυηρετούσε. Στην Ελλάδα των ελαχίστων ΚΚΕδων "υήρχαν" εκατομμύρια δυνάμει "κρυτοκομμουνιστές", γιατί αυτό βόλευε την εξουσία στο σύνολό της. Προστάτευαν τους λίγους "φανεροΚΚΕδες" για να ελέγχουν έναν ολόκληρο λαό. Προστάτευαν τη μικρή "μαγιά", για να ελέγχουν το τεράστιο "ζυμάρι".

Αυτή ήταν η υηρεσία του ΚΚΕ του Ζαχαριάδη ρος το σύστημα. Αυτό το ΚΚΕ έφτασε στο αόγειο της αξίας του στη Χούντα. Η "καρέτα-καρέτα" της ολιτικής μας ανίδας. Άξιος ο μισθός του. Ό,τι δεν μορούσαν να μάθουν οι ασφαλίτες με τις σφαλιάρες και τις κλωτσιές στα κρατητήρια, τα μάθαιναν για λογαριασμό τους οι οαδοί του Ζαχαριάδη στους θαλάμους των φυλακών.

Ένα τσιγαράκι, λίγη συντροφικότητα και μάθαιναν ό,τι τους ενδιέφερε. Το αιχνίδι ήταν τέλειο. Το αιχνίδι των μάτσων. Ο "κακός" χωροφύλαξ και ο "καλός" κομμουνιστής. Κανενός κόμματος τα στελέχη δεν έχουν μεγαλύτερο "συγγραφικό" έργο αό τους ζαχαριαδικούς ΚΚΕδες. Αυτοί ήταν οι συγγραφείς όλων σχεδόν των φακέλων της κρατικής ασφάλειας.

Μ' αυτόν τον τρόο έζησε τη ζωή του ο Νικολάκης. Δεν ήταν κτήνος. Θα τον αδικούσαμε, αν τον αοκαλούσαμε κτήνος. Ένα δειλό ανθρωάκι ήταν, ου υηρετούσε όοιον του υοσχόταν "διάκριση" χωρίς κόο και χωρίς ρίσκο. Μονίμως σερνόμενος, υάκουος, έγκλειστος και φοβισμένος. Ένα σκουλήκι. Ένα σκουλήκι της λάσης, ου έθανε με τον τρόο ου δικαιούνταν. Αυτοκτόνησε στη Σιβηρία και αρέμεινε μόνιμα στη λάση της αυλής των αφεντικών του.

Αυτός ο άνθρωος έδωσε τα χαρακτηριστικά του στο κόμμα, το οοίο τον μιμούνταν σε όλες του τις συμεριφορές. Μονίμως υάκουο, μονίμως εγκλωβισμένο σε υόγεια ή φυλακές και φοβισμένο. Ακόμα και σήμερα το ίδιο κάνει. "Σέρνεται" και αρνείται να εγκαταλείψει τις "λάσες" της εθαμένης Σοβιετικής Ένωσης. Όως ο αρχηγός του.

Όμως, το μεγαλύτερο είτευγμα του Ζαχαριάδη ήταν άλλο. Ο Ζαχαριάδης κατόρθωσε και έκανε το ΚΚΕ "ροσαρμόσιμο" στα χαρακτηριστικά του εκάστοτε αρχηγού του. Κατόρθωσε και δημιούργησε εκείνη την ενιαία νοοτροία στο κόμμα, ου του ειτρέει να λειτουργεί άντα κατ εικόνα και καθ ομοίωσιν του αρχηγού του. Του εκάστοτε αρχηγού του.

 

 

Το ΚΚΕ του Χαρίλαου.

 

Με την τώση της Χούντας ξεκίνησε μια καινούργια ερίοδος για το ΚΚΕ. Η ερίοδος της νομιμότητας. Άλλαξαν οι ανάγκες των αφεντικών και ο υηρέτης έρεε να φορέσει διαφορετικό "κουστούμι". Δεν ήταν τόσο η τώση της Χούντας, ου οδήγησε στη νομιμοοίηση του ΚΚΕ, όσο η τώση του Παλατιού. Η τώση του Παλατιού ανάγκασε το σύστημα στη νομιμοοίηση του ΚΚΕ και άρα στην ευθυγράμμισή του με τα υόλοια κομμουνιστικά κόμματα των κρατών της Ευρώης.

Αναγκαστικά έφυγαν αό το λατινοαμερικανικό μοντέλο και ροσαρμόστηκαν στο ευρωαϊκό. Άφησαν τις στολές εκστρατείας του βουνού και φόρεσαν τα κουστούμια της Βουλής. Για όσο διάστημα το Παλάτι ήταν ο σκληρός "υλώνας" της εξουσίας, οι ιμεριαλιστές δεν είχαν ρόβλημα να ελέγξουν την εξουσία και άρα τον ελληνικό λαό με το αράνομο ΚΚΕ. Τους βόλευε ο χαφιεδισμός και η "αρανομία" του ΚΚΕ και σ' αυτόν τον ρόλο το εριόριζαν.

Με την τώση όμως του Παλατιού, βρέθηκαν σε μια νέα ανάγκη. Με τη θέσιση του δημοκρατικού Συντάγματος αναγκαστικά την εξουσία θα τη διαχειρίζονταν τα κόμματα. Ο "ατερούλης" του αλατιού δεν υήρχε και αναγκαστικά έρεε το Σύνταγμα να δίνει την εξουσία στον λαό και να εράσουμε στη λαϊκή κυριαρχία. Αυτό όμως ήταν ρόβλημα. Μεγάλο ρόβλημα.

Μέχρι τότε το Παλάτι "διόριζε" την ηγεσία της δεξιάς αράταξης και τα υόλοια τα αναλάμβανε η κρατική Ασφάλεια και ο χαφιές της το ΚΚΕ. Αυτοί, σε αγαστή συνεργασία, "ακύρωναν" τους ανειθύμητους "αυτοδιορισμούς" της αριστερής αράταξης. Με την τώση του Παλατιού δεν υήρχε λέον ο ισχυρός φασιστικός υλώνας, ου θα αοφάσιζε άμεσα για την ηγεσία της Δεξιάς και έμμεσα για την ηγεσία της Αριστεράς.

Σε ρώτη φάση οι ιμεριαλιστές μορούσαν να δημιουργήσουν τα κόμματα των εκλεκτών τους, αλλά κανείς δεν ήταν σε θέση να τους εγγυηθεί ότι αυτό θα μορούσε να γίνεται μόνιμα. Ο "αραθεριστής" Καραμανλής θα ηγούταν με τις ευλογίες τους της Δεξιάς και αντίστοιχα θα μορούσαν να ειβάλουν και τον γιο του "Γέρου" σε μια αντίστοιχη θέση. Αυτά όμως ήταν κόμματα. Κόμματα κοινά.

Τι θα γινόταν, αν κάοιος χαρισματικός Έλληνας δημιουργούσε ένα νέο κόμμα και τους "άδειαζε"; Τι θα γινόταν, αν ένας νέος "Άρης" δημιουργούσε ένα νέο ανεθνικό μέτωο στον χώρο της ολιτικής; Δεν ήταν δύσκολο να γίνει κάτι τέτοιο. Σκότωσαν τον εικίνδυνο Παναγούλη, αλλά αυτό δεν μορούσε να είναι λύση. Δεν ήταν δυνατόν, κάθε φορά ου υήρχε αειλή, να ααλλάσσονται αό αυτήν με αυτοκινητιστικά δυστυχήματα. Θα τους έαιρναν χαμάρι και οι έτρες.

Έρεε τα κόμματα να λειτουργούν με τέτοιον τρόο, ώστε να ακυρώνεται το Σύνταγμα, χωρίς όμως να φαίνονται οι υεύθυνοι. Να λειτουργούν με τρόο τέτοιο, ου τη λαϊκή κυριαρχία να τη μετατρέουν σε κυριαρχία των εκλεκτών των ιμεριαλιστών. Αό τη μία οικογένεια των βασιλέων να άμε σε μια μικρή ομάδα οικογενειών, ου θα είχαν έναν ανάλογο ρόλο. Το ρόβλημά τους δηλαδή ήταν ότι η ΝΔ δεν ήταν η δεξιά αράταξη και το ΠΑΣΟΚ δεν μορούσε να γίνει η αριστερή αράταξη.

Αυτά ήταν κοινά κόμματα και αυτό δεν τους βόλευε. Δεν τους βόλευε, γιατί τα κοινά κόμματα ανατρέονται με αλές ψήφους. Δεν μορούν να διχάσουν τον λαό και ν' αοκτήσουν τη μονιμότητα των αρατάξεων μέσα στην κοινωνία. Η λύση στο ρόβλημα ήταν αλή. Έρεε να δημιουργήσουν εκ νέου τις αλαιές αρατάξεις. Παρατάξεις, των οοίων οι μόνιμες ηγεσίες θα γίνονταν μόνιμες κρατικές ηγεσίες. Παρατάξεις, των οοίων τα μόνιμα μεγαλοστελέχη θα γίνονταν βουλευτές και θα τους έδιναν τον μόνιμο έλεγχο της Βουλής.

Σε ένα Σύνταγμα, το οοίο αό τη φύση του δεν αναγνώριζε ολιτικές αρατάξεις, έρεε να καταφέρουν να κάνουν τα κόμματα να λειτουργούν σαν τέτοιες. Για να γίνει αυτό, έρεε τα κόμματα να συνδεθούν με τον κρατικό μηχανισμό και άρα με τα κρατικά ταμεία, ώστε να αοκτήσουν σταθερότητα. Να αοκτήσουν εαγγελματίες οαδούς, ου θα τους καθοδηγούσε η τσέη τους και όχι τα "αυτιά" τους. Να αοκτήσουν οαδούς, ου τα κομματικά τους συμφέροντα θα ήταν ιο ισχυρά αό τα ολιτικά τους συμφέροντα. Να αοκτήσουν χορηγούς, ου θα εένδυαν μόνιμα σ' αυτούς, γιατί θα ήταν μόνιμη η εαφή τους με την εξουσία.

Αυτό ήταν το ζητούμενο. Να ειτευχθεί εκ νέου ο αλαιός διχασμός. Αλά, στον ρόλο του ιδεολογικού συμφέροντος, ου ήταν το κυρίαρχο στοιχείο της ροηγούμενης εοχής, θα έμαινε και η έννοια του οικονομικού συμφέροντος. Έρεε το κάθε κόμμα να είναι μια "ύλη" σωτηρίας για τον κάθε φτωχό Έλληνα. Μια "ύλη" ιο σίγουρη αό τις υοσχέσεις ακόμα και του ιο λαμερού Έλληνα δημοκράτη. Το βόλεμα των φανατικών οαδών να γίνεται "καρότο", ου θα αράσερνε τους υολοίους.

Η λύση ήταν αλή. Αό τη στιγμή ου είχαν ως στόχο να μετατρέψουν κοινά κόμματα σε αρατάξεις, δεν είχαν αρά να κάνουν ένα "μόλιασμα". Στις δημοκρατικές διαδικασίες, στις οοίες ροβλεόταν να συμμετέχουν τα κόμματα, έβαλαν να συμμετέχει και μια ραγματική αράταξη. Αέναντι στον αρχικά αδύναμο κομματικό μηχανισμό της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ, έβαλαν ένα ανίσχυρο ΚΚΕ. Το σύστημα είχε ξαναβρεί τη σταθερότητά του. Είχε χάσει τον βασιλικό "υλώνα" και είχε εξασφαλίσει τον κομμουνιστικό "υλώνα". Το φασισταριό θα συνέχιζε το ταξίδι του μέσα στο "λεωφορείο" της ιστορίας. Θα συνέχιζε να στέκεται "όρθιο". Αλά, αντί να ιάνεται αό τις χειρολαβές με το δεξί του χέρι, θα ιανόταν με το αριστερό.

Τι σημαίνει ρακτικά αυτό; Όως μέχρι τότε η βασιλική αράταξη ήταν αυτή η οοία  "βραχυκύκλωνε" το Σύνταγμα της βασιλευόμενης δημοκρατίας, βάζοντας την αράταξη των δούλων του βασιλιά μέσα στη Βουλή των ελεύθερων ολιτών, έτσι ειχειρήθηκε να γίνει και με το Σύνταγμα της ροεδρευόμενης δημοκρατίας. Όως στην ροηγούμενη κατάσταση η βασιλική αράταξη ήταν ο "οδηγός", τον οοίον μιμούνταν οι υόλοιοι, έτσι την εομένη της μεταολίτευσης θα γινόταν "οδηγός" το ΚΚΕ. "Πρότυα" της κομματικής λειτουργίας της μεταολίτευσης έαψαν να είναι οι δούλοι του βασιλιά και έγιναν οι δούλοι του Στάλιν.

Η ελληνική Βουλή δεν θα λειτουργούσε και άλι ελεύθερα. Στην ρώτη ερίτωση υάκουγε στον βασιλιά με μια ελεγχόμενη αντίδραση αό τους "αέναντι", ενώ στη δεύτερη ερίτωση υάκουγε στον γραμματέα του ΚΚΕ, έχοντας και άλι "αέναντι" μια ίδια ελεγχόμενη αντίδραση. Όταν ο βασιλιάς και ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ έχουν τα ίδια αφεντικά, ευνόητο είναι ότι δεν αλλάζει τίοτε. Για να γίνει όμως αυτό, έρεε το ΚΚΕ ν' αλλάξει λέον ρόσωο. Δεν έρεε να μοιάζει με τον αράνομο και δολοφονικό Ζαχαριάδη στην νέα εοχή. Έρεε να μοιάζει στον νέο αρχηγό του. Τον "διωκόμενο" δημόσιο υάλληλο Χαρίλαο. Τον κρατικοδίαιτο "εαναστάτη" Χαρίλαο. Τον αγράμματο "διανοούμενο" Χαρίλαο.

Αυτός έγινε ο στόχος τους και αυτό έκαναν. Έδωσαν στο ΚΚΕ τα χαρακτηριστικά του Χαρίλαου, για να το κάνουν χρήσιμο και αοδοτικό στον νέο σχεδιασμό. Το νομιμοοίησαν και όχι μόνον το χρηματοδότησαν, αλλά και το ριμοδότησαν με δυσανάλογα μεγάλο κομματικό μερίδιο κρατικών θέσεων. Έκαναν το ΚΚΕ στην κυριολεξία έναν δημόσιο "υάλληλο". Γιατί; Για να φαίνεται αειλητικό για την κοινωνία των δημοκρατών. Για να φαίνεται ότι ροσαθεί και μάλιστα ειτυχώς να κομματικοοιήσει το κράτος και άρα να αλώσει το δημοκρατικό Σύνταγμα.

Για να το κάνουν μάλιστα να φαίνεται ακόμα ιο αειλητικό, του εέτρεψαν να κάνει αυτό ου έκανε άντα και ήταν να εισράττει χρήματα αευθείας αό τη Μόσχα. Κόμμα της ελληνικής βουλής εισέραττε χρήματα αό ξένους; Ένα Σύνταγμα, το οοίο θεωρεί ακόμα και τη μεγάλη ιδιωτική δωρεά στα κόμματα "ύοτη", αρέβλεε την ξένη χρηματοδότηση;

Είναι δυνατόν αυτό να συμβαίνει και κανένας να μην αντιδρά; Είναι δυνατόν οι εθνικές μυστικές υηρεσίες να μην ενημερώνουν την εξουσία; Άρα αυτό γινόταν είτηδες και εις γνώση όλων. Ήταν μέρος της "αράστασης". Το ΚΚΕ "αειλούσε" τη δημοκρατία και άρα έδινε δυνατότητα σε κάοιους να αριστάνουν τους ροστάτες της. Αυτήν την ροστασία "ουλούσαν" στον λαό οι "δημοκράτες" ιδιοκτήτες των κομμάτων. Οι διάσημοι "δημοκράτες" της μεταολίτευσης. Ο "αραθεριστής" Καραμανλής και ο "ναύτης" Ανδρέας. Οι μονίμως αόντες αό όλους τους αγώνες του λαού και μονίμως αρόντες σε όλες τις μοιρασιές.

Αυτήν τη δυνατότητα τους την εξασφάλιζε η νομιμοοίηση του ΚΚΕ. Θέλοντας τα κόμματα της "δημοκρατίας" να σταματήσουν την υοτιθέμενη "άλωση" του κράτους αό το ΚΚΕ και τους κομμουνιστές, άρχισαν δήθεν να το ανταγωνίζονται με τα ίδια μέσα. Αέναντι στον οργανωμένο και σκληρό συνδικαλιστικό μηχανισμό του ΚΚΕ "στήθηκαν" οι μηχανισμοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Χωρίς τον ατσάλινο "μηχανισμό" του ΚΚΕ δεν θα μορούσαν τα κόμματα να κάνουν τίοτε αολύτως. Αέκτησαν στην ουσία το άλλοθι να κάνουν αυτό το οοίο ήταν ο αρχικός τους στόχος να κάνουν και δεν μορούσαν αό μόνοι τους. Να "αραταξοοιήσουν" εκ νέου την κοινωνία, ξεκινώντας αό αυτό ου ήταν μέσα στα λαίσια της εξουσίας τους να διαχειρίζονται και άρα αό τον κρατικό μηχανισμό.

Μέσα σε ελάχιστο χρόνο οι άντες μέσα στον κρατικό μηχανισμό έγιναν οαδοί αυτών των τριών κομμάτων. Σχεδόν εαγγελματίες οαδοί, οι οοίοι ερίμεναν σε κάθε νέα εκλογική διαδικασία να εωφεληθούν. Το κράτος είχε κομματικοοιηθεί λήρως. Τα ακόμα χειρότερα γίνονταν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Εκεί όου οι κρατικοδίαιτοι υάλληλοι είχαν αραγωγικό ρόλο και άρα στις μεγάλες κρατικές ειχειρήσεις. Στο ανάκριβο και μοναδικής αξίας κεφάλαιο του λαού. Εξαιτίας αυτού του αχαλίνωτου κομματισμού μέσα σε ελάχιστα χρόνια οι μεγάλες ΔΕΚΟ είχαν γίνει σοβιετικού τύου κομματοστάσια. Οι μόνοι εργαζόμενοι με το "δικαίωμα στην τεμελιά" και βέβαια με το δικαίωμα να βάζουν τα χέρια τους στο "ταμείο" της ειχείρησης.

Εκεί ρωταγωνιστούσαν οι ΚΚΕδες συνδικαλιστές, γιατί αυτό συνέφερε τα δύο μεγάλα κόμματα. Αυτοί μετέτρεψαν τις ΔΕΚΟ σε "αοθήκες" αργόμισθων κομματόσκυλων όλων ων κομμάτων. Τεμέληδες, οι οοίοι εκτός όλων των άλλων ήταν και ααιτητικοί. Τόσο ααιτητικοί, ου ζητούσαν ρονόμια μετόχων στις ίδιες τις εταιρείες. Ζητούσαν μερίδια στα κέρδη μιας ειχείρησης, η οοία δεν ήταν δική τους. Ζητούσαν ν' αολαμβάνουν τα αγαθά ου αρήγαγαν αυτές οι δημόσιες ειχειρήσεις, χωρίς να τα ληρώνουν, όως οι υόλοιοι Έλληνες. Ζητούσαν ξεχωριστά ασφαλιστικά ταμεία, με μερίδιο αό την ιδιοκτησία της ίδιας της ειχείρησης.

Αυτοί έκαναν τις ΔΕΚΟ αντιαραγωγικές και ολυδάανες, σε σημείο να μισηθούν αό τον ίδιο τον ιδιοκτήτη τους και άρα αό τον λαό. Σε "τσέες" εργατοατέρων του Περισσού ήγαιναν τα ερισσότερα "κάελα" των ΔΕΚΟ, ου εξόργιζαν τους Έλληνες. Σε "τσέες" εργατοατέρων του ΚΚΕ ήγαιναν τα ερισσότερα χρήματα της διαφθοράς, ροκειμένου οι εθνικοί "ρομηθευτές" να τις λεηλατούν εύκολα. Αό τέτοιους "αριστερούς" συνδικαλιστές του δημοσίου έχουν κατοικηθεί τα Βόρεια Προάστια των Αθηνών. Αό τους "ετυχημένους" της διεφθαρμένης "αριστερής" μεταολίτευσης.

Χάρη στο ΚΚΕ του Χαρίλαου μόρεσαν κοινά κόμματα να λειτουργούν σαν αρατάξεις μέσα σε ένα Σύνταγμα δημοκρατίας και θεωρητικής ισονομίας μεταξύ των ολιτών. Χάρη στους δούλους του Χαρίλαου μήκαν στη Βουλή οι δούλοι του Καραμανλή και του Παανδρέου. Οι κυρίαρχες εξουσίες έγιναν ένα "κουβάρι", το οοίο κρατούσαν στα χέρια τους συγκεκριμένοι άνθρωοι. Η λαϊκή κυριαρχία είχε ακυρωθεί και είχαμε άει στην κυριαρχία μερικών οικογενειών. Αό την ασθενή βασιλεία της μιας βασιλικής οικογένειας ήγαμε στην ανίσχυρη "βασιλεία" των τριών "δημοκρατικών" οικογενειών.

Αυτές οι οικογένειες των κομματαρχών, με όλο το κράτος και τους κρατικούς μισθούς, μόρεσαν και δίχασαν εκ νέου την κοινωνία, ροσφέροντάς της έναν δήθεν ψευδοϊδεολογικό μανδύα. Η δήθεν Δεξιά της Νέας Δημοκρατίας ανταγωνιζόταν με τον δήθεν σοσιαλισμό του ΠΑΣΟΚ. Ιδεολογικές "μονομαχίες" στα μαλκόνια και κρυφές υοσχέσεις για διορισμούς στα κομματικά γραφεία. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο οι μισοί Έλληνες ψήφιζαν το κόμμα ου τους υοσχόταν να τους ευνοήσει εις βάρος των άλλων μισών.

Σύντομα το "εμείς" και το "εσείς" ήταν το κυρίαρχο στοιχείο των εκλογών. Αυτές δεν ήταν εκλογές. Ήταν μοιρασιά συμμοριών και δυστυχώς αό αφέλεια συμμετείχαν και οι αλοί Έλληνες ολίτες σ' αυτήν την αθλιότητα. Οι Έλληνες είχαν αγιδευτεί μέσα στις ιδιωτικές ειχειρήσεις τριών ολιτικών οικογενειών με "τεράστια" ιστορία. Όλα αυτά χάρη στον Χαρίλαο και το δικό του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ ήταν το όλο μυστικό της λειτουργίας της φασιστικής μεταολίτευσης. Δεν θα μορούσαν οι δημοκράτες, ου αοτελούν τη συντριτική λειοψηφία του λαού, να χωριστούν σε "εμείς" και "εσείς", αν δεν υήρχαν οι "άλλοι" και αυτοί ήταν οι ΚΚΕδες.

Γι' αυτόν τον λόγο το ΚΚΕ ήταν κι εξακολουθεί να είναι υερολύτιμο για τους ιμεριαλιστές. Το ΚΚΕ, ου είχε λέον βήμα ν' αευθύνεται στον ελληνικό λαό. Το φασιστικό ΚΚΕ, ου είχε στη διάθεσή του όλα τα μέσα της δημοκρατίας και όχι μόνον. Το ΚΚΕ, ου, αν δεν είχε τις κρατικές ειχορηγήσεις και τους κρατικούς διορισμούς, θα είχε ρο ολλού άψει να υάρχει. Το ΚΚΕ, ου με την ολιτική του δράση αέδειξε αυτό ου γνώριζαν όλοι, αλλά η κρατική Ασφάλεια μόνον δεν εέτρεε να γίνει κατανοητό. Οι Έλληνες οτέ δεν ήταν κομμουνιστές και ολύ ερισσότερο ΚΚΕδες.

Η αειλή του κομμουνισμού υήρχε αοκλειστικά στα γραφεία της κρατικής Ασφάλειας μόνο και μόνο για να υάρχει άντα η δυνατότητα άσκησης σκληρής καταστολής σε ερίτωση κινδύνου. Για τριάντα χρόνια νόμιμο το ΚΚΕ —και με λήρη στήριξη των ΜΜΕ— και δεν έκανε σχεδόν ούτε έναν νέο οαδό. Οαδοί του ήταν κι εξακολουθούν να είναι αοκλειστικά οι ρώην οαδοί του Ζαχαριάδη και τα αιδιά τους. Κανένας άλλος. Λιγότεροι ακόμα και αό τους βασιλόφρονες.

Όλα αυτά δούλεψαν άψογα ερίου μέχρι το 1980. Εκείνη η χρονιά ήταν η αόλυτα καθοριστική για το ΚΚΕ. Η χρονιά της μεγάλης "ανατριχίλας". Μέχρι τότε τα άντα αρέμεναν ως είχαν αό την εοχή του εμφυλίου. Η Δεξιά κυβερνούσε και το ΚΚΕ χαφιέδιζε για λογαριασμό της όλον τον αριστερό χώρο. Η τώση της Χούντας αυτό δεν το άλλαξε. Business us usual, όως θα έλεγε και η κόρη της Πααρήγα, η οοία τελείωσε το Αμερικανικό Κολέγιο. Το 1980 όμως τα ράγματα ήταν κρίσιμα. Τότε το ΚΚΕ ανικοβλήθηκε. Γιατί; Γιατί το ΠΑΣΟΚ βρισκόταν ρο των υλών της εξουσίας.

Τι φοβόταν το ΚΚΕ; Τον Ανδρέα; Όχι βέβαια. Δεν φοβόταν τον εβραϊκής καταγωγής Αμερικανό ολίτη. Δεν φοβόταν τον αντιαμερικανό ναύτη του αμερικανικού ναυτικού. Δεν φοβόταν τον "σοσιαλιστή" καθηγητή των ανάκριβων ιδιωτικών αμερικανικών ανειστημίων. Δεν φοβόταν τον φιλοαλαιστίνιο Εβραίο. Στο ίδιο σινάφι ανήκαν και τα ίδια αφεντικά υηρετούσαν. Αυτό το οοίο φοβόταν ήταν το μέγα και αλαλάζον λήθος, ου ακολουθούσε τον Ανδρέα.

Το ΚΚΕ φοβόταν τους ραγματικούς αριστερούς, οι οοίοι, σε ερίτωση νίκης του ΠΑΣΟΚ, αναγκαστικά θα διαχειρίζονταν τη γραφειοκρατία του κράτους. Εκεί ήταν το ρόβλημά τους. Οι κατώτεροι κρατικοί υάλληλοι, οι οοίοι δεν ήταν μυημένοι στον υψηλό σχεδιασμό των ιμεριαλιστών. Οι υάλληλοι, οι οοίοι, λόγω της αλλαγής εξουσίας, θα έρχονταν αναγκαστικά σε εαφή με τη "γραφειοκρατία" της ροηγούμενης εξουσίας.

Τι θα γινόταν αν όλοι αυτοί οι αριστεροί έρχονταν σε εαφή με τους φακέλους της Δεξιάς; Αν έβλεαν τους εαυτούς τους καταγεγραμμένους σε εκατομμύρια φακέλων; Δεν θα αναζητούσαν τους συγγραφείς τους; Αυτό ήταν το ρόβλημα. Μισός αιώνας συγγραφικού έργου των ΚΚΕδων θα δινόταν στη δημοσιότητα. Θα καταλάβαινε ο αριστερός, ου ταλαιωρήθηκε αό τη Δεξιά, ότι δεν ήταν ο δεξιός γείτονάς του αυτός ου τον χαφιέδιζε στην Ασφάλεια, όως λανθασμένα νόμιζε όλα τα ροηγούμενα χρόνια. Ο ΚΚΕς, ου ήταν μαζί του στο ίδιο κελί, αριστάνοντας τον "μάρτυρα", ήταν αυτός ου τον κατέδιδε. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για ανικό κι ανατριχίλα.

Τότε αοφασίστηκε να καούν οι φάκελοι της Δεξιάς. Αυτό ήταν η ααραίτητη ροϋόθεση, για να ειτρέψουν στον Ανδρέα να άρει την κυβερνητική εξουσία. Δεν έρεε οι Έλληνες να μάθουν την αλήθεια. Δεν έρεε να δουν ράγματα, τα οοία βόλευαν την εξουσία να μένουν κρυφά. Πράγματα, ου συνέφεραν τόσο την Ουάσιγκτον όσο και τη Μόσχα να μείνουν κρυφά. Το ΚΚΕ σώθηκε αό το κάψιμο εκείνων των φακέλων, εφόσον δεν αοκαλύφθηκε οτέ ο ρόλος του. Μόνον το ΚΚΕ εωφελήθηκε αό εκείνο το αρανάλωμα φωτιάς. Πρόβλημα με τους υολοίους δεν υήρχε, εφόσον ό,τι ήταν δυνατόν να χρεωθεί η Δεξιά —εξαιτίας εκείνων των φακέλων— το είχε ήδη χρεωθεί. Ίσως και να είχε χρεωθεί αραάνω α' όσα δικαιούνταν.

Ποιος ξέρει όσοι ΚΚΕδες κοιμήθηκαν ήσυχα το βράδυ ου οι υψικάμινοι της Χαλυβουργικής μετέτρεαν σε στάχτη τα εις βάρος τους ενοχοοιητικά στοιχεία. Γι' αυτόν τον λόγο ο Χαρίλαος λάτρευε τον Ανδρέα και τον άφηνε να τρώει ανενόχλητος το αντιιμεριαλιστικό του "ψωμί". Τους έσωσε όλους ο Ανδρέας. Μόνος του; Όχι βέβαια. Οι φασίστες έλεγχαν και τη δικαστική εξουσία. Άλλη μια "ροϋόθεση", για να ειτρέψουν στον Ανδρέα να κυβερνήσει "σοσιαλιστικά".

Εκτός αό το υοχρεωτικό κάψιμο των φακέλων ήταν υοχρεωτική και η "κληρονομιά" της δικαιοσύνης της Δεξιάς. Ποτέ και για κανέναν λόγο δεν ειτράηκε στον Ανδρέα να ειράξει τους δικαστικούς. Η μεταολίτευση τους "κληρονόμησε" αό τη Χούντα και ο Ανδρέας τους "κληρονόμησε" αό τη ΝΔ. Μόνον έτσι διαιωνιζόταν ο φασιστικός άξονας της λειτουργίας του ελληνικού κράτους.

Οι άντες είχαν ανάγκη τη δικαιοσύνη της Δεξιάς. Ακόμα και το ΚΚΕ. Γιατί; Γιατί όλες αυτές οι μεθοδεύσεις, ου βόλευαν τους φασίστες και το ΚΚΕ, ήταν αράνομες. Έρεε η δικαιοσύνη να "κλείσει" τα "μάτια" της και να μην "βλέει" τι συμβαίνει. Παράνομη ήταν η είσοδος του σταλινικού ΚΚΕ στην ελληνική Βουλή. Παράνομη ήταν η "αραταξοοίηση" του ελληνικού λαού. Παράνομη ήταν η κομματικοοίηση του κράτους.

Αυτές οι αρανομίες ήταν ου οδήγησαν στη φασιστική μεταολίτευση. Αυτές οι αρανομίες ήταν ου μετέτρεψαν την κυριαρχία του Λαού σε κυριαρχία των κομματαρχών. Αυτές ήταν οι αρανομίες, ου μετέτρεψαν το ίδιο το κράτος σε ιδιοκτησία τριών κομματαρχών και του ΚΚΕ. Υήρξε συνταγματική εκτροή. Οι κομματάρχες και οι βουλευτές ου τους ακολουθούσαν στην ραγματικότητα διέραξαν Πραξικόημα. Δεν είναι δυνατόν ένας κομματάρχης να ελέγχει αόλυτα δύο αό τις τρεις κυρίαρχες εξουσίες. Δεν είναι δυνατόν ο εικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας να είναι αυτός ο οοίος ελέγχει αόλυτα τη νομοθετική εξουσία.

Αυτό είναι συνταγματική εκτροή. Είναι συνταγματικό έγκλημα ο ίδιος άνθρωος να είναι κομματάρχης, ρωθυουργός και βουλευτής ταυτόχρονα. Είναι συνταγματικό έγκλημα ο αρχηγός της εκτελεστικής εξουσίας να είναι μέλος και σκιώδης αρχηγός της νομοθετικής εξουσίας. Δεν είναι δυνατόν ο Γενικός Γραμματέας ενός κομμουνιστικού κόμματος να είναι κομματάρχης και βουλευτής ταυτόχρονα. Όλα αυτά είναι εγκλήματα. Ποιοι τα εέτρεψαν; Ο σκληρός υρήνας του φασισμού. Οι "κολλητοί" των αάδων και τακτικότεροι ροσκυνητές του Αγίου Όρους. Η τρίτη εξουσία. Αυτή, ου ρέει να ελέγχει και να ροστατεύει τη συνταγματική νομιμότητα. Αυτή, ου ρέει να ροστατεύει τη δημοκρατία αό τους φασίστες. Η δικαστική εξουσία. Οι δικαστές.

Αντιλαμβανόμαστε ότι όλες αυτές οι φασιστικές μεταλλάξεις του ελληνικού συστήματος δεν θα γινόταν χωρίς τη βοήθεια του ΚΚΕ. Δεν θα υήρχε εμφύλιος χωρίς το ΚΚΕ. Δεν θα υήρχε Παλάτι και Χούντα χωρίς το ΚΚΕ. Τέλος δεν θα υήρχε "καέλωμα" της δημοκρατίας της μεταολίτευσης, αν δεν υήρχε το ΚΚΕ. Παντού συμμέτοχο και αντού συνένοχο. Η ιδιομορφία του είναι ότι βρίσκεται διαρκώς εκτεθειμένο στον κόσμο. Είναι εκείνο το σκέλος του φασισμού, ου δεν μορεί να ροστατευτεί θεσμικά και ως εκ τούτου άντα λειτουργεί με υψηλό ρίσκο. Το ρίσκο της αοκάλυψης. Είναι άντα έξω στους δρόμους "αροστάτευτο", για να εξυηρετεί τα συμφέροντα του φασισμού. Ο εκρόσωος του φασισμού στους δρόμους και τα εζοδρόμια.

Αυτήν η "έκθεση" είναι ου τους τρομάζει. Αυτός ο μόνιμος φόβος των ΚΚΕδων μήως γίνουν αντιλητοί αό τους Έλληνες εκφράζεται με τον αόλυτο τρόο αό το "Σίτι του Λαού". Πιο ολύ σίδερο αό τις φυλακές Κορυδαλλού και ιο ολλές κάμερες αό την Αμερικανική Πρεσβεία. Τι μορεί να εκφράζει αυτή η αγωνία τους αρά φόβο λαού; Έτσι είναι όμως. Όταν εί δεκαετίες μαθαίνεις να ζεις σε υόγεια και γιάφκες, σε φοβίζει η λατεία. Όταν έχεις μάθει να χαφιεδίζεις, δεν γνωρίζεις ώς να χειριστείς μία φανερή έδρα, όου μορεί να σε βρει αυτός ου σε ψάχνει.

Εκτός όμως όλων αυτών είναι και θέμα συνήθειας. Όταν έχεις ειλέξει να βλέεις τον κόσμο "ριγέ" ίσω αό τα κάγκελα της φυλακής, θα τα βάλεις και στο σίτι σου. Σημασία έχει ότι το σίτι του λαού δεν μοιάζει με τέτοιο. Οι αντιρόσωοι των Σοβιετικών στην Ελλάδα σοβιετική ρεσβεία έφτιαξαν. Γιατί εενδύουν στα σίδερα αυτοί οι οοίοι αριστάνουν τους "ατέρες" των εργατών και άρα της συντριτικής λειοψηφίας του λαού; Γιατί αυτόν ακριβώς φοβούνται. Φοβούνται την αντίδραση αυτού, ου κατ εανάληψιν ρόδωσαν κι εξακολουθούν να τον "δουλεύουν".

Φοβούνται μια αρόσμενη έκρηξη του λαού και θέλουν την κρίσιμη στιγμή να κερδίσουν κρίσιμο χρόνο. Χρόνο, μέχρι να τους σώσουν τα αφεντικά τους. Αυτό μόνον τους νοιάζει. Αυτό το νόημα έχει η θωράκιση του Περισσού. Δεν βλέουμε να εξυηρετεί αυτή η θωράκιση κάτι άλλο. Αυτό, ου ροφανώς τους ενδιαφέρει, είναι να μην ιαστούν στον "ύνο". Να μην τύχουν μιας λαϊκής είθεσης αιφνιδιαστικά και άρα βρεθούν αροετοίμαστοι. Με τα κάγκελα μόνον αυτό το ενδεχόμενο αοκλείεις και τίοτε άλλο. Μετά έχει ο Θεός. Θα τους σώσουν τα ΜΑΤ της Δεξιάς, οι διλωμάτες των ΗΠΑ ή της Ρωσίας.

Αό εκεί και έρα —στα τριάντα χρόνια της μεταολίτευσης— ο Χαρίλαος μας "δούλεψε" κανονικά. Ο σταλινικός "δημοκράτης". Ο κομισάριος καετάνιος. Ο "καταδιωκόμενος", ου ήταν ταυτόχρονα και δημόσιος υάλληλος. Ο αγράμματος "διανοούμενος". Ο φτωχός, ου εί μονίμου βάσεως ζούσε λούσια. Μια ζωή στο ψέμα έζησε και το χειρότερο είναι ότι και μέσα στο ψέμα αραμένει εθαμένος. Δυστυχώς έτσι είναι η ιστορία. Τιμωρεί τους ψεύτες. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί εύκολα μορεί ν' αοδειχθεί. Ο Χαρίλαος ήταν ομοούσιος τόσο του Ζαχαριάδη όσο και του Σιάντου και η αόδειξη αυτού ου λέμε είναι ότι "ροόδευσε" μέσα σε ένα κόμμα, το οοίο αό τη φύση του μισούσε την αξιοκρατία και μονίμως εξυηρετούσε ξένα συμφέροντα.

Στον τάφο αυτού του ανθρώου αναγράφεται ως τίτλος του αοθανόντα το ομώδες "Καετάν Γιώτης". Με αυτόν τον ψεύτικο τίτλο ξεκίνησε ο Χαρίλαος τον δρόμο του ρος την αιωνιότητα. Καετάνιος ο Φλωράκης δεν υήρξε οτέ. Καετανάτα —και συνεώς καεταναίους— είχε μόνον ο ΕΛΑΣ και στον ΕΛΑΣ ο Φλωράκης ήταν κομματικός αντιρό­σωος του ΚΚΕ και άρα ένας κοινός χαφιές. Παρακολουθούσε τους ληγωμένους ήρωες μη τυχόν και μέσα στο αραλήρημά τους έλεγαν τίοτε εναντίον του Ζαχαριάδη. Αυτή ήταν η δουλειά του. Να καταδίδει στην ηγεσία τους αείθαρχους.

Στον αδελφοκτόνο εμφύλιο, ου συμμετείχε ο Φλωράκης, ο Δημοκρατικός Στρατός δεν είχε καετανάτα. Αυτός λοιόν ο "Καετάν Γιώτης", ου "ταξιδεύει" ρος τον ρολεταριακό "αράδεισο", οιος ήταν; Ακόμα και στον θάνατο ακολουθούνται κατά γράμμα οι συνωμοτικοί κανόνες. Ακόμα και στον Άλλο Κόσμο με ψεύτικα στοιχεία "ταξιδεύουν". Ποιος ξέρει. Ακόμα και νεκροί ελίζουν να τους δώσει ένα ρολάκι και ο Άγιος Πέτρος. Αχανής είναι η "Κόλαση" και εκατομμύρια οι αμαρτωλοί. Να μην γνωρίζει ο Άγιος οιος τον κατηγορεί; Ο "καετάνιος", με λίγο βόλεμα, είναι ρόθυμος να του αοκαλύψει οιοι τον κατηγορούν. Θα ηγαίνει στις αίθουσες των βασανιστηρίων του "Κάτω Κόσμου" και θα καταγράφει όσα μορεί να ενδιαφέρουν τον Άγιο. Αυτήν τη δουλειά ξέρει να κάνει και αυτήν αντιλαμβάνεται ως κεφάλαιό του. Θα βρεθεί και με τους άλλους χαφιέδες συντρόφους και μια χαρά θα εράσουν.

Αν υάρχει Κόλαση, τότε ο Ζαχαριάδης, ο Σιάντος ή ο Φλωράκης κάου εκεί θα έχουν "τρυώσει" με τα "μλοκάκια" τους.

 

 

 

Το ΚΚΕ της Αλέκας.

 

Ξεερνώντας τον "σκόελο" του 1980, το ΚΚΕ ήταν βέβαιο ότι δεν κινδύνευε λέον. Οι άντες ήταν ευτυχείς. Το ελληνικό ολιτικό σκηνικό είχε "αγιδευτεί" και δεν έδειχνε ότι θα υήρχε ρόβλημα για τη ειβίωσή του. Ξαφνικά όμως τα άντα αλλάζουν στον κόσμο και η Ελλάδα ανήκει στον κόσμο. Τα κρατικά "μουλάρια" του ανατολικού μλοκ αρχίζουν να δείχνουν ετοιμοθάνατα. Το σοβιετικό "μουλάρι" δείχνει ότι δεν μορεί να μει στη νέα χιλιετία. Είναι σχεδόν βέβαιον ότι δεν θα τη γιορτάσει μαζί με τα υόλοια "ζωντανά" της αγκόσμιας ολιτικής "ανίδας".

Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του 90 και το ΚΚΕ ξαναζεί τον εφιάλτη. Δεν ρόλαβε να ει "δόξα τω Θεώ" και βρέθηκε ξανά να ψελλίζει "βοήθα Παναγιά". Η Σοβιετική Ένωση "καταρρέει" σαν χάρτινος ύργος και συμαρασύρει μαζί της ολόκληρο το ανατολικό μλοκ. Οι λαοί εμφανίζονται να γιορτάζουν την τώση του κομμουνισμού.

Ο εφιάλτης του ΚΚΕ έχει αρχίσει. Φυσικό είναι. Όταν κλείνει το "εργοστάσιο", ώς θα ειβιώσει η τοική "αντιροσωεία"; Τι θα ουλάει το ΚΚΕ, όταν το "δείγμα" ου ροτείνει σαν ιδανικό έχει καταρρεύσει; Νέες αγωνίες στον Περισσό. Φοβούνται για το μέλλον τους και έχουν λόγους σοβαρούς να φοβούνται.

Τι θα γίνει αν η τώση της Σοβιετικής Ένωσης συνοδευτεί αό αοκαλύψεις; Τι θα γίνει αν ανοίξουν τα αρχεία της αυτοκρατορίας του Στάλιν; Τρόμος στον Περισσό. Θα αοκαλυτόταν η εγκληματική συμεριφορά των ηγετών του. Θα αοκαλυτόταν η ροδοτική συμεριφορά των στελεχών του. Εμφύλιος, δολοφονίες, ροβοκάτσιες, κατασκοίες και ό,τι μορεί να βάλει του ανθρώου ο νους θα ερχόταν στο φως.

Ερωτήματα, ου εί δεκαετίες έμειναν αναάντητα, θα έβρισκαν ειτέλους αάντηση. ΕΑΜ, Βελουχιώτης, Βάρκιζα, Εμφύλιος, Βίτσι, Νταχάου, Παραέτασμα, Μακρόνησος, Μελογιάννης και άλλες "αφηρημένες" έννοιες, θα έαιρναν "σχήμα". "Σχήμα" φωτογραφικής ανάλυσης, εφόσον θα άνοιγαν οι φάκελοι των "νεκρών" αφεντικών. Αοδείξεις με ονόματα και διευθύνσεις. Αοδείξεις με έγγραφα και ημερομηνίες.

Το ΚΚΕ ήταν ανικοβλημένο. Κακώς όμως. Χαμηλή αυτοεκτίμηση. Ένα καλό και δοκιμασμένο εργαλείο —όως το ΚΚΕ— ροβλέεται για κάθε χρήση και δεν το αρατάς εύκολα. Θα τους άφηναν οι αλιοί συνέταιροι των αφεντικών τους να "κακοέσουν"; Θα τους άφηναν οι "φονιάδες των λαών" να διαλύσουν; Αλά θα έκαναν μια νέα συμφωνία ειβίωσης. Ήταν ολύ χρήσιμοι για την ειβίωση του δικομματισμού στην Ελλάδα και δεν θα τους άφηναν να σβήσουν. Δεν τους είραζαν τα αντιαμερικανικά συνθήματα του ΚΚΕ και δεν τους είραζαν οι φθορές στον φράχτη της ρεσβείας τους αό τους εαγγελματίες διαδηλωσάκηδες του ΚΚΕ.

Αό τη στιγμή ου άλλαξε ο αγκόσμιος σχεδιασμός, έρεε να βρεθεί νέος ρόλος για το ΚΚΕ. Μέχρι την αλλαγή ειβίωνε με κεφάλαιο την "εανάσταση". Αυτήν η αειλή τρομοκρατούσε τον κόσμο και έδινε στο σύστημα τη δυνατότητα να τον ελέγχει και βέβαια εξασφάλιζε το "μεροκάματο" στο ΚΚΕ. Το μεροκάματο του "λύκου", ου τρομοκρατεί το κοάδι και νομιμοοιεί τα φασιστικά "τσομανόσκυλα". Αυτό το μοντέλο λέον δεν λειτουργούσε.

Το κεφάλαιο του ΚΚΕ δεν μορούσε να του αοδώσει κέρδος. Η ανάμνηση της ένολης δράσης του δεν τρομοκρατούσε τον κόσμο, ώστε να τον δεσμεύει στα δύο μεγάλα κόμματα. Τι αέμενε; Να βρεθεί ένας άλλος ρόλος, ου κάοιο "υοχαρακτηριστικό" του ΚΚΕ θα το έκανε χρήσιμο. Για να καταλάβει όμως κάοιος τι είναι χρήσιμο, θα ρέει να γνωρίζει τι είδους ανάγκες έχει η Νέα Τάξη.

Η Νέα Τάξη λεηλατεί τους λαούς και άρα φοβάται την αντίδρασή τους. Φοβάται τις λαϊκές κινητοοιήσεις, ου μορούν να τρομοκρατήσουν τους φασίστες λακέδες της και άρα να τους αναγκάσουν να σταματήσουν την καταστροφική λεηλασία. Τι άλλο φοβάται; Την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, ου μορεί να ακυρώσει διακρατικές συμφωνίες. Έχοντας η Νέα Τάξη τη θέληση να κάνει στρατιωτικές εεμβάσεις κατά βούληση, φοβόταν τις λαϊκές αντιδράσεις. Γνώριζε ότι μορούσε να άρει την "άδεια" των κυβερνήσεων, αλλά γνώριζε ότι αυτήν την άδεια μορούσαν οι λαοί να την ακυρώσουν με τις αντιδράσεις τους.

Γνωρίζοντας κάοιος τις ανάγκες της Νέας Τάξης, μορεί να γνωρίζει τι την ενοχλεί. Γνωρίζει τι δεν θέλει. Τι λοιόν δεν ειθυμεί η Νέα Τάξη; Την λαϊκή αντίδραση, ου της δημιουργεί ρόβλημα. Εδώ αναζητούμε έναν ρόλο για το ΚΚΕ. Το ΚΚΕ στα χρόνια της "νομιμότητας" εξειδικεύτηκε στο να διοργανώνει διαμαρτυρίες και λαϊκές κινητοοιήσεις. Θεωρητικά "ξέχασε" την ένολη εανάσταση και με τα μέσα της δημοκρατίας "αειλούσε" με τη λαϊκή αντίδραση. Αυτή η εξειδίκευσή του είναι το σημερινό του κεφάλαιο.

Πώς είναι αυτό χρήσιμο στους φασίστες ιμεριαλιστές; Βγαίνει στους δρόμους, για ό,τι θα ήθελε να βγει και στον χρόνο ου θα ήθελε να το κάνει και ο ελληνικός λαός. Εειδή όμως βγαίνει ρώτο, αναγκάζει τους Έλληνες να κάθονται στα σίτια τους. Δεν θέλουν οι Έλληνες ν' ακολουθήσουν το ΚΚΕ, ακόμα κι όταν αυτό το οοίο ισχυρίζεται είναι σωστό. Δεν τους ενδιαφέρει τι λέει. Το αντιαθούν, εειδή το λέει το ΚΚΕ. Αυτό είναι το μυστικό της εξυηρέ­τησης ου κάνει στους φασίστες.

Ενοχλείται ο ελληνικός λαός για τη λεηλασία της ατρίδας του; Πριν βγει ο ίδιος στους δρόμους, βγαίνει το ΚΚΕ. Ενοχλούνται οι εργαζόμενοι για την οικονομική ολιτική; Πριν βγουν αυτοί στους δρόμους, βγαίνει το ΚΚΕ. Αυτό γίνεται σε όλα τα είεδα. Δεν υάρχει Έλληνας, ου να μην ήθελε να διαδηλώσει κατά των Αμερικανών στη διάρκεια των βομβαρδισμών της Σερβίας. Πώς όμως θα βγει να διαμαρτυρηθεί έξω αό την αμερικανική ρεσβεία, όταν οι ΚΚΕδες είναι ήδη είναι σκαρφαλωμένοι στα κάγκελά της;

Αυτό είναι ου βολεύει τόσο τους τοικούς φασίστες όσο και τους ιμεριαλιστές. Ολόκληρη η Ελλάδα "βράζει" με τα καμώματά τους, αλλά αυτοί δεν έχουν ανάγκη να δικαιολογήσουν τίοτε, γιατί το ΚΚΕ τους ροσφέρει το άλλοθι. Το άλλοθι να αρουσιάζουν μέσω της ροαγάνδας την κατάσταση όως τους βολεύει. Κόβουν τους μισθούς των εργαζομένων και διαλύουν τα κράτη των λαών; Ποιοι αντιδρούν; Λίγοι κομμουνιστές. Αυτοί, για λόγους ιδεολογίας, θα αντιδρούσαν ό,τι και να κάναμε. Άρα; Άρα ο ελληνικός λαός είναι "μαζί" μας. Άρα μορούν να κοούν οι συντάξεις. Άρα μορεί να άει ο Πρωθυουργός, χωρίς να φοβάται και να υογράψει τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Αυτός είναι ο ρόλος του ΚΚΕ. Ο "διαφορετικός", ου ενδιαφέρεται για τα "κοινά" των υολοίων. Ο βαριά άρρωστος με την εμμονή για τα κοινά των "άλλων". Ο ρόλος του είναι αλός. Είναι σαν να έχεις ένα κάστρο ευάλωτο σε ειθέσεις και το οοίο εριβάλλεται αό μια τάφρο νερού. Όταν θέλεις να ααγορεύσεις την είσοδο του κόσμου σ' αυτό, ροσαθείς να εκμεταλλευτείς την "τάφρο", ριν αναγκαστείς να δώσεις μάχη ρο των υλών. Πρέει να σταματήσεις τις διαμαρτυρίες του κόσμου στην "τάφρο" των δρόμων ριν φτάσει ο κόσμος έξω αό τα κυβερνητικά κτίρια κι αναγκαστείς να χρησιμοοιήσεις δυνάμεις καταστολής.

Τι κάνεις σ' αυτήν την ερίτωση; Τι κάνεις, όταν δεν θέλεις να μει ο κόσμος σε μια "τάφρο", ου μοιάζει με ισίνα και σε χωρίζει αό τους μαινόμενους ολίτες; Βάζεις αρακρατικούς "κροκόδειλους"; Όχι βέβαια, γιατί ο κόσμος ροκαλείται αό αυτούς και θα τους σκοτώσει. Τι κάνεις; Το ιο έξυνο. Βάζεις έναν ασθενή του AIDS, ου αιμορραγεί μέσα στην "τάφρο" και δεν μαίνει κανένας άλλος. Βάζεις κάοιον, ου μορεί εμφανώς να "μολύνει" τα νερά. Οι υόλοιοι θα "λιώνουν" αό τα ροβλήματα, αλλά δεν θα λησιάζουν το "κάστρο". Θα υοφέρουν, αλλά δεν θα τολμούν να μουν στην αμυντική "τάφρο".

Αυτός είναι ο ρόλος του ΚΚΕ και μ' αυτόν τον τρόο ειτυγχάνεται ένα αοτέλεσμα, το οοίο δεν θα μορούσαν να ειτύχουν ούτε με στρατιές ΜΑΤ. Εειδή κινητοοιείται άντα ρώτο το ΚΚΕ, δεν κινητοοιείται κανένας άλλος. Άλλος εειδή το αεχθάνεται, άλλος εειδή το φοβάται, δεν ηγαίνει να διαδηλώσει τις αόψεις του. Ένας ρόλος αθητικός, ο οοίος δεν ααιτεί τίοτε αραάνω αό μια συνεχή αρουσία και "ενδιαφέρον" για τα κοινά. Γι' αυτόν τον λόγο, κάθε φορά ου κινείται το ΚΚΕ, ροστατεύεται αό ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Το ΚΚΕ είναι ολύτιμο για τους ιμεριαλιστές και γι' αυτό το ροστατεύουν με τα όλα. Αυτός είναι ο νέος του ρόλος. Καλεί τον λαό για "μάνιο", ενώ γνωρίζει ότι ο λαός το αεχθάνεται και δεν το ακούει.

Όμως, για τις ανάγκες αυτού του νέου ρόλου το ΚΚΕ θα έρεε για άλλη μια φορά ν' αλλάξει τα χαρακτηριστικά του. Τότε αοφασίστηκε να άρει τα χαρακτηριστικά της νυν γραμματέως του. Ποια ήταν αυτά τα χαρακτηριστικά; Τα χαρακτηριστικά του ΤΙΠΟΤΕ, το οοίο όμως το βρίσκεις αντού μροστά σου. Του ΤΙΠΟΤΕ, το οοίο αντιροσωεύει ένα μοντέλο ου έχει αοτύχει και δεν τρομάζει λέον κανέναν. Του ΤΙΠΟΤΕ, ου αό τη φύση του δεν ροκαλεί, αλλά ου είναι χρήσιμο για κάοιους αλά να υάρχει και να αρευρίσκεται όου τους βολεύει.

Αλά είναι τα ράγματα. Ποιος μορεί να δώσει σημασία στο ΤΙΠΟΤΕ; Ποιος δίνει σημασία στις αντιιμεριλιστικές "κορώνες" του ΚΚΕ τη στιγμή ου τα κομμουνιστικά καθεστώτα καταδικάζονται σε όλα τα μήκη και τα λάτη του Πλανήτη για εγκλήματα κατά της ανθρωότητας. Ποιος δίνει σημασία στις ολιτικές ροτάσεις του ΚΚΕ, όταν τα κομμουνιστικά καθεστώτα έχουν αοτύχει αντού στον κόσμο; Ποιος δίνει σημασία στις καταγγελίες του ΚΚΕ για τη διαφθορά, όταν όλα τα κομμουνιστικά κόμματα έχουν γίνει ΜΑΦΙΕΣ στο ρώην Ανατολικό Μλοκ. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για ένα φλύαρο και άρα για ένα ακίνδυνο ΤΙΠΟΤΕ.

Δεν μορεί ο εθαμένος να κατηγορεί ακόμα και τον ιο "άρρωστο" ζωντανό γι' αοτυχία. Όταν αφήνεται να το κάνει και δεν το αίρνουν με τις κλοτσιές, σημαίνει ότι υάρχει αιχνίδι. Αυτό το αιχνίδι αίζει το ΚΚΕ. Αυτό ληρώνεται να κάνει αό την εξουσία. Γι' αυτό ροστατεύεται αό τους ιμεριαλιστές. Για να μορεί να το κάνει. Έχουν ανάγκη οι Αμερικανοί να έχουν αέναντί τους "εθαμένους", γιατί φοβούνται τους "ζωντανούς". Για την εξυηρέτηση αυτού του νέου ρόλου του ΚΚΕ ειλέχθηκε η Πααρήγα ως γραμματέας του κόμματος.

Η γυναίκα αυτή είναι ραγματικά ένα ΤΙΠΟΤΕ και το σημαντικότερο είναι ότι μοιάζει με ΤΙΠΟΤΕ. Είναι μια γυναίκα ου "υνωτίζει" ακόμα κι αυτούς ου έχουν λόγους να μισούν το ΚΚΕ. Δεν μορεί να σε ροκαλέσει για ν' αντιδράσεις. Είναι μια γυναίκα, ου ραγματικά δεν έχει κανένα ουσιαστικό ροσόν σε κανέναν τομέα. Αν δηλαδή υήρχε Δημιουργός, ου έδινε ο Ίδιος ως φυσικό ρόσωο τα χαρακτηριστικά στους ανθρώους, η Αλέκα θα νομιμοοιούνταν να του κάνει μήνυση.

Το σημερινό ΚΚΕ μοιάζει μ' αυτήν. Σε έναν κόσμο στον οοίο ο κομμουνισμός έχει καταρρεύσει και έχει καταδικαστεί για εγκλήματα κατά της ανθρωότητας, αυτό εξακολουθεί να υάρχει και να συμμετέχει στις εκλογές —με τα ααξιωμένα σύμβολά του— αράνομα, γιατί κανένας δεν το καταδιώκει με βάση τη νομιμότητα. Εξακολουθεί και εισράττει αράνομα τις κρατικές ειδοτήσεις και κανένας δεν δείχνει να ενοχλείται. Γιατί; Γιατί μοιάζει με την Αλέκα.

Ποιος άνθρωος, αν είχε γειτόνισσα μια γυναίκα σαν την Αλέκα, θα την κατήγγειλε στην ολεοδομία, αν αυτή ειχειρούσε να κάνει αράνομο ανωσήκωμα; Τη θεωρείς τόσο "καμένη", ου δεν θέλεις καν να την καταγγείλεις. Δεν θεωρείς ανθρωινό να αδικήσεις αραάνω αυτό το οοίο είναι "άνωθεν" αδικημένο. Είναι η αόλυτη ενσάρκωση αυτού ου ο λαός εριγράφει ως "κρίμα αό τον Θεό". Το θεωρείς ύβρη να "τιμωρήσεις" έναν άνθρωο σαν την Αλέκα. Αυτό συμβαίνει και με το ΚΚΕ. Κανείς δεν αντιδρά, γιατί αλούστατα είναι ένα ΤΙΠΟΤΕ. Είναι το υό "σήψη" ελληνικό "χέρι" ενός σοβιετικού οργανισμού, ου "έθανε". Δεν υάρχει. Αλά αρευρίσκεται. Σ' αυτό το σημείο αοδεικνύεται ευφυής η ειλογή της Αλέκας. Της σταλινικής του αρελθόντος Αλέκας. Δεν ροκαλεί, αλλά αίζει καλά τον ρόλο της.

Αυτόν τον ρόλο δεν μορεί να τον αίξει κανένας άλλος. Αν για αράδειγμα έφευγε η Αλέκα αό τη θέση της και έμαινε σ' αυτήν ένας "φέρελις" και νέος ΚΚΕς, όως ο Μογιόουλος, είναι βέβαιον ότι το ΚΚΕ δεν θα άντεχε ούτε μια εβδομάδα. Ο κόσμος θα ααιτούσε τα νόμιμα και άρα αρχικά τη μη χρηματοδότησή του και στη συνέχεια τη διάλυσή του. Θα αρκούσε μια φορά να άνοιγε το στόμα του ο ρώην Κνίτης και μέσα σε λίγο καιρό οι ΚΚΕδες όχι αλά δεν θα έβγαιναν για κινητοοιήσεις με τα λάβαρά τους, αλλά θα τα έκρυβαν, για να μην έσουν θύματα ανασκολοισμού. Όχι μόνον δεν θα έμαιναν μροστά στις ορείες, αλλά θα έτρωγαν ξύλο στους δρόμους. Μόνον η Αλέκα μορεί στη σύγχρονη εοχή να εξασφαλίσει την ειβίωση του ΚΚΕ. Γιατί; Γιατί του ροσδίδει τα χαρακτηριστικά της. Τα χαρακτηριστικά του ΤΙΠΟΤΕ.

Η Αλέκα μορεί να κάνει και να λέει ό,τι θέλει και να μην υάρχουν αντιδράσεις. Πρόσφατα αοκαλύφθηκε ότι η ηγέτης του ΚΚΕ σούδασε την κόρη της στο Αμερικανικό Κολέγιο. Αν αυτό το έκανε οοιοσδήοτε άλλος μεγαλόσχημος ΚΚΕς, θα έεφταν όλοι άνω του για να τον κατασαράξουν. Δεν αντέδρασε κανένας. Γιατί; Γιατί το έκανε η κακομοίρα η Αλέκα.

Μορεί να λέει ό,τι βολεύει το σύστημα και να μην υάρχουν αντιδράσεις. Πρόσφατα είε το ανέκδοτο της δεκαετίας και κανένας δεν αντέδρασε. Ποιο ήταν αυτό το ανέκδοτο; Ότι το ΚΚΕ δεν θέλει έλεγχο στα οικονομικά του αό το κράτος, γιατί δεν έχει εμιστοσύνη στο σύστημα. Τα χρήματα όμως του συστήματος τα αίρνει. Αν αυτό το έλεγε οοιοσδήοτε άλλος μεγαλόσχημος ΚΚΕς, θα έεφταν και άλι άνω του για να τον κατασαράξουν. Δεν αντέδρασε κανένας. Γιατί; Γιατί το είε η κακομοίρα η Αλέκα.

Αυτή είναι η γενική γραμματέας του ΚΚΕ και γι' αυτό ειλέχθηκε να ηγηθεί του ΚΚΕ. Του δίνει τα χαρακτηριστικά της. Ό,τι και να ει και ό,τι και να κάνει το ΚΚΕ, δεν σημαίνει τίοτε, γιατί είναι το ΤΙΠΟΤΕ. Αυτό ακριβώς είναι το ειθυμητό της λειτουργίας για τους φασίστες. Του δίνουν τη δυνατότητα να λέει τα σωστά και άρα ό,τι αειλεί το σύστημα, για να τα ακυρώνουν. Για να μην τα κάνουν ειλογή των ολιτών. Γιατί; Γιατί τα λέει το ΚΚΕ. Του δίνουν τη δυνατότητα να κάνει τα σωστά και άρα να κινητοοιείται εναντίον του συστήματος, για να τα ακυρώσουν. Για να μην κάνουν την αντίδραση ειλογή των ολιτών. Γιατί; Γιατί τα κάνει το ΚΚΕ.

Αυτό είναι το ΚΚΕ της Αλέκας. Πιθανολογούμε γι' αυτήν ότι θα έχει την ίδια "ορεία" με τον ροκάτοχό της. Μια ζωή στο ψέμα έζησε και με το ψέμα θα "ταξιδέψει" και στο μεγάλο ταξίδι. Όως ο Χαρίλαος έζησε μέσα στον ψέμα, όταν μια ζωή έκανε τον καετάνιο ενώ ήταν χαφιές, έτσι και η Αλέκα ζει σε ένα ανάλογο ψέμα, όταν αριστάνει την εργαζόμενη, ενώ σούδαζε την κόρη της με τα αιδιά του Λάτση και του Βαρδινογιάννη.

Όως ο Χαρίλαος "έφυγε" με το ψευδώνυμο "Καετάν Γιώτης" κάως έτσι θα φύγει και η Αλέκα. Ποιος ξέρει. Μορεί στο δικό της μνήμα να μην γράφουν ότι υήρξε γενική γραμματέας του ΚΚΕ. Μορεί να γράφουν ότι ήταν η "Μητέρα της Χρονιάς" για κάοιο σχολικό έτος του Κολεγίου Αθηνών. Οι συνωμοτικοί κανόνες άντα ρέει να εφαρμόζονται αό τα στελέχη του.

Αυτή είναι η ιστορία του φασιστικού ΚΚΕ στην Ελλάδα. Έτσι "φαίνεται" αό τη δική του λευρά η συμμετοχή του στον ελληνικό φασισμό. Μια συμμετοχή, την οοία ο καθένας μορεί να τη διαιστώσει με ένα αλό έρασμα αό το "φρούριο" του Περισσού.

 

 

 

Η τελευταία ροδοσία του ΚΚΕ.

 

Για λόγους, οι οοίοι δεν είναι του αρόντος να αναλυθούν, θα ούμε ότι η Νέα Τάξη Πραγμάτων έχει βάλει στο "στόχαστρό" της τους Ολυμιακούς Αγώνες. Θέλει να τους υοβαθμίσει ως ολιτισμικό γεγονός αγκοσμίου βεληνεκούς, γιατί αντιλαμβάνεται την αειλή όλων εκείνων των ιδεωδών, τα οοία αυτοί αντιροσωεύουν. Σε μια ενιαία αγκόσμια τάξη ραγμάτων δεν θα ήθελε να έρθει σε σύγκρουση με τις αρχές και τις αξίες ενός ολιτισμού, ο οοίος διαχρονικά υερασίζεται τον άνθρωο.

Αυτοί λοιόν αοφάσισαν να κάνουν κακό στους Ολυμιακούς Αγώνες και βρήκαν την ευκαιρία να τους "λερώσουν" με το θέμα του ντόινγκ. Το ντόινγκ, το οοίο οι ίδιοι ροκάλεσαν. Οι δικές τους "αγωνίες" για διάκριση δημιούργησαν την ανάγκη του ντόινγκ και τα δικά τους εργαστήρια αρασκεύασαν τα εικίνδυνα φάρμακα. Οι ίδιοι, δηλαδή, ου καταγγέλλουν τη "νοθεία" του Ολυμιακού Πνεύματος, είναι οι ίδιοι ου την ροκάλεσαν.

Σ' αυτήν την εριέτεια αρέσυραν και την Ελλάδα. Η Ελλάδα, ου θα έρεε να είναι η τελευταία χώρα στον κόσμο ου θα αοτολμούσε κάτι τέτοιο. Είναι η μόνη χώρα στον κόσμο, η οοία στο ιο λαμρό και υερεθνικό συμβάν αγκοσμίως έχει εθνικά συμφέροντα. Η χώρα με της οοίας τη σημαία "ανοίγουν" οι Ολυμιακοί Αγώνες και με τον δικό της εθνικό ύμνο "κλείνουν". Αυτή η χώρα με τα τόσο μεγάλα εθνικά συμφέροντα σ' αυτήν την υόθεση "κατάφερε" κι έμλεξε στην υόθεση "ντόινγκ". Η ηλιθιότητα των αραγόντων της έιασε την κορυφή.

Αυτήν την εμλοκή της ροσάθησαν να εκμεταλλευτούν οι φασίστες, ροκειμένου να κάνουν κακό στους Ολυμιακούς Αγώνες και βέβαια στην ίδια την Ελλάδα. Για κάοιον ου έχει γνώσεις —και οι φασίστες έχουν— είναι δεδομένο ως, όταν θέλεις να δημιουργήσεις μέγα ρόβλημα σε κάοιον λαό, το καταφέρνεις καλύτερα όταν το ροκαλείς εκ των έσω. Οι φασίστες δηλαδή έρεε να βρουν αυθεντικούς Έλληνες, για να ροκαλέσουν μεγάλη ζημιά σ' αυτό το ζήτημα. Όταν γνωρίζει κάοιος όσο σημαντικοί είναι οι Ολυμιακοί Αγώνες για τους Έλληνες ως λαό, αλλά και για τον κάθε Έλληνα ξεχωριστά, φαντάζεται ότι αυτό είναι αό δύσκολο ως αίθανο να συμβεί. Είναι όμως τέτοιο;

Υάρχουν Έλληνες, ου να μορούν να εξυηρετούν τους φασίστες εις βάρος των Ελλήνων; Υάρχουν Έλληνες, ου να στρέφονται άμεσα και αοτελεσματικά εναντίον των ίδιων των ελληνικών συμφερόντων; Η ιστορία δείχνει ότι υάρχουν. Το Μακεδονικό Ζήτημα, για αράδειγμα, ου αειλεί να τινάξει στον αέρα την Ελλάδα, δεν είναι ένα ρόβλημα, το οοίο αφορά τους Έλληνες στο σύνολό τους; Ποιοι το δημιούργησαν; Ποιοι του έδωσαν την εικινδυνότητα ου έχει σήμερα;

Κανένας Τίτο και κανένας Γκρουέφσκι δεν μορεί να το κάνει αυτό εκ των έξω. Αό "μέσα" δημιουργούνται τα ροβλήματα. Το ΚΚΕ δεν ήταν αυτό το οοίο έδωσε σε όλους αυτούς το δικαίωμα να το εκμεταλλεύονται; Το ΚΚΕ δεν ήταν αυτό το οοίο ρώτο αναγνώρισε την ύαρξη μακεδονικής μειονότητας και άρα την ανάγκη εθνικής αυτοδιάθεσης των Μακεδόνων; Αυτό δεν έσασε το κοινό ελληνικό "μέτωο";

Γιατί το έκανε αυτό; Γιατί αυτό εξυηρετούσε τους φασίστες, ου ήταν τα αφεντικά του. Τα ίδια αυτά αφεντικά δεν είναι εκείνα ου σήμερα ροσαθούν να "σκοτώσουν" τους Ολυμιακούς Αγώνες; Άρα, αν υοθέσουμε ότι αυτός ο στόχος τους διευκολύνεται αό μια "ελληνική" βοήθεια, δεν θα ειχειρούσαν να την άρουν; Αό οιον θα τη ζητούσαν; Αό αυτόν ου γνωρίζουν ότι θα τους τη δώσει, αραβλέοντας ότι είναι Έλληνας. Άρα; Άρα θα τη ζητούσαν αό το ΚΚΕ. Έτσι ακριβώς και έγινε. Την εομένη του σκανδάλου του ντόινγκ και ενώ όλοι οι Έλληνες καταδίκαζαν το σκάνδαλο, αγωνιώντας για το κύρος των Ολυμιακών Αγώνων και το κύρος της ατρίδας τους, ήρε θέση το ΚΚΕ.

Τι είε; Ακριβώς ό,τι συνέφερε τους φασίστες και αειλεί τα ελληνικά συμφέροντα. Δεν βγήκε να υοστηρίξει τους Αγώνες και να καταγγείλει αοκλειστικά και μόνον την αλητεία των ντοαρισμένων και των ντοαριστών, όως έκαναν όλοι οι υόλοιοι ολιτικοί φορείς. Δεν βγήκε να ροστατεύσει τους Ολυμιακούς Αγώνες, στρεφόμενο εναντίον της αλητείας. Στράφηκε αευθείας εναντίον των Ολυμιακών Αγώνων. Πρότεινε την αοδέσμευση της ίδιας της Ελλάδας αό την ιδέα των Ολυμιακών Αγώνων. Δια στόματος Πααρήγα ακούστηκε αό ελληνικά χείλη ό,τι ακριβώς ήθελαν να ουν οι φασίστες, αλλά δεν τους συνέφερε να το ουν οι ίδιοι.

Τι υοστήριξε; Ότι "το θέμα είναι ότι τέλειωσε ο ρόλος και η όοια αξία κρατούσαν οι Ολυμιακοί Αγώνες" και ρότεινε "να αοδεσμευτούμε αό αυτόν τον θεσμό". Η κυρία Πααρήγα κατέληξε δηλαδή στο συμέρασμα ότι οι Ολυμιακοί Αγώνες έχουν χάσει το νόημά τους και ως εκ τούτου ρέει να σταματήσουν. Ταυτόχρονα, ξεερνώντας και τον εαυτό της, κατέληξε στο συμέρασμα ότι "συμφέρει" την Ελλάδα να αοδεσμευτεί αό αυτόν τον θεσμό. Δημιούργησε δηλαδή "ροηγούμενο", όως κάοιος άλλος ροκάτοχός της δημιούργησε "ροηγούμενο" και για το μακεδονικό ζήτημα. Αυτό ήταν το ζητούμενο. Στο μέλλον οι κατήγοροι των Ολυμιακών Αγώνων θα έχουν τη δυνατότητα να εικαλούνται και ανάλογες ελληνικές θέσεις.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τη μεθόδευση; Έβαλαν και άλι το σταλινικό ΤΙΠΟΤΕ να ει το σημαντικό γι' αυτούς, χωρίς να ροκληθούν αντιδράσεις. Χωρίς αντιδράσεις έχουν δημιουργήσει ένα ελληνικό "ροηγούμενο", το οοίο στο μέλλον είναι βέβαιον ότι θα το χρησιμοοιήσουν εις βάρος τόσο των Ολυμιακών Αγώνων όσο και της Ελλάδας. Η κυρία Πααρήγα έβαλε εναντίον των Ολυμιακών Αγώνων. Η αόλυτη τραγική ειρωνεία. Ένας άνθρωος οριακά δύσμορφος στράφηκε ευθέως κατά της γιορτής της ανθρώινης "ομορφιάς". Ένας άνθρωος οριακά δογματικός φασίστας στράφηκε ευθέως κατά της γιορτής της ισότητας και άρα και της δημοκρατίας. Ένας άνθρωος οριακά κακός Έλληνας στράφηκε ευθέως κατά των ελληνικών συμφερόντων, τα οοία εξυηρετούνται σ' αυτήν τη γιορτή.

Αυτή είναι η Πααρήγα. Αυτό είναι το ΚΚΕ. Πάντα ροδοτικό, άντα "αέναντι" αό τον ελληνισμό και άντα αδίστακτο. Πάντα "υοχείριο" των κάθε είδους φασιστών. Η αόλυτη δικαίωση του ρητού ότι ο ροδότης είναι άντα ροδότης. Δεν αλλάζει. Όμως, ιστεύουμε ότι αυτή θα είναι και η τελευταία φορά ου το ΚΚΕ έχει τη δυνατότητα να ροδώσει τους Έλληνες.

Είμαστε βέβαιοι ότι στο άμεσο μέλλον το ΚΚΕ θα κληθεί να δώσει εξηγήσεις για ολλά ράγματα. Ακόμα και για το "ανέκδοτο" της γραμματέως του. Της κρατικοδίαιτης γραμματέως, ου δεν "εμιστεύεται" το σύστημα, για να του αραδώσει τον έλεγχο των οικονομικών του κόμματός της. Δεν το εμιστεύεται, για να του ανοίξει τις όρτες του φαραωνικού "Σιτιού του Λαού". Δεν το εμιστεύεται, για να του ειτρέψει να ατήσει στις αχιές κόκκινες μοκέτες του.

Τι φοβάται το ΚΚΕ και δεν ειτρέει τον έλεγχο των οικονομικών του; Να υοθέσουμε εμείς; Κατά τη γνώμη μας φοβάται ότι θα αοκαλυφθεί ο ροδοτικός του ρόλος. Φοβάται ότι θα αοκαλυφθεί ως έχει άρει βρόμικα χρήματα αό ντόια και ξένα κέντρα εξουσίας, τα οοία είναι γνωστά για τον ανθελληνισμό τους. Όταν είναι δεδομένο ότι όλα τα κομμουνιστικά κόμματα των βαλκανικών χωρών έχουν άρει χρήματα αό ιδρύματα τύου Σόρος, για να "ροσαρμοστούν" στην Νέα Τάξη, είναι βέβαιον ότι στο ίδιο ρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης έχει μει και το ΚΚΕ. Έρεε —για ολλούς λόγους— το ΚΚΕ να έχει τα χρήματα να ροσαρμόσει την εικόνα του στην Νέα Τάξη.

Βρωμάει η "συμφωνία" Μητσοτάκη με τον Φλωράκη στο διάστημα της αγωνίας του ΚΚΕ για ειβίωση. "Βρωμάει" ακόμα ερισσότερο, αν θυμηθεί κάοιος ότι εκείνη την εοχή το σκάνδαλο Κοσκωτά ταλάνιζε την ελληνική ολιτική σκηνή και το ΚΚΕ ήταν μλεγμένο σ' εκείνο το σκάνδαλο. Μλεγμένο με εκατοντάδες εκατομμύρια σε μια εοχή ου τα εκατομμύρια είχαν αξία.

Είναι βέβαιον ότι κάοιοι θα ήθελαν να το "διευκολύνουν", για να έχουν στοιχεία αυτού του είδους, ώστε να μορούν να εκβιάζουν το ΚΚΕ και να το ειθαρχούν. Εκεί ιστεύουμε ότι υάρχει φόβος για το ΚΚΕ. Φοβούνται έναν έλεγχο, ου θα τους βρει με ξένα και βρόμικα χρήματα. Με χρήματα εκείνων, ου λεηλάτησαν την Ελλάδα. Με χρήματα των εχθρών της Ελλάδας.

Εύλογα σ' αυτό το σημείο ο αναγνώστης θ' αναρωτηθεί για το κόστος ου ρέει να λη­ρώ­σει το ΚΚΕ, για ν' αναλάβει αυτούς τους ρόλους. Το ιδεολογικό κόστος. Στην ραγματικότητα δεν έχει κόστος. Γιατί; Γιατί για το ΚΚΕ ροηγούνται τα συμφέροντα της ιδεολογίας αό αυτά της ατρίδας. Το ΚΚΕ και το δόγμα του είναι αόλυτα εχθρικό αέναντι στον ελληνισμό. Είναι εχθρικό, γιατί ο ελληνισμός, σε ερίτωση εικράτησής του, εξοντώνει τον κομμουνισμό.

Ο ελληνισμός του ιδιοκτήτη Οδυσσέα μισεί τα κολχόζ του Στάλιν και ως εκ τούτου συμβαίνει και το αντίθετο. Ο ελληνισμός του αντιδραστικού Αχιλλέα μισεί την άκαμτη εξουσία του Στάλιν και ως εκ τούτου συμβαίνει και το αντίθετο. Τόσο ο Οδυσσέας όσο και ο Αχιλλέας, αν ζούσαν σε κομμουνιστικό σύστημα, θα ήταν "ειφανείς" έγκλειστοι στα γκουλάγκ. Τόσο ο Οδυσσέας όσο και ο Αχιλλέας, αν συμμετείχαν σε εμφύλιο, θα ήταν "αέναντι" στους Ζαχαριάδηδες και στους Βαφειάδηδες. Αναγκαστικά, εφόσον οι ολιτισμικές τους ειλογές είναι εχθρικές ρος τις κομμουνιστικές. Ο ελληνισμός είναι χειρότερος εχθρός για τον κομμουνισμό α' ό,τι είναι ο συμβατικός χριστιανικός καιταλισμός.

Ο συμβατικός χριστιανικός καιταλισμός είναι όμοιος με τον κομμουνισμό στην ιδιοσυχνότητά του. Αυτά είναι όμοια μεταξύ τους σκληρά βαρβαρικά συστήματα σιωνιστικής εμνεύσεως. Στον τρόο λειτουργίας τους είναι αόλυτα ίδια. Δογματικά και φασιστικά είναι καί τα δύο. "Ιερές Εξετάσεις" και ομαδικές "κολάσεις" έχουν καί τα δύο. Διαφέρουν μεταξύ τους στην ταυτότητα αυτού ου "δικαιούται" να ελέγχει το κεφάλαιο, ροκειμένου να ασκεί με τον ίδιο τρόο την ίδια εξουσία.

Μόνον σ' αυτό διαφέρουν. Στο οιος ταξικά έχει δικαίωμα να διαχειρίζεται το κεφάλαιο και άρα να καρώνεται τα κέρδη του. Δεν διαφέρουν στην αθλιότητα και τη σκληρότητα της διαχείρισης του κεφαλαίου. Οι καιταλιστές θέλουν μέσα αό τη σκληρή κι αάνθρωη διαχείριση να ηγαίνουν τα κέρδη του κεφαλαίου στους ιδιοκτήτες του και δεν τους ενδιαφέρει αν οι υόλοιοι άνθρωοι αλά ειβιώνουν στα όρια της εξαθλίωσης. Οι κομμουνιστές θέλουν με την ίδια σκληρή διαχείριση να ηγαίνουν όλα τα κέρδη στους διαχειριστές, εφόσον το κεφάλαιο "ανήκει" στον λαό. Στον λαό, ου, όταν εινάει και διαμαρτύρεται, εύκολα ηγαίνει "διακοές" στα γκουλάγκ.

Για τους ΚΚΕδες δηλαδή η συμμαχία με τους καιταλιστές εις βάρος του ελληνισμού δεν αοτελεί κάοια μορφή ιδεολογικής θυσίας. Ακόμα και τη σημερινή άθλια Νέα Τάξη, με την οοία συνεργάζονται οι ΚΚΕδες, τη θεωρούν συμφερότερη για τους ίδιους α' ό,τι θεωρούν τον ελληνισμό. Τουλάχιστον μέσα σ' αυτήν —και εξαιτίας της αθλιότητάς της— οι ίδιοι ειβιώνουν. Εενδύουν στο γεγονός ότι μορεί να της είναι χρήσιμοι. Μορεί ιδεολογικά να τη μισούν, αλλά μισούν ερισσότερο την ελληνική κοσμοθεωρία και τους δημιουργούς της.

Είναι οι μόνοι Έλληνες ολίτες, ου είναι συνειδητά ανθέλληνες. Ιδεολογικά ανθέλληνες. Ανθέλληνες, όχι όως το αντιλαμβάνεται στο γραφικό είεδο ένας εθνικιστής "ατριώτης", αλλά στο ολιτισμικό είεδο. ς εκ τούτου, λόγω δόγματος, είναι μέσα στα λαίσια της ιδεολογίας τους να δράσουν εναντίον μιας εχθρικής γι' αυτούς ολιτισμικής ειλογής. Είναι μέσα στα λαίσια της ιδεολογίας τους να συνάψουν συμμαχία με κάοιους εχθρούς τους εναντίον κάοιων άλλων. Αν τώρα κατορθώνουν και ληρώνονται γι' αυτό το οοίο έτσι κι αλλιώς θέλουν να κάνουν, τόσο το καλύτερο για τους ίδιους. Σχεδόν ιδανικό.

Αλά είναι τα ράγματα. Όσο εικίνδυνος και εχθρικός είναι ο ελληνισμός για τον χριστιανισμό, άλλο τόσο —αν όχι ιο ολύ— είναι και για το κομμουνιστικό δόγμα. Όσο ενοχλεί τον κομμουνισμό ο χριστιανικός καιταλισμός, άλλο τόσο και ίσως ερισσότερο τον ενοχλεί και ο ελληνικός. Γι' αυτόν τον λόγο όου τον βρουν ροσαθούν να του κάνουν ζημιά. Όου μορούν, όως μορούν και με όσα μέσα διαθέτουν.

Δεν είναι δηλαδή ιδεολογικά "άστοχες" οι ειθέσεις του ΚΚΕ ρος τους Ολυμιακούς Αγώνες. Δεν στερούνται ιδεολογικού "εριεχομένου" οι ροδοτικές θέσεις του στο "Μακεδονικό Ζήτημα". Όου μορούν ροσαθούν να κάνουν ζημιά στον ελληνισμό. Ειτίθενται ακόμα και στα σύμβολά του. Στα ιο λαμερά σύμβολά του. Δεν "αοάτησαν" αό άγνοια στα ιερά του ελληνισμού, όταν κρέμασαν κομματικό ανό στον ιερό βράχο της Ακρόολης. Το ίδιο κάνουν αντού.

Οι ΚΚΕδες είναι οι ρώτοι και οι μόνοι Έλληνες, ου "καλλιέργησαν" την άοψη ότι ο Αλέξανδρος ήταν ένας αό τους ιο ειφανείς σφαγείς των λαών. Για τα αιδιά του Στάλιν των "δημοκρατικών" γκουλάγκ ο Αλέξανδρος ήταν ένας κοινός φονιάς των λαών. Αυτοί τον κατηγορούν μόνιμα και μάλιστα μέσα στην ίδια του την ατρίδα.

Άνθρωοι όλων των εθνικοτήτων θαυμάζουν τον Αλέξανδρο και τον θεωρούν εκ των βασικών θεμελιωτών του δυτικού ολιτισμού και οι ΚΚΕδες τον θεωρούν αλά έναν ακόμα ιμεριαλιστή ανάμεσα σε ολλούς άλλους. Έναν ιμεριαλιστή, ο οοίος ήταν αλά ιο ονηρός αό τον Ταμερλάνο ή τον Αττίλα. Εί αιώνες ο Αλέξανδρος θαυμαζόταν ως ήρωας των άντων και αόλυτο ανδρικό ρότυο και μόνον στον αιώνα της κομμουνιστικής "άνθησης" άρχισε να διαχέεται η αμφισβήτηση ακόμα και του ανδρισμού του.

Όταν ακόμα κι αυτά δεν φτάνουν, για να "ξηλώσουν" τη φήμη του αό τη μνήμη των ανθρώων, τον λοιδορούν, χρησιμοοιώντας ααξιωτικούς όρους. Ο διαδεδομένος στο internet γελοίος όρος "Μεγαλέκος" είναι εφεύρημα ΚΚΕδων. Εκεί φτάσαμε. Ο ιο λαμερός και γενναίος άνδρας του ιο λαμερού ολιτισμού στην ανθρώινη ιστορία να έφτει θύμα είθεσης αό τα "τρωκτικά" του εβραιομαρξιστικού "βόθρου".

Εκείνος, ου λατρεύτηκε αό τους λαούς ως Θεάνθρωος, να γίνεται "λεία" για κάοιους ου στη ζωή τους δεν κατάφεραν να γίνουν καν άνθρωοι, εριμένοντας αό Νικολάκηδες και Αλέκες να τους ουν ώς έρεε να ζήσουν. Γι' αυτόν τον λόγο θεωρούμε ότι το ΚΚΕ δεν έχει ρόβλημα να ειτίθεται στον ελληνισμό. Τον μισεί, όσο τον μισεί και η χριστιανική Νέα Τάξη. Άλλωστε δημιουργήματα Εβραίων είναι και τα δύο και συμλέουν στα βασικά τους χαρακτηριστικά. Το ένα το δημιούργησε ο Πέτρος και το άλλο ο Μαρξ.

 

 

Εισαγγελείς ɹριν ξεσάσει η Βία.

 

Το ρόβλημα αυτήν τη στιγμή με το ΚΚΕ είναι μεγάλο και αν δεν αντιμετωιστεί με τη δέουσα ροσοχή είναι βέβαιον ότι θα ροκαλέσει κοινωνικές συγκρούσεις. Όσο ερισσότερο διογκώνονται τα κοινωνικά ροβλήματα και φτάνει η κοινωνία στο οικονομικό αδιέξοδο, τόσο ιο κοντά είμαστε σ' αυτές τις συγκρούσεις. Τι σημαίνει ρακτικά αυτό; Ότι αργά αλλά σταθερά η κοινωνία φτάνει στο σημείο ου δεν θα αντέχει άλλο και θ' αναγκαστεί να βγει στους δρόμους για αντίδραση.

Όσο ερισσότερο θα "καίγεται", τόσο ιο κοντά θα λησιάζει στην "τάφρο" της διαμαρτυρίας. Στην "ισίνα", ου βρίσκεται ο "άρρωστος" και τη μολύνει με την αρουσία του, αοθαρρύνοντας τους υολοίους να μουν μέσα σ' αυτήν. Αναγκαστικά σε κάοια στιγμή και υό την ίεση των αναγκών του, ο κόσμος θα αναγκαστεί να "μει". Αυτό φοβόμαστε. Φοβόμαστε την ώρα ου ο λαός θ' αοφασίσει να μει στην "τάφρο" και τον "άρρωστο" αναγκαστικά θα τον αντιμετωίσει σαν "κροκόδειλο". Φοβόμαστε την ώρα ου ο "διαφορετικός" θα αντιμετωιστεί ως "εχθρός". Αυτό φοβόμαστε, γιατί κανένας δεν μορεί να γνωρίζει τι μορεί σημαίνει αυτή η αντιμετώιση.

Για όσο διάστημα η ίεση των κοινωνικών ροβλημάτων δεν είναι μεγάλη, ο "ασθενής" μολύνει την "τάφρο" της αντίδρασης, αλλά εισήμως δεν είναι εχθρός του λαού. Θα "καλεί" υοκριτικά τον λαό να μει μέσα σ' αυτήν, γνωρίζοντας ότι δεν έχει αήχηση. Αν συνεχιστεί όμως αυτή η κατάσταση, αναγκαστικά θα έρθουν σε σύγκρουση μεταξύ τους. Αναγκαστικά θα έρθουμε σ' αυτήν την κατάσταση, γιατί εκτός των άλλων είναι και αράνομη.

Τη φύση αυτής της αρανομίας δεν μορεί να την καταλάβει κάοιος χωρίς τη βοήθεια ενός "αραδείγματος". Εειδή υάρχουν ανόμοια ράγματα, τα οοία αρουσιάζονται σαν όμοια και λειτουργούν ιδιόμορφα, δεν μορεί κάοιος να καταλάβει τι συμβαίνει. Δεν μορεί να καταλάβει τον λόγο, για αράδειγμα, ου είναι αράνομο να αευθύνεται το ΚΚΕ στον λαό εκτός αό τους ΚΚΕδες. Δεν μορεί να καταλάβει τον λόγο ου είναι αράνομο να μαίνει το ΚΚΕ εικεφαλής των κοινωνικών αγώνων. Το θεωρεί κόμμα και άρα του αναγνωρίζει αυτό το δικαίωμα, αραβλέοντας ότι το ΚΚΕ είναι ταυτόχρονα και ιδεολογική αράταξη. Αυτές τις ιδιομορφίες δεν μορεί να τις καταλάβει ο ολίτης και γι' αυτό αγιδεύεται.

Αυτή η αγίδευση μορεί ρόσκαιρα να διευκολύνει το σύστημα στις ειδιώξεις του για έλεγχο της κοινωνικής αντίδρασης, αλλά μακρορόθεσμα μορεί να γίνει εικίνδυνη. Εικίνδυνη για όλους μας. Ο λαός καθηλώνεται στην αάθεια, αλλά μέσα σ' αυτήν την αάθεια συσσωρεύει οργή και μίσος. Εξαιτίας της άγνοιάς του μορεί να μην το στρέφει εναντίον των ραγματικών υευθύνων, αλλά το συσσωρεύει. Μορεί να μην καταλαβαίνει τι συμβαίνει και οιος ευθύνεται, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αισθάνεται την ασφυξία την οοία βιώνει. Συμιέζεται δηλαδή ένα "ελατήριο", το οοίο σε κάοια στιγμή δεν θα μορεί να συγκρατηθεί και θα σκοτώσει όοιον βρεθεί στην "ορεία" του.

Γι' αυτόν τον λόγο υάρχει ανάγκη να εριγράψουμε ένα αράδειγμα, για να κατανοήσει ο αναγνώστης ώς λειτουργούν τα διαφορετικά ράγματα. Πού όμως μορούμε να βρούμε ένα ανάλογο αράδειγμα; Στις θρησκείες. Οι ιδεολογικές αρατάξεις λειτουργούν όως οι θρησκείες. Είναι διαφορετικές μεταξύ τους, έχουν διαφορετικά δόγματα και λειτουργούν με διαφορετικό τρόο. Σε κάοια είεδα έχουν κοινές βάσεις και σε κάοια άλλα όχι.

Στην Ελλάδα, για αράδειγμα, όλοι οι ολίτες έχουν ελληνική υηκοότητα, αλλά δεν είναι όλοι χριστιανοί. Έλληνας είναι ο χριστιανός, Έλληνας είναι και ένας Μουσουλμάνος. Έλληνας είναι ο Αρχιείσκοος ως ηγέτης των χριστιανών και Έλληνας είναι ο Μουφτής ως ηγέτης των μουσουλμάνων. Το γεγονός όμως ότι όλοι αυτοί είναι Έλληνες ολίτες, δεν σημαίνει ότι δεν υάρχουν μεταξύ τους διαχωριστικά όρια. Όρια, τα οοία οτέ δεν αραβιάζονται, εφόσον συνδέονται με τη θρησκεία.

Αυτά τα όρια, όταν αραβιάζονται, άντα οδηγούν ρος την ένταση και για να αοφευχθούν άντα υάρχει εέμβαση της ολιτείας. Πώς θα φαινόταν σε κάοιον αν οι ηγέτες αυτών των όμοιων αλλά και διαφορετικών Ελλήνων αραβίαζαν τα όρια, για να εξυηρετήσουν τα θρησκευτικά συμφέροντά τους; Πώς θα φαινόταν, δηλαδή, αν ο Μουφτής των μουσουλμάνων δρούσε εις βάρος των χριστιανών, εκμεταλλευόμενος τα δικαιώματά του ως ολίτης;

Έστω δηλαδή ότι αυτός ήθελε να αυξήσει το "οίμνιό" του εις βάρος των "αντιάλων" του. Πώς θα το κατάφερνε καλύτερα; Αν το έβρισκε συγκεντρωμένο σε χώρους θρησκευτικής "κατάνυξης" και του αεύθυνε τον δικό του θρησκευτικό λόγο. Αν ροσαθούσε δηλαδή να "αραβιάσει" τους ιερούς χώρους των "αντιάλων" και εκμεταλλευόταν το "εορτολόγιό" τους, ώστε αυτή η "αραβίαση" να έχει το μέγιστο αοτέλεσμα.

Φαντάζεται κάοιος στη μεγάλη γιορτή της Παναγίας να έβγαινε ο Μουφτής και να καλούσε τους άντες στην Τήνο για ροσκύνημα; Φαντάζεται κάοιος να ήγαιναν ρώτοι α' όλους τους ιστούς οι μουσουλμάνοι ιστοί με τα σύμβολα του Ισλάμ; Φαντάζεται κάοιος να ανέβαινε ο Μουφτής με τις "λάτες" και υό τις ιαχές των οαδών του στον "Ιερό Άμβωνα" και να έκανε το δικό του θρησκευτικό κήρυγμα, το οοίο εξ ορισμού είναι αντιχριστιανικό;

Στη γιορτή δηλαδή της Μεγαλόχαρης να έβγαινε ο Μουφτής αό τον άμβωνα της Εκκλησίας και να την "κατηγορούσε", εφόσον δεν την ιστεύει. Να κατηγορούσε τον Υιό Της και αό κάτω οι δικοί του ιστοί να συμφωνούν. Οι αλλόθρησκοι ου ρόλαβαν και αό το χάραμα έιασαν τις ρώτες σειρές των καθισμάτων στην ξένη εκκλησία. Οι ιστοί, ου, εξαιτίας του φανατισμού τους, είναι ιο οργανωμένοι αό τους αλλόθρησκους. Οι ιστοί, ου, εξαιτίας της Μεγαλόχαρης, βρήκαν χώρο να δράσουν και να μουν εικεφαλείς ενός τεράστιου οιμνίου, το οοίο δεν είναι ομόθρησκό τους. Οι ιστοί, ου, μροστά στη Μεγαλόχαρη, λατρεύουν τον Αλλάχ.

Αυτό δεν το φαντάζεται κανείς, γιατί δεν μορεί να γίνει οτέ. Δεν θα αφεθεί να γίνει. Αν το ειχειρήσουν οι μουσουλμάνοι, θα άνε οι χριστιανοί και θα τους σκοτώσουν, όως θα τους σκότωναν και οι μουσουλμάνοι, αν ειχειρούσαν κάτι ανάλογο σε ένα δικό τους τζαμί. Εειδή είναι μαθηματικά βέβαιον ότι θα ξεσάσει βία, θα αρέμβουν οι αρμόδιοι εισαγγελείς και θα κλείσουν στη φυλακή τους υεύθυνους τις αθλιότητας ριν τους βάλουν στο χώμα οι αναρμόδιοι ιστοί. Θα κλείσουν στη φυλακή αυτούς ου αραβίασαν τα "όρια".

Ποια όρια όμως; Πού βρίσκεται η αρανομία; Έλληνες ολίτες δεν είναι όλοι αυτοί; Ο κάθε Έλληνας δεν μορεί να άει στην εκκλησία; Γιατί δεν μορούν να άνε και οι μουσουλμάνοι και μάλιστα αό τους ρώτους; Σε ρωτάει κανείς στην είσοδο της εκκλησίας σε τι θρησκεία ιστεύεις; Δείχνεις κάοια κάρτα μέλους, για να μεις στην εκκλησία; Όχι βέβαια. Γιατί; Γιατί δεν ρόκειται οτέ κανείς να αραβιάσει τα "όρια". Μέσα στους αιώνες και με ολύ αίμα έχουν διαμορφωθεί τα "όρια" με τρόο αόλυτο. Υάρχει το άγραφο "δίκιο" του ιστού, το οοίο υερβαίνει το γραμμένο "δίκιο" του ολίτη.

Αν ας και αραβιάσεις αυτά τα άγραφα "όρια", κανένας εισαγγελέας δεν θα ρολάβει να σε "σώσει", για να μορέσει να σε τιμωρήσει. Τοις μετρητοίς και άμεσα θα ληρώσεις το κόστος της αραβίασης και δεν θα σε υοστηρίξει κανένας. Ούτε καν οι ομόθρησκοί σου. Ούτε καν η οικογένειά σου. Θα είναι μια ράξη αυτοκτονική, την οοία οι άντες την αντιλαμβάνονται ως τέτοια.

Όως καμία οικογένεια αυτόχειρα δεν κατηγόρησε οτέ τη βαρύτητα, εειδή σκότωσε το αιδί της, ου είχε τη φαεινή ιδέα να ηδήξει αό μια γέφυρα, έτσι και μια οικογένεια ιστών οοιασδήοτε θρησκείας δεν θα κατηγορήσει οτέ τη θρησκευτική "βαρύτητα", ου σκότωσε το αιδί της, το οοίο είχε τη φαεινή ιδέα να "αοατήσει" στα ιερά των "άλλων". Φυσιολογικό φαί­νεται τόσο το ένα όσο και το άλλο. Το μη φυσιολογικό αφορά αυτόν ου αραβίασε τα "όρια".

Κατάλαβε ο αναγνώστης ώς είναι δυνατόν σε κάτι το οοίο δεν είναι ορατά αράνομο, να υάρχει μέγιστη "αρανομία"; Κατάλαβε γιατί θεωρητικά "όμοιοι" είναι ταυτόχρονα και "διαφορετικοί" και άρα ρέει να λειτουργούν υοχρεωτικά ως τέτοιοι; Μόνον αν το καταλάβει κάοιος αυτό το αράδειγμα, μορεί να καταλάβει τι κάνει σήμερα το ΚΚΕ. Μορεί να καταλάβει τι "όρια" αραβιάζει και όσο κοντά βρισκόμαστε σε έκρηξη κοινωνικής βίας. Στη βία των δρόμων, ου μορεί να οδηγήσει στο έγκλημα ολύ ριν ρολάβει ο εισαγγελέας να τιμωρήσει κανέναν.

Τα δεδομένα είναι εξαιρετικά αλά. Το ΚΚΕ αντιροσωεύει το κομμουνιστικό δόγμα και άρα τους κομμουνιστές. Μορεί ως τέτοιο να εκτελεί τη "λατρεία" του και να μην το ενοχλεί κανένας. Οι ιστοί του είναι μια μικρή μειοψηφία των Ελλήνων. Έλληνες ολίτες, αλλά ολιτικά ανήκοντες σε άλλο "δόγμα". Ένα "δόγμα" ολοκληρωτικό, το οοίο γνωρίζουμε ώς λειτούργησε όου λειτούργησε. Δεν το κρίνουμε. Δικαίωμά τους είναι να λατρεύουν τον "θεό" της ειλογής τους, με τον "αρχιείσκοο" της ειλογής τους.

Αό την άλλη λευρά υάρχει η δημοκρατική αράταξη. Η συντριτική λειοψηφία των Ελλήνων. Αυτή η αράταξη έχει τη δική της ηγεσία και τη δική της "λατρεία". Λειτουργεί με διαφορετικό τρόο και εκτελεί διαφορετικό "λατρευτικό" τυικό. Ανάμεσα στις "λατρευτικές" τελετές της είναι και το δικαίωμα της διαμαρτυρίας. Μια "τελετή", την οοία η κομμουνιστική "θρησκεία" δεν την αοδέχεται για τον εαυτό της αό τους ιστούς της. Δεν είδαμε οτέ αυτήν την "τελετή" στα κομμουνιστικά καθεστώτα. Όοτε την είδαμε, είδαμε ταυτόχρονα και τα τανκ της κομμουνιστικής εξουσίας.

Αυτή η "τελετή" ανήκει καθαρά στη "θρησκεία" της δημοκρατίας. Όταν οι "ιστοί" της δημοκρατίας έχουν ροβλήματα με την εξουσία, ραγματοοιούν την "τελετή" της διαμαρτυρίας. Πώς το ΚΚΕ μορεί και μαίνει σ' αυτήν την "ιεροτελεστία" της δημοκρατίας; Με οιο δικαίωμα καλεί το "λήρωμα" της δημοκρατίας σε μια "τελετή", η οοία δεν είναι δική του; Με οιο δικαίωμα οι ιστοί του ηγαίνουν ρώτοι και με τα λάβαρά τους σ' αυτήν την "τελετή"; Με οιο δικαίωμα ο "μουφτής" τους κάνει κήρυγμα σ' αυτήν την "τελετή"; Με οιο δικαίωμα αυτός ο "μουφτής" ειχειρεί να "χοροστατήσει", κάνοντας κήρυγμα σ' αυτήν την "τελετή" των ""αλλόθρησκων"; Με οιο δικαίωμα αυτός ο "μουφτής" βάζει "μουτζαχεντίν" εικεφαλείς "σταυροφορίας";

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Το ότι οι ΚΚΕδες ή η γραμματέας τους είναι Έλληνες ολίτες, δεν σημαίνει ότι έχουν δικαίωμα συμμετοχής σ' αυτές τις "τελετές". Δεν έχουν δικαίωμα βέβαια ως οργάνωση και όχι ως κοινοί ολίτες. Δεν έχουν δικαίωμα να "ιερουργούν" και όχι αλά να αρακολουθούν. Δεν έχει δικαίωμα η Πααρήγα να αευθύνεται σε έναν λαό, ο οοίος δεν είναι "δικός" της. Μόνον στον "δικό" της λαό έχει δικαίωμα να αευθύνεται. Σε κανέναν άλλο.

Παράνομα είναι τα "αλλαϊκά" ή "ανεργατικά" κελεύσματα της ηγεσίας του ΚΚΕ. Όταν ο λαός στη συντριτική του λειοψηφία ή οι εργάτες —ως κοινωνική τάξη ξεχωριστά— στη συντριτική τους λειοψηφία ανήκουν σε άλλη ιδεολογική "θρησκεία", είναι αράνομο να αευθύνεται σ' αυτούς ο "μουφτής" του Περισσού. Είναι αράνομο οι "μουτζαχεντίν" του Περισσού να ειχειρούν να ρωτοστατούν στις "λατρευτικές" τους εκδηλώσεις. Αυτοί οι "μουτζαχεντίν" χωρίς τα λάβαρά τους μορούν να συμμετέχουν όου θέλουν κι όοτε θέλουν. Κανένας δεν θα τους ρωτήσει τι ιστεύουν, ροκειμένου να συμμετάσχουν ως ολίτες σε μια ορεία διαμαρτυρίας. Μορούν να συμληρώνουν τις "ουρές" των διαμαρτυριών των δημοκρατών ως ολίτες. Όως μορεί ο κάθε μουσουλμάνος ν' ακολουθεί μια χριστιανική λιτανεία, χωρίς οτέ να τον ενοχλήσει κανένας.

Με τα λάβαρά τους όμως και υό την "τελεταρχία" της ηγεσίας τους μορούν να κάνουν μόνον τις δικές τους "τελετές". Μορούν δηλαδή μέσα στα λαίσια της δημοκρατίας να κάνουν ό,τι θέλουν όταν το κάνουν μόνοι τους. Μορεί η γραμματέας να ορίσει μια ημερομηνία να κάνουν διαμαρτυρία όλοι οι ΚΚΕδες για την ανεργία. Δικαίωμα αναφαίρετο δικό της και του κόμματός της. Μορεί η γραμματέας να ορίσει μια ημερομηνία να κάνουν διαμαρτυρία όλοι οι ΚΚΕδες για τον ιμεριαλισμό. Δικαίωμά αναφαίρετο δικό της και του κόμματός της.

Αυτή η δραστηριότητα δεν είναι εις βάρος της δημοκρατίας. Ενισχύει τη δημοκρατία και όχι το αντίθετο. Κέρδος θα έχουν και οι υόλοιοι, μήως μάθουν κάτι διαφορετικό ή σημαντικό αό τους ΚΚΕδες. Να μάθουν κάτι χρήσιμο, για να το χρησιμοοιήσουν στις δικές τους "τελετές" στις δικές τους ημερομηνίες του δικού τους "εορτολογίου".

Το ΚΚΕ όλα αυτά τα αραβιάζει. Καταχρηστικά μαίνει στο "εορτολόγιο" των δημοκρατών και εκεί εξυηρετεί τα αφεντικά του. Πρωτοστατεί σε "τελετές" άλλων, αλά για να τους διώξει αό τις "τελετές". Ο "μουφτής" του Περισσού καλεί τους "χριστιανούς" στην "Τήνο", γιατί γνωρίζει ότι δεν θα ανταοκριθούν στο κάλεσμά του. Πηγαίνει ρώτος με τους οαδούς του και αευθύνεται στους "άλλους". Τους καλεί, γιατί αυτό εξυηρετεί τα αφεντικά του, τα οοία δεν θέλουν ιστούς στην "Τήνο".

Εειδή όμως οι "χριστιανοί" αργά ή γρήγορα θα άνε στην "Τήνο", γιατί έχουν ανάγκη τη "βοήθεια", θα συναντηθούν με τους ροβοκάτορες. Θα συναντηθούν μ' αυτούς, ου εξαιτίας της "Μεγαλόχαρης" ιάνουν θέσεις μροστά στις κάμερες και τη "βρίζουν". Αυτό ρέει να αοτραεί. Να αοτραεί άση θυσία. Πρέει να αρέμβει ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και να σταματήσει αυτό το αιχνίδι.

Πρέει άμεσα το ΚΚΕ να αοκλειστεί αό όλες τις "τελετές" της δημοκρατίας. Να αοκλειστεί αό την εκλογική διαδικασία, γιατί είναι αράταξη κομμουνιστών και όχι κόμμα δημοκρατών ολιτών. Να αοκλειστεί αό την εκλογική διαδικασία, γιατί με την αρουσία του και μόνον τη μετατρέει σε ένα συνεχές και άρα αράνομο δημοψήφισμα. Αό εκεί και έρα να εριοριστεί στα "όρια" ου ροβλέονται για τις αρατάξεις. Να δηλώσει "εορτολόγιο" για τις "τελετές" του, ώστε να μην συμίτουν με αυτές των δημοκρατών.

Να δηλώνει, για αράδειγμα, ότε θα κατέβουν οι ΚΚΕδες στο δρόμο για να διαμαρτυρηθούν για την ανεργία, ώστε να μορούν και οι δημοκράτες να κάνουν κάτι ανάλογο όοτε τους βολεύει, χωρίς να συμίτουν οι ημερομηνίες. Να δηλώνει ότε θα κατέβουν οι ΚΚΕδες στο δρόμο, για να διαμαρτυρηθούν για τον ιμεριαλισμό, ώστε να μορούν και οι δημοκράτες να κάνουν κάτι ανάλογο, χωρίς να φοβούνται μήως "χαρακτηριστούν" αό τα σύμβολα του ΚΚΕ.

Δεν μιλάμε για εριορισμό δικαιωμάτων. Μιλάμε για ορισμό "εδίου" ολιτικής δράσης. Το ΚΚΕ, ως οργάνωση, θα ρέει να εριοριστεί στο "εδίο" της δράσης του και όχι στην ίδια τη δράση του. Η γενική γραμματέας θα ρέει να εριοριστεί στο "εδίο" της κοινωνικής δράσης της και όχι στο "εδίο" της κομματικής της δράσης, ως ηγέτιδα της αράταξής της. Μέχρι εκεί. Δεν ροτείνουμε στέρηση δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Όοιος ΚΚΕς θέλει ως ολίτης να δημιουργήσει κόμμα, μορεί να το κάνει όοτε θέλει. Το ΚΚΕ ααγορεύεται να αριστάνει το κόμμα, χρησιμοοιώντας τα σύμβολα της αράταξής του. Όοιος ΚΚΕς θέλει, μορεί ως ολίτης να συμμετέχει στις "τελετές" των δημοκρατών όοτε θέλει. Να ηγείται και άρα να "ιερουργεί" σ' αυτές τις "τελετές" ααγορεύεται. Αυτό είναι το ζητούμενο. Να εμοδιστούν οι ολιτικά "αλλόθρησκοι" στο όνομα αυτών των "δικαιωμάτων" να αραβιάζουν τα ιερά και όσια των "άλλων". Πρέει να άψουν να φέρονται όου τους βολεύει ως "ξεχωριστοί" ΚΚΕδες και όου δεν τους βολεύει ως "κοινοί" Έλληνες ολίτες.

Διεκδίκησε κανένας Έλληνας ολίτης τη θέση της γραμματέως του ΚΚΕ με το δικαίωμα του Έλληνα ολίτη, εφόσον ρόκειται για ελληνική ολιτική οργάνωση; Όως κανένας μη ΚΚΕς δεν διεκδίκησε θέση στελέχους στον Περισσό, έτσι κι αυτοί —ως ΚΚΕδες και όχι ως ολίτες— δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στη Βουλή της δημοκρατίας. Όως κανένας μη ΚΚΕς δεν ήγε στον Περισσό να διαμαρτυρηθεί για την αντιδημοκρατική εξουσία της γραμματέως του άνω στους ΚΚΕδες, έτσι και οι ΚΚΕδες δεν έχουν δικαίωμα να μαίνουν εικεφαλείς δημοκρατών στις διαμαρτυρίες τους αέναντι στα όργανα της δημοκρατίας.

Αυτοί οι εαγγελματίες κοινωνικά "ευαίσθητοι", οι οοίοι εμφανίζονται να μην κατανοούν τα "όρια" της δημοκρατίας, γιατί κατανοούν με τον ιο αόλυτο τρόο τα "όρια" του κομμουνισμού; Γιατί δηλαδή τον χώρο των "άλλων" τον θέλουν "ξέφραγο" και τον δικό τους "εριφραγμένο"; Γιατί οι ΚΚΕδες να έχουν δικαιώματα μέσα στην "αυλή" της δημοκρατίας και οι δημοκράτες να μην έχουν δικαιώματα στην "αυλή" του Περισσού; Γιατί μέσα σ' αυτήν την "αυλή" οι ΚΚΕδες λειτουργούν ως "μουτζαχεντίν" της ιδεολογίας τους; Γιατί ο Περισσός λειτουργεί ως "μεντεσές" ερμητικά κλειστός στους "αλλόθρησκους"; Κινδυνεύει αό βία ένας ολίτης, αν ααιτήσει συμμετοχή στα εσωτερικά του ΚΚΕ, χωρίς να είναι μέλος του; Είναι βίαιο το ΚΚΕ, αν κάοιος αραβιάσει την "εκκλησία" του Περισσού; Γιατί οι ΚΚΕδες αραβιάζουν την "εκκλησία" της δημοκρατίας, ου είναι η Βουλή των Ελλήνων;

Αυτός ο ειλεκτικός και συμφεροντολογικός διαχωρισμός του "μαζί" και "μόνοι" είναι ου καθιστά το ΚΚΕ υοκριτικό και το βάζει στο στόχαστρο των άντων. Δεν μορεί όου σε βολεύει να αριστάνεις ό,τι θέλεις. Δεν μορεί, όταν ρόκειται να άρεις κρατικά χρήματα, να αριστάνεις ένα κοινό κόμμα Ελλήνων ολιτών και όταν αειλείσαι με έλεγχο των οικονομικών σου να δηλώνεις "δυσιστία" στο σύστημα. Η ζεις με τους δικούς σου όρους και "δύσιστος" ή υοτάσσεσαι στον νόμο, ο οοίος αφορά όλους τους ολίτες.

Αυτή είναι η αθλιότητα για την οοία κατηγορούμε το ΚΚΕ. Αυτά, τα οοία εριγράψαμε ιο άνω και τα χαρακτηρίσαμε ως αράνομα, τα γνωρίζει. Ο αλός ολίτης μορεί να μην τα γνωρίζει, αλλά το ΚΚΕ τα γνωρίζει. Γνωρίζει το ΚΚΕ ότι συμμετέχει αράνομα σαν "κόμμα στις εκλογές, γιατί τις "νοθεύει". Γνωρίζει το ΚΚΕ ότι η Γραμματέας του εισέρχεται αράνομα στη Βουλή, γιατί τη "νοθεύει". Γνωρίζει το ΚΚΕ ότι τα "αλλαϊκά" ή τα "ανεργατικά" του συλλαλητήρια είναι αράνομα, γιατί τα "νοθεύει".

Το ότι γνωρίζει τη φύση της αρανομίας του είναι δεδομένο. Πώς αοδεικνύεται αυτό; Αό τις ολιτικές του θέσεις και τη στάση του αέναντι σε αναλόγου φύσεως ζητήματα. Ποια θα είναι η αντίδραση του ΚΚΕ, αν ο Τέως βασιλιάς ζητήσει εκ νέου δημοψήφισμα για το Πολιτειακό Ζήτημα; Στους δρόμους θα βγει το ΚΚΕ, να υοστηρίξει ότι έχει ειλυθεί άαξ το ζήτημα με το αλαιό δημοψήφισμα. Την αρανομία του Τέως την αντιλαμβάνονται λήρως, αλλά για τους εαυτούς τους εξασφαλίζουν δημοψήφισμα κάθε τέσσερα χρόνια. Μόνον για τον βασιλιά έχει αοφασίσει άαξ ο λαός. Για το ΚΚΕ καλείται ν' αοφασίζει κάθε τέσσερα χρόνια.

Ποια θα ήταν η αντίδραση του ΚΚΕ, αν ο Τέως, κάνοντας χρήση της ιδιότητας του ολίτη, έμαινε "ένστολος" βουλευτής στη Βουλή; Αν συμμετείχε στις εκλογές και έμαινε με τα βασιλικά σύμβολα και τη βασιλική "αυλή" μέσα στη Βουλή των ολιτών; Αν έμαινε στη Βουλή ως βασιλιάς κάοιας μικρής μειοψηφίας του ελληνικού λαού; Εανάσταση θα έκανε, γιατί θα καταλάβαινε την αρανομία του Τέως. Θα καταλάβαινε ότι, κάνοντας κατάχρηση της ιδιότητας του ολίτη, "νόθευε" τη Βουλή και τη λειτουργία της. Η "ένστολη" όμως Πααρήγα μορεί να αριστάνει τη βουλευτίνα του ελληνικού κοινοβουλίου. Εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι είναι "ένστολη" χωρίς ευδιάκριτη στολή και άρα εύκολα ερνά ααρατήρητη. Το γεγονός όμως ότι είναι "ένστολη" δεν αλλάζει. Είναι "βασίλισσα" κάοιας μειοψηφίας του ελληνικού λαού και ως εκ τούτου δεν μορεί να μει στη Βουλή ως αλή βουλευτίνα. 

Τέλος το ΚΚΕ γνωρίζει ότι και ο ρόλος του στους δρόμους είναι αράνομος. Γνωρίζει ότι τα "ανεργατικά" και "αλλαϊκά" του κελεύσματα και συλλαλητήρια είναι αράνομα. Γνωρίζει ότι μαίνει στα "οίμνια" άλλων. Η αόδειξη αυτού ου λέμε είναι η ίδρυση και η λειτουργία του ΠΑΜΕ. Το ΚΚΕ ίδρυσε αυτήν την οργάνωση, για να εξυηρετήσει τον ρόλο του, χωρίς να ροκαλεί στο ορατό είεδο. Γιατί δημιούργησε το ΠΑΜΕ χωρίς τα σύμβολα του ΚΚΕ; Γιατί το αρουσιάζει σαν μια "άχρωμη" ιδεολογικά οργάνωση, τη στιγμή ου όλοι γνωρίζουν ότι το ΚΚΕ το ελέγχει; Γιατί γνωρίζει ότι είναι αράνομη η δραστηριότητά του και ροσαθεί με το ΠΑΜΕ να μην ροκαλεί τον κόσμο.

Αοτελεί καθήκον της δικαιοσύνης να εριορίσει το ΚΚΕ. Αν δεν το κάνει τώρα, τα ράγματα θα γίνουν εικίνδυνα στο μέλλον. Στο άμεσο μέλλον, εφόσον καθημερινά τα ροβλήματα του κόσμου διογκώνονται και αργά αλλά σταθερά βαδίζουμε ρος την κοινωνική ένταση. Συμφέρει τους άντες να διαχωριστούν κοινωνικές μερίδες, οι οοίες μορεί να οδηγηθούν στη σύγκρουση. Συμφέρει τους άντες να εριοριστούν στα φυσικά τους "όρια" ριν έρθουν σε σύγκρουση. Μια σύγκρουση αντελώς ανώφελη και ολύ μακριά αό τα ραγματικά ροβλήματα.

Πρόβλημα των δημοκρατών είναι η διεφθαρμένη και φασιστική εξουσία και όχι οι κομμουνιστές. Γιατί να συγκρουστούν μεταξύ τους, όταν ο εχθρός υοτίθεται ότι είναι κοινός; Ο καθένας μόνος του ας αγωνιστεί γι' αυτά ου ιστεύει με τα μέσα τα οοία διαθέτει στα "όρια" ου του ειτρέονται. Αλά ράγματα.

 

 

 

Τα "δανεικά" της Ιστορίας.

 

Η ιστορία των ανθρώων λειτουργεί με έναν ολύ ερίεργο και ιδιόμορφο τρόο. Πολλές φορές αοδίδει ολλά και γρήγορα "κέρδη" στους ανάξιους και "χρεώνει" τους άξιους με δυσβάσταχτα χρέη. Στο τέλος όμως άντα κλείνουν οι "λογαριασμοί". Η ιστορία "καθυστερεί" ολλές φορές τις "ληρωμές" της, αλλά οτέ δεν τις "ξεχνά". Η ιστορία είναι ερίεργη, αλλά όχι άδικη.

Κάοτε με "υογραφή" του ΚΚΕ διέλυσε το ΕΑΜ και σήμερα ήρθε η ώρα του ΚΚΕ να διαλύσει με "υογραφή" του ΕΑΜ έστω και στη δεύτερη μορφή του. Το ΕΑΜ Β' θα σύρει το ΚΚΕ στα ευρωαϊκά δικαστήρια. Θα καταθέσει ένσταση με στόχο την αοβολή του ΚΚΕ αό τις διαδικασίες της Ευρωαϊκής Ένωσης, οι οοίες ροβλέονται για τα δημοκρατικά κόμματα.

Λογικό είναι. Δεν είναι δημοκρατικό κόμμα και δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής σε δημοκρατικές διαδικασίες και ολύ ερισσότερο συμμετοχή στα ταμεία των δημοκρατών. Το ίδιο θα έκανε και το ΚΚΕ, αν ήταν στη θέση μας. Στην καλύτερη ερίτωση θα έκανε το ίδιο, γιατί η ιστορία δείχνει χειρότερες συμεριφορές. Αν η σημερινή Ελλάδα ανήκε στο ρολεταριακό Ανατολικό Μλοκ και το ΚΚΕ ήταν το κυρίαρχο και μοναδικό "κόμμα" της χώρας, θα κατήγγειλε ένα δημοκρατικό ΕΑΜ, εάν αρανόμως, ως μη κομμουνιστικό κόμμα, ροσαθούσε να συμμετάσχει στις διαδικασίες της Διεθνούς και βέβαια αομυζούσε τα ταμεία της.

Στην ραγματικότητα, αν είχε την εξουσία το ΚΚΕ, θα κλαίγαμε όλοι όως έκλαψαν και όλοι οι λαοί ου "γεύτηκαν" τη "δημοκρατία" των ρολεταρίων. Αν η Ελλάδα ανήκε στο Ανατολικό Μλοκ, το κόμμα του Ζαχαριάδη όχι αλά δεν θα άφηνε ένα δημοκρατικό κόμμα να συντηρείται αό κομμουνιστικούς όρους και να δρα συστηματικά εις βάρος του κομμουνισμού, αλλά θα τους είχε όλους εριορισμένους σε κάοιο γκουλάγκ. Αν η Ελλάδα ανήκε στο Ανατολικό Μλοκ με την Πααρήγα εικεφαλής, όχι αλά δεν θα άφηνε τους φίλους του ΕΑΜ να σκαρφαλώνουν στα κάγκελα της τοικής ρεσβείας της Σοβιετικής Ένωσης, διαδηλώνοντας τα αντιιμεριαλιστικά τους αισθήματα, αλλά στελέχη του ΚΚΕ θα υροβολούσαν αυτοροσώως μέσα αό εκείνη την ρεσβεία.

Αυτοί, ου σήμερα ψάχνουν "ίχνη" φασισμού στη δημοκρατία μας, είναι οι ίδιοι ου καταδικάστηκαν ως φασίστες όμοια με τους ναζιστές. Αυτοί, ου σήμερα διαμαρτύρονται για τα "δακρυγόνα" της δημοκρατίας μας, είναι οι ίδιοι ου έχουν καταδικαστεί για τις σφαίρες των κομμουνιστικών καθεστώτων. Αυτοί, ου σήμερα κατηγορούν τους δημοκράτες για υοτέλεια στους ξένους, είναι οι ίδιοι ου διορίζονταν στις θέσεις τους αό ξένους. Αυτοί, ου σήμερα αριστάνουν τους "μάρτυρες" των Γυάρων και των Μακρονήσων, είναι οι ίδιοι ου ήταν έμμισθα στελέχη καθεστώτων, τα οοία έχουν καταδικαστεί για τα γκουλάγκ.

Γκουλάγκ της Σιβηρίας, ου μροστά τους τα ελληνικά ξερονήσια φαντάζουν διακοές με κρατική δαάνη. Κολαστήρια ραγματικά και όχι κομματικές "κατασκηνώσεις" με τα κολλητιλίκια της κρατικής Ασφάλειας, ου εξασφάλιζε άντα το ΚΚΕ. Τριανταέντε εκατομμύρια ανθρώινων ψυχών έρασαν αό ιδεολογική "ειμόρφωση", ροκειμένου να καταλάβουν το "όραμα" της Πααρήγα και των μοσχοβιτών εργοδοτών της.

Αυτά τα αιμοσταγή καθεστώτα βίασαν τόσο ολύ και τόσο άσχημα τους λαούς, ου, ακόμα κι όταν κατέρρευσαν, κανένας δεν τόλμησε να ααιτήσει το αυτονόητο. Να ααιτήσει να δικαστούν και να τιμωρηθούν οι "αρχιρολετάριοι" ως εγκληματίες κατά της ανθρωότητας. Να τιμωρηθούν όως οι συνάδερφοί τους οι ναζιστές. Οι λαοί του άλαι οτέ Ανατολικού Μλοκ τους τρέμουν ακόμα τους "ρολετάριους". Γι' αυτόν τον λόγο βλέουμε τα σημερινά αράδοξα σ' εκείνους τους χώρους.

Βλέουμε κομμουνιστικά συστήματα να έχουν καταρρεύσει και στελέχη εκείνων των αλαιών συστημάτων να γίνονται οι νέοι ηγέτες, ου "ρωτοστατούν" στη "δημοκρατία". Θύτες και θύματα κυκλοφορούν στους ίδιους δρόμους και δεν τολμάει κανένας να ζητήσει την τιμωρία τους. Χαφιέδες της KGB και της Στάζι έχουν αναλάβει την εφαρμογή της "δημοκρατίας" στις χώρες τους. Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Γιατί τους αφήνουν να αριστάνουν τους νεοκαιταλιστές και δημοκράτες; Γιατί αλά τους τρέμουν. Γιατί αλά τους θυμούνται ώς χρησιμοοιούν την εξουσία ως κομμουνιστές. "Ρούχα" άλλαξαν εκείνοι οι φασίστες του κομμουνισμού και όχι νοοτροία.

Γι' αυτόν τον λόγο τους ανέχονται. Τους αφήνουν να αριστάνουν ό,τι θέλουν, γιατί γνωρίζουν τι θα άθουν αν τους αμφισβητήσουν. Αναγκαστικά τώρα κάνουν ως δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Τα στέλνουν τα αιδιά τους στα δουλοάζαρα της Δύσης για να ειβιώσουν και αφήνουν τους ρώην κομματικούς να αριστάνουν τους μεγιστάνες και τους "οραματιστές". Ακόμα τους τρέμουν, όως θα τρέμαμε κι εμείς την Πααρήγα, αν για μισό αιώνα "αολαμβάναμε" τη "δημοκρατία" της. Ακόμα φοβούνται τα κομματικά κτίρια, όου βασανίζονταν, όως θα φοβόμασταν κι εμείς τον σιδερόφραχτο Περισσό, αν λειτουργούσε με την "αραγωγή" ου του ειτρέει το μέγεθός του.

 

 

 

Ένσταση

κατά της συμμετοχής του ΚΚΕ

στη σημερινή Ευρωβουλή

και στις ροσεχείς Ευρωεκλογές.

 

 

Η Ε.Ε., υηρετώντας τις δημοκρατικές αρχές ου διέουν τη λειτουργία της, καταδίκασε και είσημα τα κομμουνιστικά καθεστώτα.

 

Καθεστώτα, τα οοία αοδεδειγμένα εγκλημάτησαν κατά της ανθρωότητας.

 

Καθεστώτα, ου ήταν υεύθυνα για εκατοντάδες χιλιάδες δολοφονίες "διαφωνούντων".

 

Καθεστώτα, ου ήταν υεύθυνα για διώξεις και εκτοισμούς δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώων.

 

Καθεστώτα, ου ήταν υεύθυνα για την εγκληματική λειτουργία εκατοντάδων στρατοέδων συγκέντρωσης ναζιστικού τύου.

Η Ε.Ε., έστω και καθυστερημένα, τα τοοθέτησε στη θέση την οοία δικαιούνταν και άρα δίλα στους ναζιστές. Αρκούσε όμως αυτό; Είναι δυνατόν να καταδικάζεται ένα φονικό "θηρίο" και κάοια αό τα είσης φονικά "χέρια" του να τελούν ακόμα και σήμερα υό καθεστώς νομιμότητας; Ποιοι και για οιους λόγους εξασφαλίζουν την ιδιότυη ασυλία τους;

 

Αναφερόμαστε στην ερίτωση του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ δεν είναι μια αλή ερίτωση κόμματος, το οοίο το υοστηρίζουν κάοιοι αλιοί αμετανόητοι κομμουνιστές. Δεν είναι μια ερίτωση όμοια, για αράδειγμα, του κόμματος του Συνασισμού, το οοίο θεωρεί τον εαυτό του κομμουνιστικό κόμμα και συμμετέχει στις εκλογικές διαδικασίες ακόμα και της Ευρώης με τα δικά του ρωτότυα σύμβολα και τις δικές του έστω και κομμουνιστικές ιδέες.

 

Το ΚΚΕ ήταν ενεργό μέρος του Σοβιετικού Καθεστώτος. Ο εξωτερικός "βραχίονάς" του στην Ελλάδα. Χρηματοδούνταν αό το Σοβιετικό Καθεστώς και εκτελούσε τις εντολές του. Οι ηγέτες του "εξ οφίτσιο" ανήκαν στο οργανόγραμμα του Σοβιετικού Καθεστώτος. Το ίδιο το κόμμα ήταν αό τα ιδρυτικά μέλη της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, το οοίο υό την ηγεσία του Στάλιν συντόνιζε το σύνολο της ολιτικής των κομμουνιστικών καθεστώτων και των "εξωτερικών συνεργατών" τους. Αοτελούσε ενεργό "αρελκόμενο" ενός εγκληματικού καθεστώτος.

 

Τόσο ενεργό, ου συμμετείχε με όλους τους τρόους σε όλων των τύων τα εγκλήματα για τα οοία καταδικάστηκαν τα καθεστώτα εκείνα.

 

Δεν θα μούμε καν στη διαδικασία να το κρίνουμε για τη στάση του στον ελληνικό εμφύλιο. Θα το κρίνουμε για τα ολλά ου έχει κάνει και τα οοία μορούν να μουν με αόλυτη αντικειμενικότητα στη "ζυγαριά" της κρίσης.

 

Θα το κρίνουμε μόνον για τη λειτουργία του σαν κόμμα. Σαν κόμμα, το οοίο ακόμα και σε καιρό ειρήνης λειτουργούσε ως είσημο αράρτημα εγκληματικών καθεστώτων.

 

Γι' αυτήν τη στάση μόνον θα μιλήσουμε, γιατί αυτό και μόνον αρκεί. Το ΚΚΕ συμμετείχε σε όλα τα εγκλήματα των καταδικασθέντων καθεστώτων. Δεν είχε μόνον "αθητική" συμμετοχή, εφόσον αοτελεί ιστορική βεβαιότητα ότι μόνιμα αοσιωούσε και αέκρυβε τα μαζικά εγκλήματα, τα οοία ραγματοοιούσαν τα καθεστώτα στην αέναντι "όχθη".

 

Συμμετείχε και το ίδιο ενεργά σε εγκλήματα, ου εξυηρετούσαν τα συμφέροντα εκείνων των καθεστώτων. Των εγκληματικών καθεστώτων.

 

Είναι γνωστό ότι το ΚΚΕ ήταν αυτό το οοίο οργανωμένα "υοδείκνυε" στο Σοβιετικό Καθεστώς οιοι αό τους Έλληνες "εκτοισθέντες" θα ανταμείβονταν για την ίστη τους στο σύστημα και οιοι θα ήγαιναν στη Σιβηρία.

 

Είναι γνωστό ότι το ΚΚΕ έχει δολοφονήσει Έλληνες κομμουνιστές, ροκειμένου να διασφαλίσει την αόλυτη ίστη στο δόγμα του εγκληματικού Σοβιετικού Καθεστώτος.(ΟΠΛΑ).

 

Είναι τέλος γνωστό ότι το ΚΚΕ, ροκειμένου να εξυηρετήσει την ηγεσία εκείνου του καθεστώτος, αοειράθηκε να δολοφονήσει και τον ίδιο τον Τρότσκι.

 

Αυτό το κόμμα σήμερα "φτύνει" τη δημοκρατία μας και μόνον με τη συμμετοχή του στις εκλογές.

Μας ροκαλεί και μόνον ου ανεμίζει τις σημαίες με τα σύμβολα των εγκληματιών.

Μας "δουλεύει" και μόνον ου εισράττει ειχορηγήσεις και μισθούς αό ένα σύστημα, το οοίο ολέμησε με όλα.

Εισράττει χρήματα αό φορολογούμενους δημοκράτες ολίτες, οι οοίοι σε άλλη ερίτωση θα ήταν θύματά του.

Εισράττει οικονομική βοήθεια αό αυτούς ου λοιδορεί με συνθήματα του τύου "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο".

 

ς εκ τούτου ζητούμε την άμεση αοβολή του ΚΚΕ αό το σύνολο των δημοκρατικών διαδικασιών της Ε.Ε.. Το ααιτούμε, όχι εειδή είναι αλά ένα κομμουνιστικό κόμμα, αλλά εειδή ήταν ένα ραγματικό "όργανο" της εγκληματικής Σοβιετικής Ένωσης. Δημιούργημα δικό της και μόνιμα "έμμισθο" όργανό της.

 

Αοτελεί όνειδος για τον ευρωαϊκό ολιτισμό του διαφωτισμού η νομιμότητα του σταλινικού φασιστικού "αολιθώματος".

 

Αοτελεί ροσβολή νεκρών η συμμετοχή στην υέρτατη διαδικασία της δημοκρατίας ενός κόμματος με τα ίδια σύμβολα κάτω αό τα οοία σφαγιάστηκαν εκατομμύρια Ευρωαίων.

Αοτελεί τέλος "ροσβολή" για την κοιτίδα της Δημοκρατίας ένα σταλινικό κόμμα με τα αυθεντικά σύμβολά του να εμφανίζεται ότι αντιροσωεύει τους Έλληνες στην καρδιά της Ευρώης.

 

Είναι ροφανές ότι δεν μορεί να συμμετέχει στις εκλογικές διαδικασίες. Εφόσον ο κομμουνισμός έχει "εξισωθεί" με το ναζιστικό καθεστώς, θα ρέει ο νόμος να εφαρμοστεί όως το νεύμα της ισονομίας και της ισοολιτείας ορίζει.

 

Για τους ίδιους λόγους, ου ααγορεύεται η ίδρυση και συμμετοχή στις εκλογικές διαδικασίες ναζιστικών κομμάτων με τη χρήση των ναζιστικών συμβόλων, έτσι θα ρέει να ααγορευτεί και η ανάλογη συμμετοχή για κομμουνιστικά κόμματα όως το ΚΚΕ.

 

Η ερίτωση του ΚΚΕ μάλιστα είναι ακόμα χειρότερη αό ένα νεότευκτο ναζιστικό κόμμα. Όταν ααγορεύεται ακόμα και να ιδρυθεί ένα νέο ναζιστικό κόμμα, το οοίο είναι ροφανές ότι δεν έχει "αρελθόν" και "συμμετοχή" στα ναζιστικά εγκλήματα του αρελθόντος, ώς είναι δυνατόν να εξακολουθεί να υάρχει ένα κόμμα όως το ΚΚΕ, το οοίο είχε ίδια συμμετοχή σε εγκλήματα, τα οοία ήδη έχουν διαιστωθεί και έχουν καταδικαστεί;

 

Πώς είναι δυνατόν αυτό το κόμμα να χρηματοδοτείται αό τις τσέες των θυμάτων του; Το ΚΚΕ θα έρεε όχι αλά να χάσει τη νομιμότητά του, αλλά να "δικαστεί" για να διαιστωθεί η όοια συμμετοχή του στα εγκλήματα των "αφεντικών" του. Προτείνουμε να του αραχωρηθεί αμνηστία και να "δικαστεί" μόνο και μόνο για το κέρδος της αοκάλυψης της ιστορικής αλήθειας. Έτσι κι αλλιώς καταδικασμένο είναι αό την ιστορία και βέβαια τους λαούς. Εξακολουθεί να υάρχει, αλά για να αίρνουν μεροκάματα οι "εαναστάτες", ου δεν γνωρίζουν να κάνουν τίοτε άλλο.

 

Εφόσον δεν βοήθησε τους λαούς με τη "ζωή" του, ας τους βοηθήσει με τον "θάνατό" του.

 

 

 

 

Τραϊανού Παναγιώτης

 

Πρόεδρος του ΕΑΜ β'

www.EAMB.gr